Γραφείο

Γραφείο: Πατριάρχου Ιωακείμ 10, Θεσσαλονίκη (Αγία Σοφία,κέντρο)

«Μήπως κάτι δεν πάει καλά με εμένα;» Η φράση αυτή ακούγεται συχνά στο γραφείο όταν μια γυναίκα μιλά για τον οργασμό της. Δύο ακόμη φράσεις ακούγονται το ίδιο συχνά: «Όλοι λένε ότι είναι εύκολο, εγώ γιατί δυσκολεύομαι;» και «Νιώθω ότι είμαι ελαττωματική ή ότι το χάνω στη μέση της διαδρομής.»

Ο γυναικείος οργασμός είναι η κορύφωση της σεξουαλικής διέγερσης, μια σύντομη εμπειρία έντονης απόλαυσης και εκτόνωσης. Και οι τρεις φράσεις, ωστόσο, δεν ρωτούν τι είναι ο οργασμός. Η γυναίκα που τις λέει συγκρίνει τον εαυτό της με ένα πρότυπο: πώς «πρέπει» να είναι ο οργασμός και πόσο εύκολα «πρέπει» να έρχεται.

Ο γυναικείος οργασμός είναι η κορύφωση της σεξουαλικής διέγερσης, με ακούσιες μυϊκές συσπάσεις στην πύελο και αίσθηση εκτόνωσης. Δεν βιώνεται το ίδιο από όλες τις γυναίκες. Οι περισσότερες δεν φτάνουν σε αυτόν μόνο με τη διείσδυση. Όταν υπάρχει δυσκολία, οι αιτίες είναι συνήθως περισσότερες από μία: σωματικές, ψυχολογικές και σχεσιακές.

Τι νιώθει μια γυναίκα όταν φτάνει σε οργασμό

Στο σώμα, ο οργασμός εκδηλώνεται με ρυθμικές συσπάσεις των μυών της πυέλου και αλλαγές στην αναπνοή και στον καρδιακό ρυθμό. Οι γυναίκες περιγράφουν συνήθως μια ένταση που ανεβαίνει και μια εκτόνωση που ακολουθεί.

Πέρα από αυτό το κοινό σχήμα, οι εμπειρίες διαφέρουν πολύ. Για κάποιες ο οργασμός είναι ένα έντονο και σύντομο κύμα. Για άλλες είναι πιο ήπιος, με ζεστασιά και βαθιά χαλάρωση. Ακόμη και στην ίδια γυναίκα η ένταση αλλάζει από φορά σε φορά, ανάλογα με την κούραση και τη διάθεση. Η εικόνα των ταινιών, με τον θεαματικό οργασμό που εμφανίζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο, δεν αντιστοιχεί σε αυτή την ποικιλία.

Ένα συνηθισμένο ερώτημα είναι πώς καταλαβαίνει κανείς ότι η γυναίκα έφτασε σε οργασμό. Για τη γυναίκα η απάντηση βρίσκεται σε όσα νιώθει, δηλαδή στην κορύφωση και στην εκτόνωση που ακολουθεί. Ο σύντροφος δεν μπορεί να το διακρίνει με βεβαιότητα από εξωτερικά σημάδια, και γι’ αυτό ο πιο ασφαλής τρόπος να το μάθει είναι να του το πει η ίδια η γυναίκα.

Ο οργασμός και η σεξουαλική ικανοποίηση σχετίζονται, αλλά δεν ταυτίζονται. Μια γυναίκα μπορεί να χαίρεται την οικειότητα και τη σωματική επαφή χωρίς να φτάσει σε οργασμό. Το αντίστροφο συμβαίνει επίσης: ο οργασμός έρχεται και η επαφή μένει χωρίς ουσία.

Αμμόλοφοι την αυγή με διαφορετικά μοτίβα από τον άνεμο στην άμμο, εικόνα για την ποικιλία του γυναικείου οργασμού
Όπως η άμμος παίρνει άλλο σχήμα σε κάθε λοφίσκο, έτσι και ο οργασμός διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα.

