Πολυγαμικές σχέσεις: Ουτοπία ή η αληθινή μας φύση;

Η φύση της αγάπης και οι κοινωνικοί περιορισμοί

Λέμε και διαβάζουμε συχνά πως η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα, κουλτούρα, γλώσσα, ηλικία και φύλο. Γιατί, όμως, οι νόμοι δεν μεταχειρίζονται και δεν αντιμετωπίζουν τις πολυγαμικές σχέσεις με τρόπο ανάλογο;

Μπορούμε, αλήθεια, να αγαπήσουμε, να παντρευτούμε ή να συμβιώσουμε με περισσότερα του ενός άτομα ταυτόχρονα; Επιπλέον μήπως ένα τέτοιο σενάριο θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε τρομερές εντάσεις και αδιέξοδο; Σε μια τέτοια περίπτωση, η πικρία και η ζήλεια θα δηλητηρίαζαν οτιδήποτε όμορφο. Πράγματι η ματαίωση και ο νοσηρός ανταγωνισμός θα κατέστρεφαν ότι τρυφερό προϋπήρχε.

Προκαταλήψεις και κοινωνικά ταμπού γύρω από την πολυγαμία

Είναι τόσες οι προκαταλήψεις και τα ταμπού γύρω από τις πολυγαμικές σχέσεις που, χωρίς αμφιβολία, αν θέταμε ένα ερώτημα. Αν ρωτούσαμε «Είστε υπέρ ή κατά της πολυγαμίας;» σε 100 άτομα, σχεδόν όλα θα απαντούσαν αυτόματα αρνητικά. Συγκεκριμένα θα το έκαναν πριν καν σκεφθούν, έστω και για λίγο, το πραγματικό περιεχόμενο της ερώτησης.

Το ίδιο θα συνέβαινε, αν θέταμε το ερώτημα: «Θα μπορούσατε να αγαπήσετε δύο ή τρεις άνδρες ή γυναίκες ταυτόχρονα και να συμβιώσετε όλοι μαζί;». Τα νευρικά γέλια και η αμηχανία θα έδιναν και θα έπαιρναν. Αντίστοιχα τα «α πα, πα, πα» και τα «Θεός φυλάξοι» θα ακούγονταν με έναν αυτονόητο και αδιαμφισβήτητο τρόπο. Σαν οτιδήποτε διαφορετικό να ήταν αδιανόητο.

Η ικανότητα για πολλαπλούς δεσμούς αγάπης

Η απάντηση, όμως, θα ήταν το ίδιο αυτονόητα καταφατική, στο ερώτημα: «Αν μπορεί κάποιος να αγαπάει ταυτόχρονα δύο, τρεις ή πέντε φίλους, συγγενείς ή παιδιά του». Αυτό δείχνει πως η αμφισβήτηση δεν αφορά στο αν μπορούμε να αγαπούμε περισσότερα του ενός άτομα ταυτόχρονα. Αφορά, αντίθετα, στο ποια άτομα μας επιτρέπεται να αγαπούμε ταυτόχρονα. Πράγματι το ζήτημα είναι να μην παραβιάζουμε ισχυρούς και απαράβατους κοινωνικούς, θρησκευτικούς και νομικούς κανόνες.

Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται με την ικανότητα να μπορεί να αναπτύσσει ισχυρές σχέσεις δεσμού με πολλά άτομα ταυτόχρονα. Αν δεν διέθετε την ικανότητα αυτή, τότε δεν θα μπορούσε να αγαπήσει κανέναν άλλον πέραν των γονιών του.

Οι πολυγαμικές σχέσεις και η διευκρίνιση ορισμένων όρων

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και για να ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε, θα πρέπει να διευκρινίσουμε πως η πολυγαμία, η πολυσυντροφικότητα και οι ανοιχτές σχέσεις δεν είναι έννοιες ταυτόσημες. Συγκεκριμένα οι πολυγαμικές σχέσεις έχουν πολλές μορφές.

