Πορνεία: Επιλογή ή εσωτερικός καταναγκασμός;

Πορνεία: Γενικά δεδομένα και ορισμοί

Και μόνο το άκουσμα της λέξης «πορνεία» πυροδοτεί σκέψεις και συναισθήματα. Αυτό συμβαίνει από τη στιγμή που περιβάλλεται από έντονες προκαταλήψεις, στερεότυπα, αφορισμούς και ηθικές αξίες. Αξίες που την απορρίπτουν συλλήβδην, δυσχεραίνοντας την κατανόηση και μια πιο ρεαλιστική και ουσιαστική αντιμετώπισή της.

Λέγεται πως η πορνεία είναι το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο. Είναι, όμως, επάγγελμα; Αν ναι, τότε ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες οι υποχρεώσεις των εργαζομένων; Αν όχι, τότε τι είναι; Ποινικό αδίκημα, προσωπικό ή κοινωνικό πρόβλημα; Επιπλέον, αν πρόκειται για ποινικό αδίκημα, τότε ποιος είναι ο ένοχος; Η πόρνη ή/και ο πελάτης; Γιατί διώκεται, συχνά, μόνον αυτός που πουλά υπηρεσίες και όχι αποκλειστικά αυτός που αγοράζει το παράνομο «εμπόρευμα»; (Όπως συμβαίνει σε ορισμένες χώρες όπου δεν περισσεύει η κοινωνική υποκρισία).

Όταν διαβάζουμε ή ακούμε τη λέξη «πορνεία», το μυαλό μας πηγαίνει σχεδόν αυτόματα σε μία συγκεκριμένη εικόνα. Δηλαδή, σε μία προκλητικά ντυμένη ή μισόγυμνη γυναίκα που πουλά το κορμί της, προσφέροντας διαφόρων ειδών σεξουαλικές υπηρεσίες στο δρόμο, σε κάποιο οίκο α(ε)νοχής ή στο διαδίκτυο, σε όσους είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για αυτές.

Πρόκειται, όμως, μόνο περί αυτού; Είναι μόνον οι γυναίκες που εκπορνεύονται; Είναι τα πράγματα τόσο απλά ή μήπως μας έχουν διαπαιδαγωγήσει να τα βλέπουμε με αυτόν τον τρόπο;

Η ανδρική πορνεία

Αν η λέξη πορνεία προκαλεί, τότε το φαινόμενο της ανδρικής πορνείας προκαλεί ακόμα περισσότερο. Ειδικά, όταν αφορά νεαρούς εφήβους. Κι αυτό, καθώς αγγίζει, επιπλέον, και το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας. Εκτός αυτού, υπάρχει και το φαινόμενο της ανδρικής πορνείας, με τον άνδρα να πουλά σεξουαλικές υπηρεσίες σε γυναίκες πελάτισσες.

Για τον ενδιαφερόμενο, τον περίεργο ή τον αμφισβητούντα, έχω να πω το εξής: η πληκτρολόγηση των λέξεων κλειδιών «Male Prostitution» θα εμφανίσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες ανδρικής πορνείας…

Όπως βλέπουμε, το θέμα της πορνείας είναι πολύ πιο σύνθετο. Αν το αναλύσουμε διεξοδικότερα, θα διαπιστώσουμε πως αφορά (λιγότερο ή περισσότερο και με την ευρύτερη έννοια) κάθε άνδρα και γυναίκα. Ουσιαστικά, έχει να κάνει με τη σχέση και τη θέση των δύο φύλων στην κοινωνία. Επίσης, σχετίζεται με τη σχέση εξουσίας μεταξύ τους αλλά και ευρύτερα, και, τέλος, με τη σεξουαλικότητά μας.

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις για την πορνεία

Ο ορισμός του τι είναι η πορνεία φαντάζει, αρχικά τουλάχιστον, σχετικά εύκολος. Η πραγματικότητα είναι, όμως, πολύ διαφορετική. Οι ορισμοί που υπάρχουν είναι πολλοί και ποικίλουν ανάλογα με την οπτική αυτού που προσεγγίζει και εξετάζει το θέμα.

Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, θα μπορούσαμε να πούμε πως, στη συζήτηση περί πορνείας, υπάρχουν δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Το ένα αποτελείται από αυτούς που υποστηρίζουν το δικαίωμα των γυναικών να μπορούν να πωλούν σεξ. Δηλαδή, να λειτουργούν όπως και ο κάθε επιχειρηματίας με το δικό του εμπόρευμα. Ως εκ τούτου, ζητούν τη νομιμοποίηση της πορνείας. Αντιθέτως, το άλλο στρατόπεδο θεωρεί την πορνεία ως μοχλό καταπίεσης των γυναικών και μια μορφή σεξουαλικής βίας.

Αν και η διχοτόμηση αυτή αποτελεί μια υπεραπλούστευση, έχει παρόλ΄αυτά την αξία της.

Όταν, πριν από 100 περίπου χρόνια, η πορνεία άρχισε να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης, θεωρήθηκε πως ήταν όχι μόνο κάτι το απόλυτα φυσιολογικό αλλά και απαραίτητο για τον πολιτισμό μας. Παρόλα αυτά, οι ίδιες οι πόρνες θεωρήθηκαν ως πλάσματα ενός κατώτερου θεού. Συγκεκριμένα, ως βιολογικά υποδεέστερες και ως ανήκουσες σε μία κατώτερη φυλή.

Το ζήτημα της νομιμοποίησης της πορνείας

Ζούμε σε κοινωνίες όπου το οτιδήποτε παράγει υπεραξία (δηλαδή κέρδος) πριμοδοτείται. Σε περίπτωση που είναι ανήθικο ή/και παράνομο, «δικαιολογείται». Συχνά, ανάγεται σε αναγκαίο κακό.

Έτσι λοιπόν, και η πορνεία, από τη στιγμή που αποδίδει τεράστια κέρδη, έχει νομιμοποιηθεί σε χώρες όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, η Ν. Ζηλανδία κ.ά. Αυτό έγινε με το πρόσχημα του καλύτερου ελέγχου, της ασφάλειας των ίδιων των πορνών και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Εναλλακτικά, αναφέρεται (σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία) ως προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτό, ως ιδέα, ακούγεται καλό και σωστό. Το ερώτημα είναι, όμως, κατά πόσο μπορεί να επηρεάσει μια πολύ περίπλοκη και σκληρή πραγματικότητα.

Όσον αφορά στα κέρδη αυτής της άκρως επικερδούς (και εκτός οικονομικών κρίσεων) βιομηχανίας, αξίζει να αναφερθεί ένα παράδειγμα. Μόνο στη Γερμανία, οι 400.000 πόρνες που διακινούνται από τη μαφία και εξυπηρετούν καθημερινά έναν αριθμό πελατών που ξεπερνά τα 1,2 εκατομμύρια άτομα, αποδίδουν τεράστια ποσά. Συγκεκριμένα, τα ετήσια κέρδη ξεπερνούν τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ, σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα 23 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ.

Νιώθετε εγκλωβισμένοι σε καταστάσεις εκμετάλλευσης; Τα ψυχικά τραύματα από την κακοποίηση ή την εκμετάλλευση απαιτούν εξειδικευμένη στήριξη για να επουλωθούν. Η online ψυχοθεραπεία προσφέρει έναν ασφαλή χώρο εμπιστευτικότητας για να μιλήσετε ανοιχτά. 

Διάφοροι μύθοι για την πορνεία

Όπως και κάθε άλλο θέμα που αγγίζει σημαντικές και ευαίσθητες πλευρές του ψυχισμού και της ζωής μας, έτσι και το φαινόμενο της πορνείας (που αγγίζει τη σεξουαλικότητα και τις ηθικές μας αξίες) πυροδοτεί φαντασιώσεις. Ταυτόχρονα, γεννά συναισθήματα αλλά και πεποιθήσεις που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται πάντα στην ισχύουσα πραγματικότητα.