Η κλειτορίδα και γιατί η διείσδυση συχνά δεν αρκεί

Η κλειτορίδα είναι πολύ μεγαλύτερη από το μικρό σημείο που φαίνεται απ’ έξω. Το ορατό μέρος, η βάλανος, είναι η κορυφή μιας δομής με σώμα, σκέλη και βολβούς, που εκτείνεται γύρω από την ουρήθρα και τον κόλπο και έχει πλούσια νεύρωση. Αυτή είναι η περιγραφή που προκύπτει από μια ανασκόπηση της ανατομίας της κλειτορίδας και από μελέτες με μαγνητική τομογραφία (O’Connell και συν., 2005).

Η ανατομία ταιριάζει με όσα λένε οι ίδιες οι γυναίκες. Σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.055 γυναικών από τις ΗΠΑ, ηλικίας 18 έως 94 ετών, μόνο το 18,4% είπε ότι η διείσδυση από μόνη της αρκεί για να φτάσει σε οργασμό. Το 36,6% χρειαζόταν επιπλέον διέγερση της κλειτορίδας, και ένα άλλο 36% δεν τη χρειαζόταν, αλλά ανέφερε ότι έκανε τον οργασμό καλύτερο (Herbenick και συν., 2018).

Η φράση που ανέφερε μια νέα γυναίκα στο γραφείο πως «Όλοι λένε ότι είναι εύκολο» δεν ταιριάζει, λοιπόν, με την εμπειρία των περισσότερων γυναικών, για τις οποίες η διείσδυση από μόνη της δεν αρκεί. Η ιδέα ότι η διείσδυση πρέπει να αρκεί έχει και ιστορία. Ο Freud υποστήριξε το 1905 ότι η σεξουαλική ωρίμανση της γυναίκας περνά από την κλειτορίδα στον κόλπο, και για δεκαετίες η ιδέα αυτή σήμαινε ότι όποια δεν έφτανε σε «κολπικό» οργασμό δεν είχε ωριμάσει. Η σύγχρονη ανατομία και έρευνα δεν στηρίζουν αυτόν τον διαχωρισμό. Σημασία έχει ποια διέγερση ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη γυναίκα, όχι ποιος οργασμός θεωρείται πιο ώριμος.

Γιατί ορισμένες γυναίκες δυσκολεύονται

Η δυσκολία στον οργασμό σπάνια έχει μία μόνο αιτία. Συνήθως συνυπάρχουν περισσότεροι παράγοντες, που αφορούν τον τρόπο της διέγερσης, το σώμα, το άγχος και τη σχέση.

Ο πιο απλός λόγος είναι ότι η διέγερση δεν ταιριάζει στη συγκεκριμένη γυναίκα. Έχουν σημασία η διάρκεια, ο ρυθμός, η πίεση και το είδος της επαφής. Όταν η επαφή ακολουθεί ένα έτοιμο σενάριο και δεν προσαρμόζεται σε όσα νιώθει η γυναίκα, μπορεί να λείψει η διέγερση που χρειάζεται.

Σωματικοί παράγοντες, όπως η κόπωση, η έλλειψη ύπνου, ο χρόνιος πόνος, ορισμένες παθήσεις και οι ορμονικές αλλαγές, επηρεάζουν την ανταπόκριση. Μετά τον τοκετό, κατά τον θηλασμό και στην εμμηνόπαυση μπορούν να αλλάξουν η επιθυμία, η λίπανση και η αίσθηση στα γεννητικά όργανα. Δεν θα δυσκολευτεί κάθε γυναίκα σε αυτές τις περιόδους, το σώμα, πάντως, αλλάζει σε όλη τη ζωή.