Πολυγαμία είναι, στην ουσία, ο γάμος μεταξύ πολλών ατόμων γενικώς

• Όταν ο άνδρας παντρεύεται με πολλές γυναίκες, αυτό αποκαλείται πολυγυνία.
• Το αντίστροφο αποκαλείται πολυανδρία.

Παρόλα αυτά, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά ως ταυτόσημος του μη μονογαμικού τρόπου ζωής.

Ανοιχτή σχέση: Αφορά αποκλειστικά στη δυνατότητα και των δύο συντρόφων να μπορούν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις και με άτομα εκτός της «αποκλειστικής» πρωταρχικής τους σχέσης. Υπάρχουν πολλές μορφές ανοιχτών σχέσεων όπως

Μη μονογαμική συντροφική: Είναι η σχέση όπου το ζευγάρι αποφασίζει να δοκιμάσει σεξουαλικές εμπειρίες με άλλους. Ίσως αφορά αρχικά εμπειρίες που ο ένας από τους δύο δεν επιθυμεί ή δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Για παράδειγμα όταν ο ένας ανακαλύπτει πως έχει και μια ομοφυλοφιλική πλευρά. Οι σύντροφοι αγαπούν ο ένας τον άλλον και επιλέγουν να ανοίξουν τη σχέση τους παρά να τη διαλύσουν. Το χαρακτηριστικό αυτού του είδους σχέσης είναι πως η συντροφική σχέση των δύο είναι πρωταρχική. Το μόνο που αναζητούν εκτός της σχέσης τους είναι να δοκιμάσουν ερωτικές εμπειρίες και με άλλους.

Swinging: Αφορά ζευγάρια που επιθυμούν ερωτικές εμπειρίες με άλλα ζευγάρια ή μεμονωμένα άτομα. Αυτό γίνεται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες ή τρόπους συνύπαρξης.

Οι μορφές της πολυσυντροφικότητας

Πολυσυντροφικότητα : Είναι η ύπαρξη ρομαντικών ή/και ερωτικών/σεξουαλικών σχέσεων με περισσότερα άτομα ταυτόχρονα. Επιπλέον αυτές οι πολυγαμικές σχέσεις βασίζονται στην απόλυτη ειλικρίνεια και αποδοχή από όλους τους εμπλεκόμενους. Υπάρχουν πολλές μορφές πολυσυντροφικότητας.

Η διαφορά ανάμεσα στην πολυσυντροφικότητα και τη μη μονογαμική συντροφική σχέση, αλλά και το swinging, είναι πως η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με σεξ ΚΑΙ αγάπη ταυτόχρονα. Πρόκειται, δηλαδή, για συναισθηματικές σχέσεις. Βέβαια, η διάκριση μεταξύ συναισθηματικών και σεξουαλικών σχέσεων είναι προβληματική. Πράγματι δεν αποκλείεται η ύπαρξη συναισθημάτων και σε άλλες μορφές σχέσεων όπως π.χ. το swinging, όπου οι ερωτικές εμπειρίες είναι το κυρίως ζητούμενο.

Σόλο πολυσυντροφικότητα: Ακολουθείται από άτομα που δεν επιθυμούν να έχουν κάποιον πρωταρχικό σύντροφο και δεν θεωρούν την ύπαρξη συντροφικής σχέσης ως το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή. Μπορεί να έχουν ερωτικούς συντρόφους ή φίλους. Ωστόσο το κύριο μέλημά τους είναι δραστηριότητες όπως η μόρφωση, τα ταξίδια, οι πνευματικές αναζητήσεις, η καριέρα ή η απόκτηση ενός παιδιού.

Polyfidelity: Είναι ένας όρος που χρησιμοποιούν πολυσυντροφικά άτομα που έχουν, ως πρωταρχική σχέση, μία ομάδα. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από μία πολυσυντροφική αδελφότητα στο Σαν Φρανσίσκο ανάμεσα στο 1971-1991. Μία τέτοια ομάδα αποτελείται από τρία τουλάχιστον άτομα που έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν μια πρωταρχική ομαδική σχέση. Ζουν μια ζωή παρόμοια με αυτή των περισσοτέρων ζευγαριών. Συγκεκριμένα μοιράζονται τα έξοδα, συναποφασίζουν, μεγαλώνουν από κοινού τα παιδιά και συμπεριφέρονται ως μια ενιαία οικογενειακή οντότητα.