Οι πιο συνήθεις μύθοι που περιβάλουν την πορνεία είναι οι εξής:

• Καταρχάς, διαδίδεται πως είναι το αρχαιότερο επάγγελμα.

• Λέγεται, επίσης, ότι μειώνει τον αριθμό των βιασμών γυναικών.

• Οι πόρνες ζουν μια πολυτελή ζωή και είναι πλούσιες.

• Επιπλέον, πιστεύεται ότι οι οίκοι ανοχής προστατεύουν τις πόρνες από τη βία και τους βιασμούς.

• Θεωρείται συχνά πως είναι προτιμότερη και καλύτερη από τη φτώχεια.

• Ακομα, παρουσιάζεται ως απαραίτητη για να μπορούν οι άνδρες να ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ορμές.

• Υποστηρίζεται λανθασμένα πως δεν προκαλεί τραύματα ψυχικού, φυσικού, σεξουαλικού ή κοινωνικού χαρακτήρα.

• Μια πόρνη μπορεί να διακόψει οποτεδήποτε θελήσει αυτήν τη δραστηριότητά της.

• Τέλος, υπάρχει η αντίληψη ότι μειώνει τον αριθμό των διαζυγίων.

Τι οδηγεί στην πορνεία: Οι κυριότερες αιτίες

Στο παρελθόν, η επιστημονική έρευνα γύρω από τους λόγους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν κάποια άτομα στην πορνεία, εστιάζονταν, σε μεγάλο βαθμό, στην ύπαρξη κάποιας μορφής ψυχοπαθολογίας. Τότε, το ενδιαφέρον εστίαζε σε ατομικούς κυρίως παράγοντες, όπως η ύπαρξη μιας λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας, νοητική υστέρηση ή χαμηλός δείκτης νοημοσύνης. Επιπροσθέτως, γινόταν αναφορά σε διάφορες ψυχικές διαταραχές, ασαφή εικόνα εαυτού και σεξουαλικής ταυτότητας κ.ά.

Στη σύγχρονη εποχή, ωστόσο, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και υπάρχει μια σαφής αλλαγή προσανατολισμού. Πιο αναλυτικά, η έρευνα επικεντρώνεται σε κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς κυρίως παράγοντες. Παραδείγματα τέτοιων παραγόντων αποτελούν η ύπαρξη σοβαρών κοινωνικών και οικογενειακών προβλημάτων (όπως π.χ. το διαζύγιο, οι έντονες και διαχρονικές οικογενειακές συγκρούσεις). Ακόμη, βαρύνουσα σημασία έχουν γονείς στην πορνεία ή με ανεξέλεγκτη σεξουαλική συμπεριφορά, η ελλιπής φροντίδα και η σεξουαλική κακοποίηση του ατόμου κατά τη διάρκεια της παιδικής ή/και εφηβικής του ηλικίας.

Σχετικά με την πλειοψηφία των ατόμων που οδηγούνται στην πορνεία (καθώς υπάρχουν και αρκετοί άνδρες ομοφυλόφιλοι, τραβεστί κ.τ.λ.), ο συνηθέστερος λόγος που επικαλούνται είναι η έλλειψη χρημάτων. Πρόκειται, ουσιαστικά, για την ανάγκη που δεν τους επιτρέπει να ζήσουν τη ζωή που επιθυμούν.

Βέβαια, υπάρχουν και ορισμένες χώρες (όπως π.χ. η Σουηδία, που διαθέτει ένα πολύ αναπτυγμένο κοινωνικό σύστημα) όπου, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει αλλού, καμία γυναίκα δεν χρειάζεται να οδηγηθεί στην πορνεία για να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή. Επομένως, η διαπίστωση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα πως υπάρχουν και άλλοι λόγοι που συμβάλουν σε αυτήν την «επιλογή».