Ορισμένα φάρμακα, ιδίως αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI), μπορούν να καθυστερήσουν τον οργασμό ή να τον δυσκολέψουν. Αν η δυσκολία εμφανίστηκε μετά την έναρξη ή την αλλαγή μιας αγωγής, χρειάζεται συζήτηση με τον γιατρό που παρακολουθεί τη θεραπεία. Η αγωγή δεν διακόπτεται χωρίς τη γνώμη του. Τη σχέση της ψυχοθεραπείας με τα ψυχοφάρμακα την εξετάζουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

Λευκό δίκτυο από νήματα μυκηλίου σε σκούρο έδαφος δάσους, με λίγα μικρά μανιτάρια στην άκρη, εικόνα για τα πολλαπλά αίτια της δυσκολίας στον οργασμό
Όπως το μυκήλιο κάτω από το χώμα, έτσι και τα αίτια της δυσκολίας συνδέονται μεταξύ τους και δεν φαίνονται όλα.

Έχουν επίσης σημασία το άγχος, η ντροπή για το σώμα, η ενοχή γύρω από την επιθυμία, παλαιότερες τραυματικές εμπειρίες και η δυσκολία να αφεθεί κανείς στην οικειότητα. Η σεξουαλική εμπειρία συνδέεται με όλα όσα ζει η γυναίκα έξω από τη σεξουαλική επαφή, και αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε δυσκολία κρύβει ένα τραύμα.

Η ενοχή και η ντροπή για την επιθυμία χρειάζονται πιο προσεκτική ματιά, γιατί συχνά δεν είναι συνειδητές. Μια γυναίκα μπορεί να έχει μάθει από μικρή ότι η σεξουαλική απόλαυση πρέπει να μένει κρυφή, και να τη συνδέει με τον φόβο ότι θα την κρίνουν ή θα την απορρίψουν. Τότε ανταποκρίνεται και συγκρατείται ταυτόχρονα, σαν να ελέγχει πόσο θα φανεί. Η Muriel Dimen, σχεσιακή ψυχαναλύτρια, έγραψε για τις αμφισημίες και τις αντιφάσεις της επιθυμίας, δηλαδή για το ότι σπάνια είναι απλή. Με αυτή την ανάγνωση, που προέρχεται από την κλινική θεωρία και δεν έχει ελεγχθεί σε έρευνες για τον οργασμό, η ενοχή και η ντροπή αποτελούν μέρος του τρόπου που βιώνεται η επιθυμία.

Όταν η προσπάθεια γίνεται εξέταση

«Το βλέπω στο βλέμμα του. Αγχώνεται περισσότερο από εμένα για το αν θα “τα καταφέρω”, κι αυτό με πιέζει ακόμα περισσότερο.» Όταν ο οργασμός πρέπει να συμβεί για να νιώσει ο σύντροφος επαρκής ή για να θεωρηθεί επιτυχημένη η επαφή, η προσοχή της γυναίκας φεύγει από το σώμα της. Αντί να νιώθει τι συμβαίνει σε αυτό, αναρωτιέται αν πλησιάζει ή αν αργεί και τι θα σκεφτεί ο άλλος.

Στη σεξουαλική θεραπεία η αυτοπαρατήρηση αυτή ονομάζεται «spectatoring», δηλαδή «θεατής του εαυτού. Η φράση «Νιώθω ότι είμαι ελαττωματική ή ότι το χάνω στη μέση της διαδρομής» μοιάζει να την περιγράφει ακριβώς: η γυναίκα βλέπει τη διαδρομή σαν να στέκεται απ’ έξω και μετρά πού βρίσκεται και πόσο της μένει. Όποια παρατηρεί με αυτόν τον τρόπο τον εαυτό της καταλήγει να διαβάζει τη δυσκολία ως δικό της ελάττωμα.