Υβριδική παραλλαγή: Σε αυτήν την εκδοχή σχέσης, ο ένας σύντροφος είναι μονογαμικός και ο άλλος μη μονογαμικός. Υπάρχει, όμως, κοινή συναίνεση για αυτό. Πράγματι θεωρούν πως ισότητα δεν σημαίνει να επιθυμούν όλοι το ίδιο πράγμα, από τη στιγμή που οι ανάγκες των ανθρώπων διαφέρουν.

Συνήθεις παρεξηγήσεις για τις πολυγαμικές σχέσεις

Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι θεωρούν πως η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει αποκλειστικά με το σεξ. Πιστεύουν, επίσης, πως αυτοί που επιλέγουν να έχουν πολλές σχέσεις ταυτόχρονα είναι άτομα που δεν έχουν την ικανότητα να αφοσιώνονται συναισθηματικά. Θεωρούν ότι δεν αφοσιώνονται ερωτικά σε έναν ή μία μόνον σύντροφο. Επιπλέον πιστεύουν ότι φοβούνται την εγγύτητα και δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους, τον σύντροφό τους, αλλά ίσως ακόμα και αυτήν την ίδια την αγάπη.

Είναι βέβαιο πως υπάρχουν άτομα που λειτουργούν «πολυσυντροφικά» για όλους τους παραπάνω και άλλους τόσους λόγους. Όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τα άτομα εκείνα που κάνουν τις επιλογές τους από πεποίθηση. Δεν το κάνουν εξαιτίας διαφόρων ψυχικών δυσκολιών ή του φόβου της κοινωνικής κατακραυγής.

Τα συγκεκριμένα άτομα εκπορεύονται από την πεποίθηση πως κανένας δεν μπορεί μακροπρόθεσμα να ικανοποιήσει όλες τις συναισθηματικές και σεξουαλικές ανάγκες ενός άλλου. Ως εκ τούτου, ίσως να θελήσουν κάποια στιγμή να δημιουργήσουν ερωτική ή/και σεξουαλική σχέση με κάποιο άλλο άτομο. Το ίδιο ισχύει, φυσικά, και για τον άλλον ή τους άλλους. Με άλλα λόγια, στις υγιείς πολυγαμικές σχέσεις υπάρχει πάντα κοινή συναίνεση για ό,τι μέλλει γενέσθαι.

 Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να διακρίνετε τις πραγματικές σας επιθυμίες από τους φόβους σας, ώστε να χτίσετε πολυγαμικές σχέσεις που βασίζονται στην αυθεντικότητα και την εσωτερική ασφάλεια.

Πολυσυντροφικότητα vs Απιστία

Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως η πολυσυντροφικότητα είναι ταυτόσημη με την απιστία. Ως εκ τούτου, την απορρίπτουν ως κάτι ανήθικο που πληγώνει και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Φυσικά και ισχύουν όλα αυτά για την απιστία. Μόνο που στην πολυσυντροφικότητα ή στις ανοιχτές σχέσεις δεν πρόκειται για απιστία.

Αντίθετα πρόκειται για μια εξαρχής αποδοχή από τους συντρόφους του ενδεχόμενου ύπαρξης και νέων συντρόφων μελλοντικά. Τίποτα δεν συμβαίνει στα κρυφά. Η απιστία αποτελεί προνόμιο του μονογαμικού τρόπου ζωής και σημαίνει ανειλικρίνεια, ψέμα και εξαπάτηση του άλλου.

Το ζήτημα του σεβασμού

Μία ακόμη παρεξήγηση είναι πως στις πολυγαμικές σχέσεις ή στις ανοιχτές σχέσεις υπάρχει έλλειψη σεβασμού προς τον άλλον. Ο σεβασμός προς τον άλλον, όμως, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ύπαρξη ή μη άλλων συντρόφων ταυτόχρονα. Ιδιαίτερα όταν αυτό αποτελεί κοινό προνόμιο και προϊόν κοινής συναίνεσης.

Η έλλειψη σεβασμού οφείλεται σε πολύ περισσότερα πράγματα. Μεταξύ αυτών είναι το ψέμα, η υποκρισία, η υποτίμηση και η εξαπάτηση του άλλου. Επίσης, οφείλεται στη συμβατική και ανούσια κοινή ζωή που, παρόλα αυτά, διατηρείται για κοινωνικούς ή άλλους λόγους.

Το να γνωρίζουν και να αποδέχονται αβίαστα εξαρχής οι σύντροφοι πως ο καθένας τους μπορεί να αγαπήσει και κάποιον άλλον, αποτελεί ένδειξη απόλυτου σεβασμού. Επιπλέον το να μπορεί να επιθυμήσει ερωτικά και κάποιον άλλον ταυτόχρονα δεν σημαίνει λιγότερη αγάπη ή χαρά στη μεταξύ τους σχέση.

Η επιλογή του τρόπου ζωής και οι πολυγαμικές σχέσεις

Όλα τα παραπάνω ΔΕΝ υπονοούν, φυσικά, πως δεν υπάρχουν άνθρωποι που είναι ή νιώθουν μονογαμικοί. Υπάρχουν άτομα που νιώθουν πλήρεις μέσα από έναν μονογαμικό τρόπο ζωής, σεβόμενοι και τιμώντας τον σύντροφό τους με κάθε τρόπο.

Η επιλογή να ζήσει κάποιος πολυσυντροφικά ή πολυγαμικά δεν είναι απλή. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο μονογαμικός τρόπος ζωής αποτελεί υπέρτατο ιδεώδες. Συνεπώς αυτή η επιλογή έχει τις δυσκολίες της. Απαιτεί:

• Αυτογνωσία

• Καλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση

• Συνεχή αυτοπαρατήρηση και ενδοσκόπηση

• Απουσία του φόβου που οδηγεί στην αποφυγή διαπροσωπικών συγκρούσεων.

Για να ευδοκιμήσουν οι πολυγαμικές σχέσεις, απαιτείται πάντα η κοινή και αβίαστη αποδοχή των προαπαιτούμενων. Απαιτούνται ειλικρίνεια, άμεση επικοινωνία, όρια, εμπιστοσύνη, ασφάλεια, δοτικότητα και γενναιοδωρία.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τόσες πολυσυντροφικές σχέσεις όσες και αυτοί που τις ακολουθούν. Οι συμμετέχοντες ορίζουν οι ίδιοι τις αρχές και τους κανόνες που θα τις διέπουν. Διαπραγματεύονται και, αν χρειασθεί, επαναδιαπραγματεύονται με βάση τις εμπειρίες της ζωής. Λαμβάνουν υπόψη τα προσωπικά όνειρα, τις φαντασιώσεις, τις προσδοκίες και τους φόβους τους.

Η αποδυνάμωση της παραδοσιακής πυρηνικής οικογένειας

Πράγματι η πυρηνική οικογένεια έχει εδώ και πολλά χρόνια πάψει να αποτελεί τη μοναδική κοινωνικά αποδεκτή μορφή οικογένειας. Η κλασική της μορφή, με πατέρα, μητέρα και παιδιά, δεν είναι πια ο μοναδικός κανόνας. Η αδυσώπητη πραγματικότητα και οι αναπόφευκτες αλλαγές στη στάση της κοινωνίας απέναντι σε εναλλακτικές μορφές οικογένειας είναι πλέον γεγονός.

Οι μονογονεϊκές οικογένειες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει με τις οικογένειες με θετούς γονείς και ετεροθαλή αδέλφια. Σε πολλές χώρες, οι ομοφυλόφιλοι μπορούν πλέον να παντρεύονται, όπως και να υιοθετούν παιδιά. Πρόκειται για καταστάσεις που πριν από κάποια χρόνια φάνταζαν αδιανόητες. Επιπλέον προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις και αφορισμούς. Αν και οι αντιδράσεις αυτές συνεχίζουν να υπάρχουν, η πραγματικότητα πλέον τις προσπερνά.

Θεωρώ πως δεν αργεί η στιγμή εκείνη όπου και οι πολυγαμικές σχέσεις, ως τρόπος συνύπαρξης ατόμων, θα επιτραπούν. Αυτό θα συμβεί για τον απλούστατο λόγο πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει ή να απαγορεύει τον τρόπο που κάποιοι θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους. Φυσικά αυτό ισχύει από τη στιγμή που δεν ενοχλούν κανέναν.

Η αναγνώριση του δικαιώματος των ομοφυλόφιλων να μπορούν πλέον να παντρεύονται, αντιπροσωπεύει μια επίσημη αναγνώριση. Η κοινωνία αποδέχεται πως ένα μέρος του πληθυσμού έχει ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό και πως αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Κατ’ επέκταση, τα άτομα αυτά έχουν το δικαίωμα να ζουν μια κοινή ζωή με τον σύντροφό τους, ακόμα και να παντρευτούν. Οτιδήποτε διαφορετικό αποτελεί κοινωνικό ρατσισμό και κατάφορη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για περισσότερα σχετικά με την εξέλιξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις σχέσεις, μπορείτε να δείτε τις αναφορές του Human Rights Watch.

Ορισμένα ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία

Ιστορικά, η εκκλησία και η θρησκεία ασκούσαν πολύ μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση της εκάστοτε νομοθεσίας. Αυτό ίσχυε τόσο για θέματα που άπτονταν των δικαιοδοσιών τους, όσο και για τις κοινωνικές αξίες γενικότερα.

Όπως συνέβαινε πάντα με κάθε ανάλογης βαρύτητας επίμαχο θέμα, ακόμα και η επιστήμη δεν μπόρεσε να παραμείνει «ουδέτερη». Επηρεαζόμενη από τις κυρίαρχες κοινωνικές και θρησκευτικές αξίες, η επιστήμη άργησε να αναθεωρήσει ορισμένες θέσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρούσε, μέχρι το 1990, την ομοφυλοφιλία ως ψυχική διαταραχή ή σεξουαλική διαστροφή. Ευτυχώς, η αυθαιρεσία αυτή αποκαταστάθηκε στη συνέχεια. Πλέον θεωρείται ως μία σεξουαλική έκφραση ή προτίμηση, όπως κάθε άλλη αποδεκτή μορφή.

Ιστορικές μορφές συνύπαρξης

Στον κινηματογράφο και στη βιβλιογραφία, οι πειρατές παρουσιάζονται ως σκληροί και αδίστακτοι άνδρες. Ωστόσο, από τον 17ο αιώνα και μετά, καθιέρωσαν μία μορφή γάμου μεταξύ ανδρών. Αυτή τους επέτρεπε να ζουν ελεύθερα μαζί, να μοιράζονται τα περιουσιακά τους στοιχεία και να κληρονομούν ο ένας τον άλλον.

Επίσης, μέχρι τον 14ο αιώνα, οι άνδρες στη Μεσόγειο μπορούσαν να συνάψουν μια «πνευματική αδελφοποίηση». Η διαδικασία αυτή ήταν, εν πολλοίς, ταυτόσημη με τον παραδοσιακό γάμο:

• Η τελετή γινόταν στην εκκλησία.

• Οι δύο άνδρες έδιναν όρκο γάμου.

• Κρατιούνταν από το χέρι και αντάλλασσαν ένα τελετουργικό φιλί.

Επίσημα, η αδελφοποίηση αυτή ήταν πνευματικής μορφής, αλλά στην πράξη εμπεριείχε και σεξουαλικές σχέσεις. Αυτό ίσχυε μέχρι το 1306, όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος ο Β΄ την απαγόρευσε ως μη χριστιανική πράξη.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να επισημάνουμε μια σύγχρονη αντίφαση. Παρόλο που ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων ήταν ιστορικά σπάνιο φαινόμενο, ενώ οι πολυγαμικές σχέσεις ήταν σύνηθες φαινόμενο σε πολλούς πολιτισμούς, σήμερα συμβαίνει το αντίστροφο. Στην εποχή μας επιτρέπεται πλέον σε ολοένα και περισσότερες χώρες ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων, όχι όμως και η πολυγαμία! Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα άρθρα για τις ανθρώπινες σχέσεις στη σελίδα του i-psyxologos.gr.

Επίλογος

Εάν, όπως πολλοί υποστηρίζουν, ο άνθρωπος ήταν από τη φύση του ον μονογαμικό, τότε το ενδεχόμενο να μας ελκύσει ερωτικά ένα άλλο άτομο θα έπρεπε να είναι πολύ σπάνιο. Πολύ περισσότερο δε, η απιστία θα έπρεπε να είναι ανύπαρκτη πέραν του συντρόφου μας.

Και όμως, σχεδόν ο ένας στους δύο έχει απιστήσει κάποια στιγμή στη ζωή του. Το δε 80% των υπολοίπων έχει σκεφθεί να το πράξει. Να αναφέρουμε, επίσης, πως οι ερωτικές φαντασιώσεις που περιλαμβάνουν συμμετοχή περισσότερων ατόμων, είναι δημοφιλείς. Συγκεκριμένα συγκαταλέγονται στις πιο ερεθιστικές φαντασιώσεις μεταξύ εραστών, συζύγων και συντρόφων.

Όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί. Όπως υπάρχουν άτομα ετεροφυλοφιλικά, ομοφυλοφιλικά και αμφίφυλα, έτσι υπάρχουν και άτομα που είναι και νιώθουν περισσότερο μονογαμικά ή πολυγαμικά από τη φύση τους. Αυτό συμβαίνει ανεξαρτήτως του τρόπου ζωής τους και επηρεάζεται, λιγότερο ή περισσότερο, από τις αξίες του κοινωνικού τους περιβάλλοντος. Κάποιοι είναι πιο φιλελεύθεροι, τολμηροί ή και ασύδοτοι. Αντίθετα άλλοι είναι πιο προσαρμοστικοί, συντηρητικοί ή αθεράπευτα υπέρμαχοι του μονογαμικού τρόπου ζωής.

Πέραν των όποιων αιτιών που τυχόν βρίσκονται πίσω από την κάθε συμπεριφορά, ο καθένας μας θα πρέπει να έχει ένα βασικό δικαίωμα. Να μπορεί να ακολουθήσει ανεμπόδιστα τον δρόμο που τον αντιπροσωπεύει. Να ακολουθήσει αυτό που τον κάνει να νιώθει καλά με τον εαυτό του. Πράγματι από τη στιγμή που δεν κάνει τίποτα διαφορετικό από αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι: να ακολουθεί τον δρόμο της καρδιάς του.

Το παρόν κείμενο δεν πριμοδοτεί τις πολυγαμικές σχέσεις έναντι του μονογαμικού τρόπου ζωής. Πριμοδοτεί, όμως, το δικαίωμα του καθενός να μπορεί να επιλέγει αυτό που του ταιριάζει. Αν κάποιος θέλει να συζεί ή να παντρευτεί με ένα άτομο, ασχέτως φύλου, να μπορεί να το κάνει. Το ίδιο δικαίωμα, όμως, θα έπρεπε να έχουν και όσοι θα τους εξέφραζε η αγάπη για περισσότερους ή περισσότερες του ενός συντρόφους.

Η αυθεντικότητα στις σχέσεις απαιτεί αυτογνωσία και αποδόμηση των στερεοτύπων. Αν οι επιθυμίες σας δεν χωρούν σε έτοιμα καλούπια, η online ψυχοθεραπεία προσφέρει τον ασφαλή χώρο για να εξερευνήσετε την αλήθεια σας. Επικοινωνήστε μαζί μου για να δημιουργήσουμε μαζί σχέσεις που σας εξελίσσουν.