Τα δευτερογενή κίνητρα

Έχει διαπιστωθεί, λοιπόν, πως, εκτός από τις όποιες πρωτογενείς ανάγκες, υπάρχουν και κάποια δευτερογενή -όπως αποκαλούνται- κίνητρα που μπορεί να οδηγήσουν κάποιο άτομο στην πορνεία. Τα συγκεκριμένα κίνητρα είναι, για παράδειγμα, η αναζήτηση μιας προσωπικής ταυτότητας, μια αυτοκαταστροφική διάθεση, η περιέργεια, η απόγνωση και μια διάθεση συνειδητής ή υποσυνείδητης διαμαρτυρίας.

Ειδικά στην περίπτωση πολλών νέων ατόμων ή εφήβων, ο κυριότερος λόγος που οδηγεί στην πορνεία είναι η ύπαρξη μιας χαοτικής κατάστασης στη ζωή τους και η σχεδόν παντελής έλλειψη χρημάτων. Συχνά, αυτή η χαοτική κατάσταση αφορά στη χρήση ναρκωτικών ουσιών, στην έλλειψη σταθερών σχέσεων με κάποια ενήλικα άτομα ή κάποιου είδους τραυματική κρίση στο οικογενειακό περιβάλλον (που οδήγησε στη φυγή από το σπίτι).

Στο Λος Άντζελες, για παράδειγμα, το 75% του συνόλου των νέων ατόμων που βρίσκονται στην πορνεία είναι άστεγοι ή έχουν φύγει από το σπίτι τους εξαιτίας πολύ σοβαρών οικογενειακών προβλημάτων. Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζουν και νέα άτομα που τοποθετήθηκαν για ανάλογους λόγους σε διάφορα κρατικά ιδρύματα. Φαίνεται, τελικά, πως η ιδρυματοποίηση αυτή καθαυτή, αλλά και τα σοβαρά προβλήματα που οδήγησαν σε αυτήν, αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για είσοδο στην πορνεία.

Συμπεράσματα των ερευνών για την πορνεία

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τα αποτελέσματα των διεθνών ερευνών επί του θέματος είναι πως η είσοδος στην πορνεία είναι το αποτέλεσμα πολλών και αλληλεπιδρώντων μεταξύ τους παραγόντων. Βασικοί παράγοντες θεωρούνται η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, η ύπαρξη πρώιμων ψυχικών διαταραχών και τραυματικών εμπειριών (όπως η φυσική, ψυχική και σεξουαλική κακοποίηση).

Παράλληλα, καθοριστική είναι η συστηματική συναισθηματική απόρριψη καθώς και η ύπαρξη άλλων σοβαρών κοινωνικών και οικογενειακών προβλημάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη φτώχεια, τη χρήση ουσιών, την παντελή απουσία σχέσεων εμπιστοσύνης με άλλα ενήλικα άτομα ή στοιχειώδους κοινωνικού δικτύου. Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα την απουσία ορίων και βασικών αξιών όσον αφορά στη σεξουαλικότητα.

Η επίδραση των τραυματικών βιωμάτων

Θεωρείται πως τέτοιου είδους τραυματικά βιώματα πριμοδοτούν τη δημιουργία μιας αίσθησης στο άτομο που διευκολύνει την εμφάνιση συμπεριφορών όπως η πορνεία. Στην πράξη, διευκολύνουν τη χρησιμοποίηση του σώματος με τρόπο που να καλύπτει -ως ένα βαθμό τουλάχιστον- μη σεξουαλικές ανάγκες. Τέτοιες ανάγκες μπορεί να είναι η δημιουργία μιας αίσθησης κοινότητας με άλλους, η απόκτηση μιας προσωπικής ταυτότητας, χρημάτων ή άλλων υλικών απολαβών κ.τ.λ.

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτά τα τραυματικά βιώματα (στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ζωής ατόμων που οδηγήθηκαν στην πορνεία), έχουν ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση και συνέχιση των καταστροφικών συμπεριφορών που βίωσαν και στη μετέπειτα ζωή τους.