Η ψυχοδυναμική προσέγγιση συνδέει αυτή τη δυσκολία με πολύ παλαιότερες εμπειρίες. Ο Winnicott (1958) περιέγραψε την ικανότητα να είναι κανείς μόνος παρουσία κάποιου άλλου και τη συνέδεσε με την παιδική ηλικία: το παιδί παίζει ήρεμα και η μητέρα βρίσκεται κοντά, χωρίς να επεμβαίνει. Η ικανότητα αυτή χρειάζεται και στη σεξουαλική επαφή, γιατί όποιος νιώθει ότι τον κοιτούν και τον κρίνουν δεν μπορεί να αφεθεί.

Στον οργασμό παραδίδεται κανείς σε μια εμπειρία που δεν ελέγχει, μπροστά σε έναν άλλον άνθρωπο που τον βλέπει εκείνη τη στιγμή. Ο Rollo May, από τη σκοπιά της υπαρξιακής ψυχολογίας, υποστήριξε στο «Love and Will» (1969) ότι η ερωτική ανταπόκριση δεν επιβάλλεται με τη θέληση και ότι η προσπάθεια να την εξαναγκάσουμε την υπονομεύει.

Γάτα κοιμάται κουλουριασμένη σε μάλλινη κουβέρτα σε ξύλινο παγκάκι αυλής, δίπλα σε ανοιχτό βιβλίο, εικόνα για τη δυνατότητα να αφεθεί κανείς όταν δεν τον παρακολουθούν
Για να αφεθεί κανείς, χρειάζεται να νιώθει ότι δεν τον κοιτούν και δεν τον κρίνουν.

Όταν η επιθυμία δεν εμφανίζεται πάντα από την αρχή

Συχνά πιστεύεται ότι η επιθυμία πρέπει να προηγείται πάντα της σωματικής διέγερσης. Στην πράξη, αυτό δεν ισχύει το ίδιο για όλες τις γυναίκες.

Η σεξολόγος Rosemary Basson περιέγραψε ένα μοντέλο σεξουαλικής ανταπόκρισης (2001) στο οποίο η επιθυμία εμφανίζεται και ως απάντηση σε μια ευχάριστη, ασφαλή ερωτική εμπειρία. Μια γυναίκα μπορεί να μη νιώθει έντονη επιθυμία πριν από την επαφή και να αρχίσει να διεγείρεται καθώς αναπτύσσεται η οικειότητα. Η επιθυμία αυτή ονομάζεται «ανταποκρινόμενη επιθυμία» (responsive desire). Η ίδια το παρουσίασε και σε άρθρο του 2005 στο Canadian Medical Association Journal.

Το μοντέλο δεν ισχύει το ίδιο για όλες τις γυναίκες και δεν σημαίνει ότι οφείλει κάποια να συνεχίσει μια επαφή που δεν θέλει. Δείχνει ότι η επιθυμία, η διέγερση και ο οργασμός δεν εμφανίζονται υποχρεωτικά με την ίδια σειρά ούτε με την ίδια ένταση. Αυτό έχει σημασία όταν μια γυναίκα αναρωτιέται γιατί δεν ανταποκρίνεται ο σύντροφός της όπως παλιά ή όπως η ίδια θα περίμενε.

Μόνη της και με τον σύντροφό της

Μια γυναίκα μπορεί να φτάνει σε οργασμό όταν είναι μόνη της και να δυσκολεύεται με τον σύντροφό της. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Δεν δείχνει από μόνο του έλλειψη επιθυμίας για τον σύντροφο ή πρόβλημα στη σχέση.

Όταν είναι μόνη, διαλέγει τον ρυθμό, την πίεση και τον τρόπο που της ταιριάζουν, χωρίς να εξηγεί τίποτα και χωρίς να παρακολουθεί την αντίδραση κάποιου άλλου. Με τον σύντροφο η ίδια εμπειρία περιλαμβάνει και τη σχέση: την επικοινωνία, τις προσδοκίες και την πιθανότητα να νιώσει ότι την αξιολογούν. Γι’ αυτό βοηθά η γνώση του ίδιου του σώματος, που αποκτάται και με την αυτοδιέγερση, ώστε η γυναίκα να ξέρει τι της ταιριάζει και να μπορεί να το πει.

