Τι είναι το σωστό; Ποιος και κατά πώς το ορίζει; Είναι η φωνή της καρδιάς ή μήπως της λογικής; Είναι αυτό που τρυφερά ορεγόμαστε; Αυτό που μυστικά ονειρευόμαστε ή μήπως η «αλήθεια», οι σκέψεις και οι συναισθηματικές αντιδράσεις των μικρών παιδιών μιας ορισμένης ηλικίας;
Τι είναι το σωστό; Η σύγκρουση ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει»
«Σωστό» είναι αυτό που κάνουμε ή μήπως αυτό που θα θέλαμε να κάνουμε; Η ζωή που ζούμε ή αυτή που θα θέλαμε να ζήσουμε; Μήπως πάλι η διαπίστωση πως τελικά ζούμε αυτό που θέλαμε να αποφύγουμε; Αν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί «ενώ πήραμε τη ζωή μας λάθος», δεν αλλάζουμε ζωή; Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι επιμένουν στη συντήρηση σοβαρών «λαθών» τους -παρόλο που τα διαπιστώνουν- υψώνοντας συρματοπλέγματα γύρω από την καρδιά;
Η ελευθερία της ψυχής και η πεινασμένη επιθυμία
«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία», αλλά κάθε είδους ελευθερία -πιστεύω εγώ- δηλαδή της ψυχής, της σκέψης, των «θέλω» και των ονείρων μας…
Λένε πως «ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται», δηλαδή, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο πεινασμένος ονειρεύεται υπό όρους. Το ίδιο ισχύει και για την «πεινασμένη» ψυχή. Μόνο μια ψυχή ελεύθερη μπορεί να ονειρεύεται και να πετά αβίαστα κατά που θέλει, να Δημιουργεί και να παράγει όνειρα, και όχι να εγκλωβίζεται σ΄αυτά…
Είναι «σωστό» να στερείται κάποιος ή να έχει πάψει να νιώθει το γλυκό εκείνο ανατρίχιασμα δίπλα σε ένα κατά τα άλλα αγαπημένο κορμί; Ή μήπως είναι «σωστό» να φαντασιώνει ένα άλλο σώμα, την ίδια στιγμή που δίνει το δικό του/της αλλού;
Είναι, πάλι, «σωστό» και «δίκαιο» να εξαργυρώνουμε τη χαρά του έρωτα ή της ελευθερίας μας στο βωμό των ενοχών μας περί «σωστού» και «δικαίου»;
Νιώθετε το «πληγωμένο παιδί» μέσα σας να ζητά απεγνωσμένα την προσοχή σας; Μην το αφήνετε άλλο στη σιωπή των «πρέπει». Η αναγνώριση των αναγκών σας είναι το πρώτο βήμα για μια ζωή με λιγότερα βάρη και περισσότερη αλήθεια. Ελάτε να δουλέψουμε μαζί για να απελευθερώσετε τον αυθεντικό σας εαυτό μέσα από μια συνεδρία για ψυχολόγο online.
Αναζητώντας τι είναι το σωστό μέσα από την παιδική αυθεντικότητα
Όταν γεννιόμαστε, έχουμε μια συναισθηματική καθαρότητα. Αν παρατηρήσουμε το πώς συμπεριφέρεται ένα μέσο μικρό παιδί 2-3 χρονών, θα διαπιστώσουμε εύκολα το πόσο αυθόρμητα και ελεύθερα εκδηλώνει κάθε συναίσθημά του και πόση περιέργεια διαθέτει για τον περίγυρό του. Ένα μικρό παιδί ζει στο τώρα και για το τώρα, δεν ντρέπεται για κανένα παρελθόν ούτε ανησυχεί για κάποιο μέλλον. Εκφράζεται ελεύθερα συναισθηματικά και, επειδή δεν φοβάται να αγαπήσει, η αγάπη που νιώθει είναι απέραντη και εκρηκτικά έντονη. Αυτή είναι η αληθινή μας «φύση», μα πόσοι από εμάς καταφέρνουμε να τη διατηρήσουμε και στην ενήλική μας ζωή;
Ο κοινωνικός προγραμματισμός και ο φόβος της απόρριψης
Ήδη από τα 3-4 μας χρόνια εμφανίζονται οι πρώτοι έντονοι φραγμοί. Αυτοί αφήνουν βαθιά ίχνη στον ανοχύρωτο ακόμα ψυχισμό μας. Μαζί με τη γλώσσα και την κίνηση, μας μαθαίνουν τι θεωρείται «σωστό». Μας υποδεικνύουν τι πρέπει να ονειρευόμαστε και να θέλουμε. Η αποδοχή και η αγάπη των γονιών μας εξαρτώνται συχνά από αυτή τη συμμόρφωση.