Η αναζήτηση ταυτότητας και η ψευδαίσθηση της ένταξης

Για παράδειγμα, μία έφηβη που προέρχεται από ένα οικογενειακό περιβάλλον με τεράστια προβλήματα, χωρίς κάποια στήριξη από άλλα ενήλικα άτομα και που έχει ήδη μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό της, μπορεί εύκολα να αναζητήσει κάποιο περιβάλλον όπου θα βρει λίγη προσοχή. Αναζητά, δηλαδή, να βρει μια «ταυτότητα» και μια ψευδαίσθηση κοινότητας ως υποκατάστατο της οικογένειας και της ασφάλειας που ίσως ποτέ να μην είχε.

Ένα τέτοιο περιβάλλον μπορεί να είναι μία παρέα-υποκουλτούρα που κάνει, καθημερινά και με συγκεκριμένες τελετουργίες, χρήση ναρκωτικών. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι μια παρέα όπου εισπράττει το ενδιαφέρον διαφόρων αγοριών ή ανδρών, νιώθοντας με τον τρόπο αυτόν πως έχει μία αξία, έστω και ως καθαρά σεξουαλικό αντικείμενο. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται…

Η πληρωμή μπορεί να έχει αρχικά τη μορφή ανταλλαγμάτων όπως τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, τα ρούχα κ.τ.λ. Ωστόσο, η πραγματική πορνεία αρχίζει όταν τα ανταλλάγματα των «σεξουαλικών υπηρεσιών» μετατρέπονται σε χρηματική αμοιβή…

Χρειάζεστε βοήθεια για εσάς ή κάποιον δικό σας; Η αναγνώριση του προβλήματος είναι το πρώτο βήμα. Επικοινωνήστε μαζί μου για συνεδρίες στο γραφείο και λάβετε την υποστήριξη που χρειάζεστε.

Είναι η πορνεία αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής;

Είναι η απόπειρα αυτοκτονίας, η αυτοτραυματική ή η βίαιη συμπεριφορά κάποιου, ή η κατανάλωση αλκοόλ από έναν αλκοολικό, αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής; Κανείς δεν τους αναγκάζει να κάνουν αυτό που κάνουν. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ. Το ίδιο ισχύει και για την πορνεία.

Κάθε μορφή πορνείας εμπεριέχει πάντα κάποιας μορφής εξαναγκασμό. Εξαρτάται, βέβαια, από τον τρόπο που ορίζει κάποιος την ελεύθερη επιλογή ή τον εξαναγκασμό.

Ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή όχι κάποιου μαστροπού ή εμπόρου λευκής σαρκός, η ουσία είναι άλλη. Είναι πάντα παρούσα, με το δικό της ξεχωριστό τρόπο, η προηγούμενη ζωή κάποιου.

Δηλαδή, τα βιώματά του, η κακοποίηση και η ανέχεια. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι ψυχοκοινωνικοί ή οικογενειακοί παράγοντες. Αυτοί καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό έναν τέτοιο προσανατολισμό.

Επιλέγω σημαίνει πως διαλέγω μεταξύ διαφόρων άλλων πιθανών επιλογών ή δυνατοτήτων. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι άλλες πιθανές επιλογές; Πόσοι μπορούν να απαλλαγούν με τη δική τους θέληση από τον εσωτερικό καταναγκασμό που συνιστούν για κάθε άνθρωπο η προσωπική του ιστορία και τα βιώματά του; Ειδικά όταν αυτά (π.χ. σεξουαλική ή/και συναισθηματική κακοποίηση) σε συνδυασμό με κάποιους εξωτερικούς παράγοντες (π.χ. φτώχεια), διαμορφώνουν για κάποια άτομα μονόδρομους ζωής;

Με τον ίδιο τρόπο που η άποψη πως «σε μια δημοκρατική κοινωνία έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ευκαιρίες» συνιστά υπεραπλούστευση (αν όχι χλευασμό), έτσι και η άποψη πως ο δρόμος προς την πορνεία είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, γεννά πολλά ερωτηματικά και είναι εκ του πονηρού…

Το νομικό και ηθικό πλαίσιο

Το ερώτημα περί ελεύθερης βούλησης δεν είναι θεωρητικό ή ρητορικό. Η όποια απάντηση υιοθετηθεί έχει καθοριστική επίπτωση στον τρόπο αντιμετώπισης του φαινομένου της πορνείας, τόσο σε ατομικό όσο και σε νομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Όταν υπάρχει κάποιο θύμα (π.χ. πόρνη) τότε υπάρχει, όπως είναι φυσικό, και ένας θύτης (πελάτης). Η νομική προσέγγιση του φαινομένου, στην περίπτωση αυτή, είναι ολοκληρωτικά διαφορετική απ΄ ό,τι αν η επικρατούσα άποψη ήταν πως η πορνεία είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής. Το θύμα πάντα προστατεύεται με τη βοήθεια κατάλληλου νομικού πλαισίου αλλά και συγκεκριμένων κοινωνικών δομών και παρεμβάσεων που θα πρέπει να υπάρχουν.

Οι συνέπειες της πορνείας

Η πορνεία έχει σοβαρές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Οι συνέπειες αυτές, βέβαια, μπορεί να ποικίλουν από άτομο σε άτομο εξαιτίας διαφόρων παραγόντων (όπως π.χ. η διάρκεια που το άτομο βρισκόταν στην πορνεία, το είδος της πορνείας κ.ά.).

Πάντως, είναι γεγονός πως ένα μεγάλο μέρος της εγκληματικότητας, όπως το εμπόριο λευκής σαρκός, η μαστροπεία, η κακοποίηση, η διακίνηση ναρκωτικών κ.ά. συνδέονται άμεσα με αυτήν.

Έχει διαπιστωθεί πως περισσότεροι από το 75% των ατόμων που βρίσκονταν στην πορνεία βιώνουν τουλάχιστον κάποιες από τις παρακάτω συνέπειες. Δυστυχώς, σε αρκετές περιπτώσεις έχουν δραματικές επιπτώσεις στη μετέπειτα ζωή τους.

Ψυχολογικές συνέπειες της πορνείας

• Ανεξαρτήτως χώρας ή μορφής, η πορνεία φαίνεται πως προκαλεί σε πολλούς τον ίδιο τύπο μετατραυματικού στρες (PTSD) με αυτόν που παρατηρείται σε βετεράνους πολέμου. Παρατηρείται επίσης σε θύματα βασανισμών, βιασμών και άγριας κακοποίησης.

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολίες δημιουργίας στενών διαπροσωπικών σχέσεων με άλλους και αυτομομφές.

• Αισθήματα ενοχής και κατάθλιψης, αποφυγή κοινωνικών συναναστροφών.

• Φόβος συναισθηματικής εγγύτητας, δυσανεξία στη σωματική εγγύτητα ή στην επαφή με άλλους.

Σωματικές και Κοινωνικές συνέπειες της πορνείας

• Σωματικές: Έχει διαπιστωθεί πως υπάρχει σχέση ανάμεσα στην πορνεία και στην εμφάνιση διαφόρων σωματικών και ψυχοσωματικών προβλημάτων. Ιδιαίτερα, αϋπνίες, πόνοι στην πλάτη, στους αγκώνες, στην κοιλιά και στο κεφάλι, διάφορα γυναικολογικά προβλήματα, αφροδίσια νοσήματα.

• Κοινωνικές: Κοινωνική απομόνωση και στιγματοποίηση. Μερική μοναξιά, εξαιτίας της απόσυρσης από συγγενικές και φιλικές σχέσεις, λόγω ντροπής ή φόβου αποκάλυψης του τρόπου ζωής τους.

Η μεγάλη ανάγκη της πλειοψηφίας των γυναικών να αποστασιοποιηθούν συναισθηματικά είναι έντονη. Προσπαθούν να βουβάνουν τα επώδυνα συναισθήματά τους, ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της δραστηριότητάς τους. Αυτό, τελικά, τις οδηγεί στη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών.

Οι συνέπειες αυτού του μηχανισμού αυτοπροστασίας έχουν πολύ βαρύ αντίτιμο (πέραν του εθισμού σε διάφορες ουσίες). Συγκεκριμένα, έχουν κόστος και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις αργότερα.

Όπως προαναφέρθηκε, είναι σχεδόν αδύνατον να μπορέσουν να λειτουργήσουν σε μια στενή προσωπική σχέση. Δυσκολεύονται να λειτουργήσουν με τρόπο φυσιολογικό και αμοιβαίο, είτε συναισθηματικά είτε ερωτικά.

Επίλογος

Στο διάλογο για το φαινόμενο της πορνείας, η αναφορά στο θέμα της δύναμης/εξουσίας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η έκφραση «Και με τα λεφτά μου, γ…ω και την κυρά μου» ίσως να μην είναι το ίδιο αντιπροσωπευτική πλέον όσο παλαιότερα. Αντικατοπτρίζει, όμως, μια υφιστάμενη νοοτροπία.

Δηλαδή, εκφράζει μια στάση ζωής όπου ο Άνδρας έχει το δικαίωμα να αγοράζει γυναίκες. Σκοπός του είναι να εκφορτίζει τη σεξουαλική του ορμή. Για τους ίδιους λόγους, ένας μαστροπός έχει το δικαίωμα να έχει στην κτήση του μία ή περισσότερες γυναίκες. Στη συνέχεια, τις εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν.

Σε ορισμένες μουσουλμανικές χώρες, ένας άνδρας μπορεί ακόμα να έχει (αν διαθέτει οικονομική άνεση) περισσότερες της μίας συζύγους.

Σε μία κοινωνία ισοτιμίας και ισονομίας, δεν νοείται η ύπαρξη της πορνείας. Κι αυτό, από τη στιγμή που αντικατοπτρίζει το δικαίωμα ενός απόλυτου ελέγχου. Ουσιαστικά, δείχνει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο.

Ας υποθέσουμε πως κάποια στιγμή οι κοινωνίες θα φθάσουν σε ένα διαφορετικό σημείο. Σε ένα σημείο όπου η πορνεία θα είναι πραγματικά αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και επιλογής. Θα μπορούσε να γίνει ένα επάγγελμα με τους ίδιους όρους, δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως και κάθε άλλο. Τότε, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.

Αν φτάσουμε εκεί όπου οι πόρνες θα έχουν την ίδια ακριβώς αξία και αποδοχή ως άτομα. Εφόσον έχουν την ίδια αποδοχή όπως η οποιαδήποτε άλλη γυναίκα ή άνδρας. Τότε, καλώς να ορίσει.

Αναζητάτε ψυχολογική υποστήριξη; Η επούλωση των ψυχικών τραυμάτων είναι μια δύσκολη αλλά λυτρωτική διαδικασία. Μην μένετε μόνοι σε αυτό. Επιλέξτε την online ψυχοθεραπεία για διακριτικότητα και ευελιξία, ή επικοινωνήστε μαζί μου για συνεδρίες δια ζώσης.

Σάββας Ν. Σαλπιστής, M.Sc. Ph.D.

Κλινικός Ψυχολόγος Πανεπιστημίου Στοκχόλμης ενηλίκων και παίδων. Διπλωματούχος Ψυχοθεραπευτής Βασιλικού Ιατροχειρουργικού Ινστιτούτου Karolinska Στοκχόλμης.

Κάθε δυσκολία κρύβει μέσα της την προοπτική μιας νέας αρχής. Αν νιώθετε ότι οι σκέψεις σας σας βαραίνουν, είμαι εδώ για να τις μοιραστούμε και να βρούμε μαζί τη δική σας εσωτερική ισορροπία.

Προγραμματίστε τη συνάντησή μας στο γραφείο Ξεκινήστε την Online θεραπεία σας (από όπου κι αν βρίσκεστε)