Με αυτό συνδέεται και ο προσποιητός οργασμός. Μια γυναίκα μίλησε γι’ αυτόν στο γραφείο: «Δεν ξέρω… νομίζω ότι απλώς προσποιούμαι τόσα χρόνια για να τελειώνουμε. Και αυτό με κουράζει απίστευτα.»

Οι λόγοι της προσποίησης διαφέρουν. Η γυναίκα μπορεί να θέλει να μη στενοχωρήσει τον σύντροφό της ή να τελειώσει μια επαφή που δεν της είναι πια ευχάριστη. Όταν συμβαίνει περιστασιακά, είναι ένας τρόπος να περάσει μια αμήχανη στιγμή. Όταν γίνεται σταθερό μοτίβο, ο σύντροφος δεν έχει τρόπο να ξέρει τι συμβαίνει, και η γυναίκα μένει μόνη μέσα στη σεξουαλική σχέση.

Η κούραση που περιγράφει η φράση έχει και βαθύτερη ανάγνωση. Σε ορισμένες σχέσεις η γυναίκα έχει μάθει να φροντίζει πρώτα τη διάθεση του άλλου και μετά τη δική της εμπειρία. Η Jessica Benjamin, από τις σύγχρονες ψυχαναλύτριες που έχουν γράψει για την αμοιβαία αναγνώριση, περιγράφει μια ερωτική σχέση όπου καθένας από τους δύο αναγνωρίζεται ως υποκείμενο της δικής του επιθυμίας. Όταν η γυναίκα προσαρμόζεται διαρκώς στην ικανοποίηση του άλλου, αυτή η αμοιβαιότητα χάνεται. Αυτή είναι μια θεωρητική ερμηνεία. Δεν ισχύει για κάθε γυναίκα. Ο φόβος της απόρριψης ή η ενοχή μπορούν να δυσκολέψουν τη γυναίκα να πει «αυτό δεν μου αρέσει» ή «χρειάζομαι κάτι διαφορετικό».

Ζυμάρι που φουσκώνει σε κεραμικό μπολ κάτω από λινό πανί σε ξύλινο πάγκο, εικόνα για τον δικό της ρυθμό της γυναίκας στη σεξουαλική επαφή
Ορισμένα πράγματα προχωρούν με τον δικό τους ρυθμό και δεν επιταχύνονται με πίεση.

Πότε χρειάζεται διερεύνηση

Μια γυναίκα που δυσκολεύεται να φτάσει σε οργασμό δεν χρειάζεται απαραίτητα διάγνωση ή θεραπεία. Η συχνότητα του οργασμού δεν μετρά από μόνη της τη σεξουαλική υγεία. Και όταν η γυναίκα απολαμβάνει άλλες μορφές διέγερσης, η απουσία οργασμού κατά τη διείσδυση δεν δείχνει δυσλειτουργία.

Η δυσκολία χρειάζεται διερεύνηση όταν επιμένει, προκαλεί έντονη προσωπική δυσφορία ή επηρεάζει τη σεξουαλική ζωή και τη σχέση. Ο ειδικός ρωτά αν η δυσκολία υπήρχε από την αρχή ή εμφανίστηκε αργότερα, αν συμβαίνει σε κάθε περίσταση ή μόνο με έναν συγκεκριμένο σύντροφο, και αν αφορά τη συχνότητα, την ένταση ή την ίδια την αίσθηση του οργασμού.

Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5-TR) περιγράφει τη «διαταραχή οργασμού στις γυναίκες»: επίμονη ή επαναλαμβανόμενη καθυστέρηση, απουσία ή αισθητά μειωμένη ένταση του οργασμού. Τα συμπτώματα πρέπει να διαρκούν τουλάχιστον έξι μήνες, να εμφανίζονται στις περισσότερες σεξουαλικές περιστάσεις και να προκαλούν σημαντική προσωπική δυσφορία. Πριν τεθεί διάγνωση, εξετάζεται αν τη δυσκολία εξηγεί καλύτερα μια φαρμακευτική αγωγή, μια ιατρική κατάσταση ή μια σοβαρή δυσκολία στη σχέση. Για διάγνωση χρειάζεται συνολική εκτίμηση από ειδικό. Ένας αριθμός ή μια μεμονωμένη εμπειρία δεν αρκούν.

Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση από γυναικολόγο, ιδίως όταν υπάρχει πόνος, αλλαγή στην αίσθηση, ορμονική μεταβολή ή πιθανή επίδραση φαρμάκων. Η ψυχοθεραπεία ή η σεξοθεραπεία έχει νόημα όταν η δυσκολία συνδέεται με άγχος, ντροπή, δυσκολία στην επικοινωνία ή επαναλαμβανόμενα μοτίβα στη σχέση. Αν η δυσκολία ξεκίνησε μετά από εμπειρία βίας ή κακοποίησης, αξίζει να συζητηθεί με ειδικό ψυχικής υγείας, με τον ρυθμό που αντέχει η ίδια η γυναίκα. Στο άρθρο για την επιλογή ψυχολόγου-ψυχοθεραπευτή υπάρχουν κριτήρια για να βρει κανείς τον κατάλληλο ειδικό.

Τι μπορεί να βοηθήσει

Για τις γυναίκες που πληρούν τα κριτήρια της διαταραχής οργασμού, μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας καταλήγει ότι η ψυχολογική θεραπεία τις βοηθά να φτάσουν ή να ξαναφτάσουν σε οργασμό (Marchand, 2021). Τα ποσοστά επιτυχίας είναι υψηλότερα όταν η δυσκολία υπάρχει από την αρχή της σεξουαλικής ζωής ή εμφανίζεται σε κάθε περίσταση, και χαμηλότερα όταν εμφανίστηκε αργότερα ή αφορά μια συγκεκριμένη περίσταση.

Τα πιο συνεπή ευρήματα αφορούν τρεις προσεγγίσεις: την καθοδηγούμενη αυτοδιέγερση, το sensate focus και την ψυχοθεραπεία. Στην καθοδηγούμενη αυτοδιέγερση η γυναίκα γνωρίζει σταδιακά το σώμα της και ανακαλύπτει ποια διέγερση της ταιριάζει, με την καθοδήγηση ειδικού. Στο sensate focus οι σύντροφοι αγγίζουν εναλλάξ ο ένας τον άλλον, χωρίς στόχο τον οργασμό, ώστε να χαλαρώσει η πίεση να «πετύχει» η επαφή.

Εσωτερικό πιάνου με κλειδί κουρδίσματος πάνω σε ένα καρφί και κόκκινη τσόχα ανάμεσα στις χορδές, εικόνα για τη σταδιακή προσαρμογή που βοηθά στη δυσκολία στον οργασμό
Η σωστή ρύθμιση γίνεται σιγά σιγά και ταιριάζει στο συγκεκριμένο όργανο.

Για τις γυναικείες σεξουαλικές δυσκολίες γενικότερα, τη μεγαλύτερη εμπειρική στήριξη φαίνεται να έχουν η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία και οι παρεμβάσεις με βάση την ενσυνειδητότητα, δηλαδή την εξάσκηση στο να επιστρέφει η προσοχή στις αισθήσεις του σώματος (Mestre-Bach και συν., 2022). Είναι το αντίθετο της αυτοπαρατήρησης που είδαμε πιο πάνω. Η ίδια ανασκόπηση σημειώνει ότι χρειάζεται ακόμη έρευνα.