Ο «προγραμματισμός» αυτός, όμως, δεν είναι κοινός για όλους μας. Εξαρτάται από τις εμπειρίες και τα όνειρα των δικών μας γονιών. Επηρεάζεται άμεσα από τις δικές τους επιθυμίες και συναισθηματικές πληγές.
Ίσως οι επιπλήξεις για τη φασαρία του παιχνιδιού να έχουν βαθύτερο κόστος. Γίνονται τα πρώτα λιθαράκια ενός τείχους φόβου που υψώνεται εντός μας. Αυτό το τείχος εμφανίζεται κάθε φορά που θέλουμε να εκφράσουμε την ευτυχία μας. Τελικά, καταλήγουμε να καταπιέζουμε κάθε έντονο συναίσθημα και τον αυθεντικό μας εαυτό.
Δεν είναι, όμως, μόνο ο φόβος του να εκφράσουμε τα αυθεντικά μας συναισθήματα που γεννιέται εντός μας. Ταυτόχρονα, δημιουργείται -αν κάτι τέτοιο γίνεται συχνά και συστηματικά- και ένας ακόμα μεγαλύτερος φόβος πως μπορεί να πάψουν να μας αγαπούν αυτοί που έχουμε τόσο ανάγκη, σε περίπτωση που δεν είμαστε όπως μας θέλουν και τους απογοητεύσουμε…
Το πληγωμένο παιδί και η αναγέννηση του αυθεντικού εαυτού
Για τους λόγους αυτούς, όλοι μας κουβαλούμε εντός μας ένα μικρό πληγωμένο παιδί. Αυτό το παιδί αποτελεί ένα ζωντανό μέρος του πραγματικού μας εαυτού. Λαχταρά απεγνωσμένα να το προσέξουν και να του επιτρέψουν να εκφραστεί ελεύθερα. Επιθυμεί να σταματήσει να κάνει πάντα το «σωστό». Συχνά, αυτό το «σωστό» δεν είναι παρά το «θέλω» κάποιου άλλου.
Η αναγέννηση του πραγματικού μας εαυτού απαιτεί τον εντοπισμό αυτών των θαμμένων κομματιών. Στη συνέχεια, οφείλουμε να έρθουμε σε επαφή με τους φόβους και την απόγνωση που τα συνοδεύουν. Η εσωτερική αναδρομή απαιτεί μεγάλο κουράγιο.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε αληθινά. Θα εκφράζουμε κάθε αυθεντικό μας συναίσθημα χωρίς φόβο. Έτσι, θα κάνουμε αυτό που είναι «σωστό» πρωτίστως για ΕΜΑΣ τους ίδιους. Θα επικοινωνούμε προς τα έξω αυτό που πραγματικά είμαστε και επιθυμούμε.
Η συνάντηση με τον πραγματικό μας εαυτό είναι η πιο λυτρωτική διαδρομή που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος. Η αλλαγή ξεκινά με ένα μόνο βήμα αυτογνωσίας. Κλείστε το ραντεβού σας τώρα και δώστε στην ψυχή σας την άδεια να ονειρεύεται ξανά χωρίς όρους.
Σάββας Ν. Σαλπιστής, M.Sc. Ph.D.
Κλινικός Ψυχολόγος Πανεπιστημίου Στοκχόλμης ενηλίκων και παίδων. Διπλωματούχος Ψυχοθεραπευτής Βασιλικού Ιατροχειρουργικού Ινστιτούτου Karolinska Στοκχόλμης.Κάθε δυσκολία κρύβει μέσα της την προοπτική μιας νέας αρχής. Αν νιώθετε ότι οι σκέψεις σας σας βαραίνουν, είμαι εδώ για να τις μοιραστούμε και να βρούμε μαζί τη δική σας εσωτερική ισορροπία.
Πνευματικά Δικαιώματα: Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας www.i-psyxologos.gr αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Σάββα Σαλπιστή. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται αποκλειστικά με την παράθεση ενεργού συνδέσμου (active link) στην πηγή.