Καμία τεχνική δεν ταιριάζει σε όλες. Στην έρευνα της Herbenick και των συνεργατών της, οι προτιμήσεις των γυναικών για το άγγιγμα διέφεραν πολύ, και γι’ αυτό το «τι μου αρέσει» χρειάζεται εξερεύνηση και κουβέντα με τον σύντροφο (Herbenick και συν., 2018).

Η απόλαυση χωρίς την ανάγκη να αποδείξει κάτι

Πίσω από πολλές από αυτές τις δυσκολίες βρίσκεται μια προσδοκία: ότι η γυναίκα πρέπει να ανταποκρίνεται με συγκεκριμένο τρόπο και να επιβεβαιώνει με τον οργασμό ότι η επαφή πέτυχε. Η προσδοκία διαμορφώνεται και έξω από τη σχέση, από την εικόνα της σεξουαλικότητας στα μέσα ενημέρωσης, όπου ο οργασμός εμφανίζεται ως το αυτονόητο τέλος κάθε επαφής και η απόλαυση μετριέται με το αν και πόσο γρήγορα έρχεται. Η σύγκριση με ένα τέτοιο πρότυπο βαραίνει και τους άντρες, όπως φαίνεται στο άρθρο για το μέγεθος του πέους και την αυτοπεποίθηση.

Όταν η γυναίκα συγκρίνει την εμπειρία της με αυτό το πρότυπο, χάνει την επαφή με τις δικές της ανάγκες: δυσκολεύεται να ζητήσει άλλου είδους διέγερση και νιώθει ενοχή όταν δεν φτάνει σε οργασμό. Μπορεί να θεωρήσει ότι απέτυχε απέναντι στον σύντροφό της.

Η σεξουαλική οικειότητα χρειάζεται χώρο για την επιθυμία και των δύο: να μιλούν χωρίς φόβο και να δοκιμάζουν. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να υποδυθεί μια εμπειρία για να προστατέψει την αυτοεκτίμηση του συντρόφου της, και ο σύντροφος δεν χρειάζεται να βλέπει τον οργασμό της ως απόδειξη της δικής του αξίας.

Το «Μήπως κάτι δεν πάει καλά με εμένα;» έχει δύο πιο χρήσιμες εκδοχές: «Τι συμβαίνει στο σώμα μου;» και «Πόσο ελεύθερα μπορώ να πω τι θέλω;» Η απάντηση στηρίζεται στη γνώση του σώματος και στη δυνατότητα να μιλά κανείς ανοιχτά με τον άλλον. Ο αριθμός των οργασμών δεν τη δίνει.

Συχνές ερωτήσεις για τον γυναικείο οργασμό

Πώς καταλαβαίνει μια γυναίκα ότι είχε οργασμό;

Συνήθως νιώθει μια ένταση που κορυφώνεται και μια εκτόνωση που ακολουθεί, συχνά με ρυθμικές συσπάσεις στην πύελο και χαλάρωση. Η ένταση και η διάρκεια διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα και από φορά σε φορά, και δεν υπάρχει ένα μόνο σωστό σημάδι.

Είναι φυσιολογικό μια γυναίκα να μην έχει οργασμό κατά τη διείσδυση;

Ναι. Σε αντιπροσωπευτική έρευνα στις ΗΠΑ, μόνο περίπου μία στις πέντε γυναίκες (18,4%) είπε ότι η διείσδυση από μόνη της αρκεί για οργασμό. Για τις περισσότερες, η διέγερση της κλειτορίδας είτε είναι απαραίτητη είτε κάνει τον οργασμό καλύτερο.

Μπορεί μια γυναίκα να έχει οργασμό μόνη της και όχι με τον σύντροφό της;

Ναι. Όταν είναι μόνη της, ελέγχει τον ρυθμό και τον τρόπο της διέγερσης. Με τον σύντροφο μπορούν να παρεμβαίνουν το άγχος, οι προσδοκίες ή η δυσκολία να πει τι της αρέσει.

Τι βοηθά μια γυναίκα που δυσκολεύεται να φτάσει σε οργασμό;

Εξαρτάται από την αιτία. Όταν υπάρχει σωματικός παράγοντας ή επίδραση φαρμάκου, χρειάζεται πρώτα ο γιατρός. Για τη διαταραχή οργασμού, η ψυχολογική θεραπεία, με καθοδηγούμενη αυτοδιέγερση, sensate focus, γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία ή ενσυνειδητότητα, έχει δείξει ότι βοηθά πολλές γυναίκες.

Επηρεάζουν τα αντικαταθλιπτικά τον γυναικείο οργασμό;

Ορισμένα αντικαταθλιπτικά, ιδίως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI), μπορούν να καθυστερήσουν τον οργασμό ή να τον δυσκολέψουν. Αν η αλλαγή εμφανίστηκε μετά την έναρξη της αγωγής, χρειάζεται συζήτηση με τον γιατρό που παρακολουθεί τη θεραπεία. Η αγωγή δεν διακόπτεται χωρίς ιατρική καθοδήγηση.

Πότε χρειάζεται μια γυναίκα να απευθυνθεί σε ειδικό;

Όταν η δυσκολία επιμένει, προκαλεί προσωπική δυσφορία ή συνοδεύεται από πόνο ή αλλαγές στην αίσθηση. Η αξιολόγηση από γυναικολόγο ή από ειδικό ψυχικής και σεξουαλικής υγείας βοηθά να φανεί ποιοι παράγοντες συμμετέχουν.

Πηγές

Herbenick, D., Fu, T.-C., Arter, J., Sanders, S. A., & Dodge, B. (2018). Women’s experiences with genital touching, sexual pleasure, and orgasm: Results from a U.S. probability sample of women ages 18 to 94. Journal of Sex & Marital Therapy. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28678639/

O’Connell, H. E., Sanjeevan, K. V., & Hutson, J. M. (2005). Anatomy of the clitoris. The Journal of Urology, 174(4), 1189–1195. https://doi.org/10.1097/01.ju.0000173639.38898.cd

O’Connell, H. E., & DeLancey, J. O. L. (2005). Clitoral anatomy in nulliparous, healthy, premenopausal volunteers using unenhanced magnetic resonance imaging. The Journal of Urology, 173(6), 2060–2063. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC1283096/

Basson, R. (2001). Human sex-response cycles. Journal of Sex & Marital Therapy, 27(1), 33–43. https://doi.org/10.1080/00926230152035831

Basson, R. (2005). Women’s sexual dysfunction: revised and expanded definitions. CMAJ, 172(10), 1327–1333. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC557105/

Marchand, E. (2021). Psychological and behavioral treatment of female orgasmic disorder. Sexual Medicine Reviews, 9(2), 194–211. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33069622/

Mestre-Bach, G., Blycker, G. R., & Potenza, M. N. (2022). Behavioral therapies for treating female sexual dysfunctions: A state-of-the-art review. Journal of Clinical Medicine, 11(10), 2794. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35628920/

Σάββας Ν. Σαλπιστής

Σάββας Ν. Σαλπιστής, M.Sc. Ph.D.

Κλινικός Ψυχολόγος Πανεπιστημίου Στοκχόλμης ενηλίκων και παίδων. Διπλωματούχος Ψυχοθεραπευτής Βασιλικού Ιατροχειρουργικού Ινστιτούτου Karolinska Στοκχόλμης.

Κάθε δυσκολία κρύβει μέσα της την προοπτική μιας νέας αρχής. Αν νιώθετε ότι οι σκέψεις σας σας βαραίνουν, είμαι εδώ για να τις μοιραστούμε και να βρούμε μαζί τη δική σας εσωτερική ισορροπία.

Προτεινόμενα άθρα

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *