Μιας και ο χρόνος που μένουμε στο σπίτι, στους καιρούς που διανύουμε, είναι περισσότερος από ποτέ, δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε πολλά που δεν προλαβαίναμε μέχρι πρόσφατα. Στο πλαίσιο αυτό, είδα πριν από λίγες μέρες την ταινία «Happiness» του Todd Solondz. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που δίνει τροφή για σκέψη. Ουσιαστικά, πραγματεύεται την εμμονή γύρω από το σεξ και τις μορφές της στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα και κάποιες από τις μορφές με τις οποίες αυτή μπορεί να εκδηλωθεί στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα.

Στη συγκεκριμένη ταινία περιγράφεται, με έναν αριστοτεχνικό τρόπο, η φυλακή της μοναξιάς και της ντροπής στην οποία βρίσκεται το άτομο που διακατέχεται από σεξουαλικές εμμονές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θέμα αφορά έναν πατέρα που κακοποιεί σεξουαλικά τους φίλους του ανήλικου γιου του. Και εδώ βλέπουμε πως πρόκειται, όπως συχνά συμβαίνει, για ένα άτομο της «διπλανής πόρτας», η διαστροφή του οποίου καλύπτεται κάτω από έναν μανδύα πειστικής «φυσιολογικότητας».

Με λίγα λόγια, πρόκειται για έναν νέο παντρεμένο άνδρα που έχει έναν αρκετά «φυσιολογικό» γάμο, στον οποίο, όμως, συχνά υιοθετεί έναν υποτακτικό ρόλο. Η ταινία αναδεικνύει πώς η ψυχολογία του ατόμου μπορεί να διασπαστεί ανάμεσα στην κοινωνική εικόνα και τις σκοτεινές παρορμήσεις.

Σεξουαλικότητα ως μέσο επιβολής και εξουσίας

Για να νιώσει δυνατός και να αποκτήσει την ψευδαίσθηση του ελέγχου πάνω στον εαυτό του, τη σεξουαλικότητα και τον κόσμο του, το άτομο αυτό αναζητά διεξόδους εκτός της έγγαμης ζωής. Συνηθέστατα, αυτοί οι δρόμοι μπορεί να περιλαμβάνουν την υπερβολική ενασχόληση με ταινίες πορνό στο διαδίκτυο ή την επιδειξιομανία. Ωστόσο, όταν οι τρόποι αυτοί παύουν να είναι επαρκείς για να καλύψουν το εσωτερικό κενό, επιστρατεύεται η ακραία βία και ο βιασμός ενός αδύναμου και απροστάτευτου ατόμου.

Αναμφίβολα, θα πρέπει να τονισθεί με έμφαση πως ο βιασμός δεν έχει ως πρωταρχικό κίνητρο την ικανοποίηση μιας σεξουαλικής επιθυμίας. Αντιθέτως, αποτελεί μια βαθιά και έντονη ανάγκη για επιβολή και άσκηση εξουσίας.

 Αν οι εμμονές γύρω από τη σεξουαλικότητα επηρεάζουν τη ζωή σας, επικοινωνήστε μαζί μου για να βρούμε μια διέξοδο.

Ο μηχανισμός της βίας και η σεξουαλική ανικανότητα

Στην περίπτωση μιας απόπειρας βιασμού, ο ρόλος της αντίστασης είναι καθοριστικός για την ψυχοσύνθεση του θύτη. Το θύμα μπορεί να επέλεγε να μην αμυνθεί καθόλου για να αποφύγει την κακοποίηση. Σε αυτή την περίπτωση, ο βιαστής θα αντιμετώπιζε πιθανότατα δυσκολίες στην ολοκλήρωση της πράξης.

Αυτό συμβαίνει επειδή θα απουσίαζε το βασικότερο στοιχείο που τον τροφοδοτεί: η αίσθηση της επιβολής μέσω της δύναμης. Χωρίς την ύπαρξη ενός «αντιπάλου» προς καθυπόταξη, η δυναμική της εξουσίας καταρρέει. Σε μια τέτοια συνθήκη, ο θύτης συχνά μετατρέπεται σε ένα σεξουαλικά ανίκανο άτομο που αδυνατεί να έχει στύση. Αυτό συμβαίνει διότι η σεξουαλική του διέγερση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βία και όχι με την ερωτική πράξη.

Η ψυχολογία, η σεξουαλικότητα και η ανάγκη για σοκ

Πριν από μερικά χρόνια, μία πρώτη μου ξαδέλφη, φοιτήτρια τότε —ένα πολύ δυναμικό άτομο με υγιή αυτοπεποίθηση— έκανε περίπατο ένα απόγευμα στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Ενώ καθόταν με μια φίλη της σε ένα παγκάκι, ένας άνδρας περίπου 35-40 ετών πετάχτηκε πίσω από έναν θάμνο, προβαίνοντας σε μια πράξη επιδειξιομανίας.

Η αντίδραση της ξαδέλφης μου ήταν αναπάντεχη: ξέσπασε αυθόρμητα στα γέλια, σχολιάζοντας την εμφάνισή του. Ο άνδρας, βλέποντας μια αντίδραση εντελώς διαφορετική από τον τρόμο ή τον πανικό που περίμενε, τράπηκε σε φυγή σχεδόν τρομοκρατημένος. Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει πως για τον επιδειξία, ο στόχος είναι η πρόκληση σοκ και η επιβολή μέσω του αιφνιδιασμού· όταν αυτή η δυναμική ακυρωθεί, το άτομο καταρρέει.

Ο φόβος της εγγύτητας και η καταφυγή στην «αγορασμένη» εξουσία

Θυμάμαι, επίσης, την περίπτωση ενός νέου και πολύ όμορφου άνδρα που, παρόλο που γινόταν αποδέκτης έντονου ενδιαφέροντος από πολλές γυναίκες, απέφευγε κάθε προσέγγιση. Στις ελάχιστες φορές που επιχείρησε να δημιουργήσει σχέση, η ερωτική επιθυμία του αδρανούσε και δεν μπορούσε να λειτουργήσει.

Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορούσε να λειτουργήσει σεξουαλικά ήταν η καταφυγή σε εκδιδόμενα άτομα. Εκεί, μέσω της οικονομικής συναλλαγής, ένιωθε πως «κατείχε» το άλλο πρόσωπο, το οποίο εκτελούσε κάθε επιθυμία του. Αυτή η συνθήκη του έδινε μια αίσθηση ασφάλειας και ελέγχου που απουσίαζε από μια ισότιμη σχέση. Στη διάρκεια της ψυχοθεραπείας του, ήρθε σε επαφή με τον βαθύ φόβο και τον θυμό που έτρεφε για τις γυναίκες, κατανοώντας σταδιακά τα βιώματα που πυροδότησαν αυτά τα αισθήματα.

Ο βιασμός ως προσπάθεια αναπλήρωσης του ανδρισμού

Για άτομα που διακατέχονται από αισθήματα κατωτερότητας και μια αίσθηση ελλιπούς ανδρισμού, η πράξη του βιασμού αποτελεί μια απεγνωσμένη προσπάθεια αναπλήρωσης αυτών των κενών. Αυτό που αδυνατούν να κερδίσουν οικειοθελώς μέσα από μια υγιή αλληλεπίδραση, επιχειρούν να το αποκτήσουν με την άσκηση ωμής βίας.

Σε πολλές περιπτώσεις, η κλιμάκωση της βίας κατά τη διάρκεια ενός βιασμού —που μπορεί να φτάσει μέχρι και τον φόνο— δεν είναι παρά η προσπάθεια του θύτη να προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη αντίσταση. Για τη διαταραγμένη προσωπικότητα του βιαστή, η αντίσταση του θύματος είναι εκείνη που του προσφέρει την αίσθηση ενός αρρωστημένου «θριάμβου» και την προσωρινή επιβεβαίωση μιας ισχύος που στην πραγματικότητα δεν διαθέτει.

Η σεξουαλικοποίηση των συναισθημάτων

Στις περιπτώσεις σεξουαλικής εκμετάλλευσης, κακοποίησης ή βιασμού, βρισκόμαστε πάντα αντιμέτωποι με μια «σεξουαλικοποίηση συναισθημάτων». Αυτό σημαίνει πως πίσω από τέτοιου είδους πράξεις και καταναγκασμούς κρύβεται κάτι εντελώς διαφορετικό από την υγιή σεξουαλικότητα. Στο βάθος αυτών των συμπεριφορών ελλοχεύουν αφόρητα αισθήματα μοναξιάς, εγκατάλειψης, απώλειας, απόρριψης, ντροπής και κατωτερότητας.

Η σεξουαλική πράξη, σε αυτές τις διαστρεβλωμένες μορφές της, δεν είναι ο στόχος. Αντιθέτως, αποτελεί το μέσο για να καλυφθεί ένα δυσαναπλήρωτο ψυχικό κενό. Το άτομο επιχειρεί να μεταβολίσει τον ψυχικό του πόνο μέσα από την κυριαρχία ή την κατάχρηση. Με αυτόν τον τρόπο, μετατρέπει το συναίσθημα σε μια καθαρά σωματική εκτόνωση.

Ο εθισμός στο πορνό και η εσωτερική μοναξιά

Τα άτομα που παρουσιάζουν, για παράδειγμα, εθισμό στο πορνό, είναι συνηθέστατα άνθρωποι μόνοι. Συχνά, πρόκειται για άτομα που διακατέχονται από μια τεράστια εσωτερική μοναξιά. Οι προσωπικότητες αυτές αναγκάσθηκαν, από τα πρώιμα ήδη παιδικά τους χρόνια, να «φροντίζουν μόνα τους τον εαυτό και τα συναισθήματά τους». Ως εκ τούτου, δυσκολεύονται πλέον να εμπιστευθούν τους άλλους ή δεν τολμούν καν να το επιχειρήσουν.

Σε αυτό το πλαίσιο, το σεξ —συχνά μέσω του αυνανισμού— γίνεται ο δικός τους τρόπος:

• Φροντίζουν μόνοι τον εαυτό τους.

• Παράλληλα, νιώθουν πως είναι ζωντανοί.

• Ταυτόχρονα, οριοθετούν έναν δικό τους, απόλυτα ελεγχόμενο χώρο.

Η χρήση πορνογραφικού υλικού τους δίνει τη δυνατότητα να αποφεύγουν κάθε επαφή με τον τεράστιο εσωτερικό θυμό. Παράλληλα, τους προστατεύει από τη λύπη και τον βαθύ ψυχικό τους πόνο. Αυτή η διαδικασία λειτουργεί ως ένας αμυντικός μηχανισμός που αποτρέπει την κατάθλιψη που πάντα καραδοκεί. Ουσιαστικά, προσφέρει μια προσωρινή και πλασματική ανακούφιση από το βάρος της ύπαρξής τους.

Η σεξουαλικότητα είναι ένας καθρέφτης του εσωτερικού μας κόσμου. Αν νιώθετε εγκλωβισμένοι, είμαι εδώ για να σας υποστηρίξω, είτε μέσω συνεδριών δια ζώσης είτε με online ψυχοθεραπεία. Μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια για να βγείτε από το σκοτάδι.

The post Σεξουαλικότητα και Ψυχολογία: Το σεξ σε σκοτεινά μονοπάτια appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Λέμε και διαβάζουμε συχνά πως η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα, κουλτούρα, γλώσσα, ηλικία και φύλο. Γιατί, όμως, οι νόμοι δεν μεταχειρίζονται και δεν αντιμετωπίζουν τις πολυγαμικές σχέσεις με τρόπο ανάλογο;

Μπορούμε, αλήθεια, να αγαπήσουμε, να παντρευτούμε ή να συμβιώσουμε με περισσότερα του ενός άτομα ταυτόχρονα; Επιπλέον μήπως ένα τέτοιο σενάριο θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε τρομερές εντάσεις και αδιέξοδο; Σε μια τέτοια περίπτωση, η πικρία και η ζήλεια θα δηλητηρίαζαν οτιδήποτε όμορφο. Πράγματι η ματαίωση και ο νοσηρός ανταγωνισμός θα κατέστρεφαν ότι τρυφερό προϋπήρχε.

Προκαταλήψεις και κοινωνικά ταμπού γύρω από την πολυγαμία

Είναι τόσες οι προκαταλήψεις και τα ταμπού γύρω από τις πολυγαμικές σχέσεις που, χωρίς αμφιβολία, αν θέταμε ένα ερώτημα. Αν ρωτούσαμε «Είστε υπέρ ή κατά της πολυγαμίας;» σε 100 άτομα, σχεδόν όλα θα απαντούσαν αυτόματα αρνητικά. Συγκεκριμένα θα το έκαναν πριν καν σκεφθούν, έστω και για λίγο, το πραγματικό περιεχόμενο της ερώτησης.

Το ίδιο θα συνέβαινε, αν θέταμε το ερώτημα: «Θα μπορούσατε να αγαπήσετε δύο ή τρεις άνδρες ή γυναίκες ταυτόχρονα και να συμβιώσετε όλοι μαζί;». Τα νευρικά γέλια και η αμηχανία θα έδιναν και θα έπαιρναν. Αντίστοιχα τα «α πα, πα, πα» και τα «Θεός φυλάξοι» θα ακούγονταν με έναν αυτονόητο και αδιαμφισβήτητο τρόπο. Σαν οτιδήποτε διαφορετικό να ήταν αδιανόητο.

Η ικανότητα για πολλαπλούς δεσμούς αγάπης

Η απάντηση, όμως, θα ήταν το ίδιο αυτονόητα καταφατική, στο ερώτημα: «Αν μπορεί κάποιος να αγαπάει ταυτόχρονα δύο, τρεις ή πέντε φίλους, συγγενείς ή παιδιά του». Αυτό δείχνει πως η αμφισβήτηση δεν αφορά στο αν μπορούμε να αγαπούμε περισσότερα του ενός άτομα ταυτόχρονα. Αφορά, αντίθετα, στο ποια άτομα μας επιτρέπεται να αγαπούμε ταυτόχρονα. Πράγματι το ζήτημα είναι να μην παραβιάζουμε ισχυρούς και απαράβατους κοινωνικούς, θρησκευτικούς και νομικούς κανόνες.

Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται με την ικανότητα να μπορεί να αναπτύσσει ισχυρές σχέσεις δεσμού με πολλά άτομα ταυτόχρονα. Αν δεν διέθετε την ικανότητα αυτή, τότε δεν θα μπορούσε να αγαπήσει κανέναν άλλον πέραν των γονιών του.

Οι πολυγαμικές σχέσεις και η διευκρίνιση ορισμένων όρων

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και για να ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε, θα πρέπει να διευκρινίσουμε πως η πολυγαμία, η πολυσυντροφικότητα και οι ανοιχτές σχέσεις δεν είναι έννοιες ταυτόσημες. Συγκεκριμένα οι πολυγαμικές σχέσεις έχουν πολλές μορφές.

Πολυγαμία είναι, στην ουσία, ο γάμος μεταξύ πολλών ατόμων γενικώς

• Όταν ο άνδρας παντρεύεται με πολλές γυναίκες, αυτό αποκαλείται πολυγυνία.
• Το αντίστροφο αποκαλείται πολυανδρία.

Παρόλα αυτά, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά ως ταυτόσημος του μη μονογαμικού τρόπου ζωής.

Ανοιχτή σχέση: Αφορά αποκλειστικά στη δυνατότητα και των δύο συντρόφων να μπορούν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις και με άτομα εκτός της «αποκλειστικής» πρωταρχικής τους σχέσης. Υπάρχουν πολλές μορφές ανοιχτών σχέσεων όπως

Μη μονογαμική συντροφική: Είναι η σχέση όπου το ζευγάρι αποφασίζει να δοκιμάσει σεξουαλικές εμπειρίες με άλλους. Ίσως αφορά αρχικά εμπειρίες που ο ένας από τους δύο δεν επιθυμεί ή δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Για παράδειγμα όταν ο ένας ανακαλύπτει πως έχει και μια ομοφυλοφιλική πλευρά. Οι σύντροφοι αγαπούν ο ένας τον άλλον και επιλέγουν να ανοίξουν τη σχέση τους παρά να τη διαλύσουν. Το χαρακτηριστικό αυτού του είδους σχέσης είναι πως η συντροφική σχέση των δύο είναι πρωταρχική. Το μόνο που αναζητούν εκτός της σχέσης τους είναι να δοκιμάσουν ερωτικές εμπειρίες και με άλλους.

Swinging: Αφορά ζευγάρια που επιθυμούν ερωτικές εμπειρίες με άλλα ζευγάρια ή μεμονωμένα άτομα. Αυτό γίνεται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες ή τρόπους συνύπαρξης.

Οι μορφές της πολυσυντροφικότητας

Πολυσυντροφικότητα : Είναι η ύπαρξη ρομαντικών ή/και ερωτικών/σεξουαλικών σχέσεων με περισσότερα άτομα ταυτόχρονα. Επιπλέον αυτές οι πολυγαμικές σχέσεις βασίζονται στην απόλυτη ειλικρίνεια και αποδοχή από όλους τους εμπλεκόμενους. Υπάρχουν πολλές μορφές πολυσυντροφικότητας.

Η διαφορά ανάμεσα στην πολυσυντροφικότητα και τη μη μονογαμική συντροφική σχέση, αλλά και το swinging, είναι πως η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με σεξ ΚΑΙ αγάπη ταυτόχρονα. Πρόκειται, δηλαδή, για συναισθηματικές σχέσεις. Βέβαια, η διάκριση μεταξύ συναισθηματικών και σεξουαλικών σχέσεων είναι προβληματική. Πράγματι δεν αποκλείεται η ύπαρξη συναισθημάτων και σε άλλες μορφές σχέσεων όπως π.χ. το swinging, όπου οι ερωτικές εμπειρίες είναι το κυρίως ζητούμενο.

Σόλο πολυσυντροφικότητα: Ακολουθείται από άτομα που δεν επιθυμούν να έχουν κάποιον πρωταρχικό σύντροφο και δεν θεωρούν την ύπαρξη συντροφικής σχέσης ως το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή. Μπορεί να έχουν ερωτικούς συντρόφους ή φίλους. Ωστόσο το κύριο μέλημά τους είναι δραστηριότητες όπως η μόρφωση, τα ταξίδια, οι πνευματικές αναζητήσεις, η καριέρα ή η απόκτηση ενός παιδιού.

Polyfidelity: Είναι ένας όρος που χρησιμοποιούν πολυσυντροφικά άτομα που έχουν, ως πρωταρχική σχέση, μία ομάδα. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από μία πολυσυντροφική αδελφότητα στο Σαν Φρανσίσκο ανάμεσα στο 1971-1991. Μία τέτοια ομάδα αποτελείται από τρία τουλάχιστον άτομα που έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν μια πρωταρχική ομαδική σχέση. Ζουν μια ζωή παρόμοια με αυτή των περισσοτέρων ζευγαριών. Συγκεκριμένα μοιράζονται τα έξοδα, συναποφασίζουν, μεγαλώνουν από κοινού τα παιδιά και συμπεριφέρονται ως μια ενιαία οικογενειακή οντότητα.

Υβριδική παραλλαγή: Σε αυτήν την εκδοχή σχέσης, ο ένας σύντροφος είναι μονογαμικός και ο άλλος μη μονογαμικός. Υπάρχει, όμως, κοινή συναίνεση για αυτό. Πράγματι θεωρούν πως ισότητα δεν σημαίνει να επιθυμούν όλοι το ίδιο πράγμα, από τη στιγμή που οι ανάγκες των ανθρώπων διαφέρουν.

Συνήθεις παρεξηγήσεις για τις πολυγαμικές σχέσεις

Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι θεωρούν πως η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει αποκλειστικά με το σεξ. Πιστεύουν, επίσης, πως αυτοί που επιλέγουν να έχουν πολλές σχέσεις ταυτόχρονα είναι άτομα που δεν έχουν την ικανότητα να αφοσιώνονται συναισθηματικά. Θεωρούν ότι δεν αφοσιώνονται ερωτικά σε έναν ή μία μόνον σύντροφο. Επιπλέον πιστεύουν ότι φοβούνται την εγγύτητα και δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους, τον σύντροφό τους, αλλά ίσως ακόμα και αυτήν την ίδια την αγάπη.

Είναι βέβαιο πως υπάρχουν άτομα που λειτουργούν «πολυσυντροφικά» για όλους τους παραπάνω και άλλους τόσους λόγους. Όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τα άτομα εκείνα που κάνουν τις επιλογές τους από πεποίθηση. Δεν το κάνουν εξαιτίας διαφόρων ψυχικών δυσκολιών ή του φόβου της κοινωνικής κατακραυγής.

Τα συγκεκριμένα άτομα εκπορεύονται από την πεποίθηση πως κανένας δεν μπορεί μακροπρόθεσμα να ικανοποιήσει όλες τις συναισθηματικές και σεξουαλικές ανάγκες ενός άλλου. Ως εκ τούτου, ίσως να θελήσουν κάποια στιγμή να δημιουργήσουν ερωτική ή/και σεξουαλική σχέση με κάποιο άλλο άτομο. Το ίδιο ισχύει, φυσικά, και για τον άλλον ή τους άλλους. Με άλλα λόγια, στις υγιείς πολυγαμικές σχέσεις υπάρχει πάντα κοινή συναίνεση για ό,τι μέλλει γενέσθαι.

 Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να διακρίνετε τις πραγματικές σας επιθυμίες από τους φόβους σας, ώστε να χτίσετε πολυγαμικές σχέσεις που βασίζονται στην αυθεντικότητα και την εσωτερική ασφάλεια.

Πολυσυντροφικότητα vs Απιστία

Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν πως η πολυσυντροφικότητα είναι ταυτόσημη με την απιστία. Ως εκ τούτου, την απορρίπτουν ως κάτι ανήθικο που πληγώνει και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Φυσικά και ισχύουν όλα αυτά για την απιστία. Μόνο που στην πολυσυντροφικότητα ή στις ανοιχτές σχέσεις δεν πρόκειται για απιστία.

Αντίθετα πρόκειται για μια εξαρχής αποδοχή από τους συντρόφους του ενδεχόμενου ύπαρξης και νέων συντρόφων μελλοντικά. Τίποτα δεν συμβαίνει στα κρυφά. Η απιστία αποτελεί προνόμιο του μονογαμικού τρόπου ζωής και σημαίνει ανειλικρίνεια, ψέμα και εξαπάτηση του άλλου.

Το ζήτημα του σεβασμού

Μία ακόμη παρεξήγηση είναι πως στις πολυγαμικές σχέσεις ή στις ανοιχτές σχέσεις υπάρχει έλλειψη σεβασμού προς τον άλλον. Ο σεβασμός προς τον άλλον, όμως, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ύπαρξη ή μη άλλων συντρόφων ταυτόχρονα. Ιδιαίτερα όταν αυτό αποτελεί κοινό προνόμιο και προϊόν κοινής συναίνεσης.

Η έλλειψη σεβασμού οφείλεται σε πολύ περισσότερα πράγματα. Μεταξύ αυτών είναι το ψέμα, η υποκρισία, η υποτίμηση και η εξαπάτηση του άλλου. Επίσης, οφείλεται στη συμβατική και ανούσια κοινή ζωή που, παρόλα αυτά, διατηρείται για κοινωνικούς ή άλλους λόγους.

Το να γνωρίζουν και να αποδέχονται αβίαστα εξαρχής οι σύντροφοι πως ο καθένας τους μπορεί να αγαπήσει και κάποιον άλλον, αποτελεί ένδειξη απόλυτου σεβασμού. Επιπλέον το να μπορεί να επιθυμήσει ερωτικά και κάποιον άλλον ταυτόχρονα δεν σημαίνει λιγότερη αγάπη ή χαρά στη μεταξύ τους σχέση.

Η επιλογή του τρόπου ζωής και οι πολυγαμικές σχέσεις

Όλα τα παραπάνω ΔΕΝ υπονοούν, φυσικά, πως δεν υπάρχουν άνθρωποι που είναι ή νιώθουν μονογαμικοί. Υπάρχουν άτομα που νιώθουν πλήρεις μέσα από έναν μονογαμικό τρόπο ζωής, σεβόμενοι και τιμώντας τον σύντροφό τους με κάθε τρόπο.

Η επιλογή να ζήσει κάποιος πολυσυντροφικά ή πολυγαμικά δεν είναι απλή. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο μονογαμικός τρόπος ζωής αποτελεί υπέρτατο ιδεώδες. Συνεπώς αυτή η επιλογή έχει τις δυσκολίες της. Απαιτεί:

• Αυτογνωσία

• Καλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση

• Συνεχή αυτοπαρατήρηση και ενδοσκόπηση

• Απουσία του φόβου που οδηγεί στην αποφυγή διαπροσωπικών συγκρούσεων.

Για να ευδοκιμήσουν οι πολυγαμικές σχέσεις, απαιτείται πάντα η κοινή και αβίαστη αποδοχή των προαπαιτούμενων. Απαιτούνται ειλικρίνεια, άμεση επικοινωνία, όρια, εμπιστοσύνη, ασφάλεια, δοτικότητα και γενναιοδωρία.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τόσες πολυσυντροφικές σχέσεις όσες και αυτοί που τις ακολουθούν. Οι συμμετέχοντες ορίζουν οι ίδιοι τις αρχές και τους κανόνες που θα τις διέπουν. Διαπραγματεύονται και, αν χρειασθεί, επαναδιαπραγματεύονται με βάση τις εμπειρίες της ζωής. Λαμβάνουν υπόψη τα προσωπικά όνειρα, τις φαντασιώσεις, τις προσδοκίες και τους φόβους τους.

Η αποδυνάμωση της παραδοσιακής πυρηνικής οικογένειας

Πράγματι η πυρηνική οικογένεια έχει εδώ και πολλά χρόνια πάψει να αποτελεί τη μοναδική κοινωνικά αποδεκτή μορφή οικογένειας. Η κλασική της μορφή, με πατέρα, μητέρα και παιδιά, δεν είναι πια ο μοναδικός κανόνας. Η αδυσώπητη πραγματικότητα και οι αναπόφευκτες αλλαγές στη στάση της κοινωνίας απέναντι σε εναλλακτικές μορφές οικογένειας είναι πλέον γεγονός.

Οι μονογονεϊκές οικογένειες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει με τις οικογένειες με θετούς γονείς και ετεροθαλή αδέλφια. Σε πολλές χώρες, οι ομοφυλόφιλοι μπορούν πλέον να παντρεύονται, όπως και να υιοθετούν παιδιά. Πρόκειται για καταστάσεις που πριν από κάποια χρόνια φάνταζαν αδιανόητες. Επιπλέον προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις και αφορισμούς. Αν και οι αντιδράσεις αυτές συνεχίζουν να υπάρχουν, η πραγματικότητα πλέον τις προσπερνά.

Θεωρώ πως δεν αργεί η στιγμή εκείνη όπου και οι πολυγαμικές σχέσεις, ως τρόπος συνύπαρξης ατόμων, θα επιτραπούν. Αυτό θα συμβεί για τον απλούστατο λόγο πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει ή να απαγορεύει τον τρόπο που κάποιοι θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους. Φυσικά αυτό ισχύει από τη στιγμή που δεν ενοχλούν κανέναν.

Η αναγνώριση του δικαιώματος των ομοφυλόφιλων να μπορούν πλέον να παντρεύονται, αντιπροσωπεύει μια επίσημη αναγνώριση. Η κοινωνία αποδέχεται πως ένα μέρος του πληθυσμού έχει ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό και πως αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Κατ’ επέκταση, τα άτομα αυτά έχουν το δικαίωμα να ζουν μια κοινή ζωή με τον σύντροφό τους, ακόμα και να παντρευτούν. Οτιδήποτε διαφορετικό αποτελεί κοινωνικό ρατσισμό και κατάφορη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για περισσότερα σχετικά με την εξέλιξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις σχέσεις, μπορείτε να δείτε τις αναφορές του Human Rights Watch.

Ορισμένα ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία

Ιστορικά, η εκκλησία και η θρησκεία ασκούσαν πολύ μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση της εκάστοτε νομοθεσίας. Αυτό ίσχυε τόσο για θέματα που άπτονταν των δικαιοδοσιών τους, όσο και για τις κοινωνικές αξίες γενικότερα.

Όπως συνέβαινε πάντα με κάθε ανάλογης βαρύτητας επίμαχο θέμα, ακόμα και η επιστήμη δεν μπόρεσε να παραμείνει «ουδέτερη». Επηρεαζόμενη από τις κυρίαρχες κοινωνικές και θρησκευτικές αξίες, η επιστήμη άργησε να αναθεωρήσει ορισμένες θέσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρούσε, μέχρι το 1990, την ομοφυλοφιλία ως ψυχική διαταραχή ή σεξουαλική διαστροφή. Ευτυχώς, η αυθαιρεσία αυτή αποκαταστάθηκε στη συνέχεια. Πλέον θεωρείται ως μία σεξουαλική έκφραση ή προτίμηση, όπως κάθε άλλη αποδεκτή μορφή.

Ιστορικές μορφές συνύπαρξης

Στον κινηματογράφο και στη βιβλιογραφία, οι πειρατές παρουσιάζονται ως σκληροί και αδίστακτοι άνδρες. Ωστόσο, από τον 17ο αιώνα και μετά, καθιέρωσαν μία μορφή γάμου μεταξύ ανδρών. Αυτή τους επέτρεπε να ζουν ελεύθερα μαζί, να μοιράζονται τα περιουσιακά τους στοιχεία και να κληρονομούν ο ένας τον άλλον.

Επίσης, μέχρι τον 14ο αιώνα, οι άνδρες στη Μεσόγειο μπορούσαν να συνάψουν μια «πνευματική αδελφοποίηση». Η διαδικασία αυτή ήταν, εν πολλοίς, ταυτόσημη με τον παραδοσιακό γάμο:

• Η τελετή γινόταν στην εκκλησία.

• Οι δύο άνδρες έδιναν όρκο γάμου.

• Κρατιούνταν από το χέρι και αντάλλασσαν ένα τελετουργικό φιλί.

Επίσημα, η αδελφοποίηση αυτή ήταν πνευματικής μορφής, αλλά στην πράξη εμπεριείχε και σεξουαλικές σχέσεις. Αυτό ίσχυε μέχρι το 1306, όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος ο Β΄ την απαγόρευσε ως μη χριστιανική πράξη.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να επισημάνουμε μια σύγχρονη αντίφαση. Παρόλο που ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων ήταν ιστορικά σπάνιο φαινόμενο, ενώ οι πολυγαμικές σχέσεις ήταν σύνηθες φαινόμενο σε πολλούς πολιτισμούς, σήμερα συμβαίνει το αντίστροφο. Στην εποχή μας επιτρέπεται πλέον σε ολοένα και περισσότερες χώρες ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων, όχι όμως και η πολυγαμία! Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα άρθρα για τις ανθρώπινες σχέσεις στη σελίδα του i-psyxologos.gr.

Επίλογος

Εάν, όπως πολλοί υποστηρίζουν, ο άνθρωπος ήταν από τη φύση του ον μονογαμικό, τότε το ενδεχόμενο να μας ελκύσει ερωτικά ένα άλλο άτομο θα έπρεπε να είναι πολύ σπάνιο. Πολύ περισσότερο δε, η απιστία θα έπρεπε να είναι ανύπαρκτη πέραν του συντρόφου μας.

Και όμως, σχεδόν ο ένας στους δύο έχει απιστήσει κάποια στιγμή στη ζωή του. Το δε 80% των υπολοίπων έχει σκεφθεί να το πράξει. Να αναφέρουμε, επίσης, πως οι ερωτικές φαντασιώσεις που περιλαμβάνουν συμμετοχή περισσότερων ατόμων, είναι δημοφιλείς. Συγκεκριμένα συγκαταλέγονται στις πιο ερεθιστικές φαντασιώσεις μεταξύ εραστών, συζύγων και συντρόφων.

Όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί. Όπως υπάρχουν άτομα ετεροφυλοφιλικά, ομοφυλοφιλικά και αμφίφυλα, έτσι υπάρχουν και άτομα που είναι και νιώθουν περισσότερο μονογαμικά ή πολυγαμικά από τη φύση τους. Αυτό συμβαίνει ανεξαρτήτως του τρόπου ζωής τους και επηρεάζεται, λιγότερο ή περισσότερο, από τις αξίες του κοινωνικού τους περιβάλλοντος. Κάποιοι είναι πιο φιλελεύθεροι, τολμηροί ή και ασύδοτοι. Αντίθετα άλλοι είναι πιο προσαρμοστικοί, συντηρητικοί ή αθεράπευτα υπέρμαχοι του μονογαμικού τρόπου ζωής.

Πέραν των όποιων αιτιών που τυχόν βρίσκονται πίσω από την κάθε συμπεριφορά, ο καθένας μας θα πρέπει να έχει ένα βασικό δικαίωμα. Να μπορεί να ακολουθήσει ανεμπόδιστα τον δρόμο που τον αντιπροσωπεύει. Να ακολουθήσει αυτό που τον κάνει να νιώθει καλά με τον εαυτό του. Πράγματι από τη στιγμή που δεν κάνει τίποτα διαφορετικό από αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι: να ακολουθεί τον δρόμο της καρδιάς του.

Το παρόν κείμενο δεν πριμοδοτεί τις πολυγαμικές σχέσεις έναντι του μονογαμικού τρόπου ζωής. Πριμοδοτεί, όμως, το δικαίωμα του καθενός να μπορεί να επιλέγει αυτό που του ταιριάζει. Αν κάποιος θέλει να συζεί ή να παντρευτεί με ένα άτομο, ασχέτως φύλου, να μπορεί να το κάνει. Το ίδιο δικαίωμα, όμως, θα έπρεπε να έχουν και όσοι θα τους εξέφραζε η αγάπη για περισσότερους ή περισσότερες του ενός συντρόφους.

Η αυθεντικότητα στις σχέσεις απαιτεί αυτογνωσία και αποδόμηση των στερεοτύπων. Αν οι επιθυμίες σας δεν χωρούν σε έτοιμα καλούπια, η online ψυχοθεραπεία προσφέρει τον ασφαλή χώρο για να εξερευνήσετε την αλήθεια σας. Επικοινωνήστε μαζί μου για να δημιουργήσουμε μαζί σχέσεις που σας εξελίσσουν.

The post Πολυγαμικές σχέσεις: Ουτοπία ή η αληθινή μας φύση; appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Πράγματι, είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των ερευνών γύρω από το θέμα γυναικείος οργασμός και την αυθεντικότητά του. Επιπλέον, εντυπωσιακά υψηλά είναι τα ποσοστά των γυναικών που, αλήθεια, προσποιούνται οργασμό.

Περίπου 4 στις 10 γυναίκες προσποιούνται οργασμό. Κυριότερος λόγος είναι η συντομότερη δυνατή ολοκλήρωση μιας ανούσιας ερωτικής πράξης. Αυτό ισχύει για τις ίδιες, αλλά και για τη γυναικεία σεξουαλικότητα γενικότερα.

Διαβάζουμε ακόμα και οδηγίες προς τους άνδρες για τα στοιχεία που θα πρέπει να αναγνωρίζουν. Αυτές, στην κυριολεξία, θυμίζουν ιατροδικαστική εξέταση ώστε να μην πέσουν «θύματα εξαπάτησης»..!

Τελικά, το μεγάλο ενδιαφέρον για τον γυναικείο οργασμό μήπως δεν αποβλέπει στο να ωφεληθεί η ίδια η γυναίκα; Μήπως, αντίθετα, ο στόχος είναι να μη πιαστεί «κορόιδο» ή «κότσος» ο Ετερόφυλος Άντρας;

Η ερωτική ζωή ως καταναλωτικό αγαθό

Ένα από τα παράδοξα της εποχής που ζούμε, είναι πως, την ίδια στιγμή που υπάρχει ένας πρωτόγνωρος καταιγισμός πληροφόρησης γύρω από το σεξ και την ερωτική ζωή των νέων, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, ανθρώπων, μοιάζει οι ίδιοι οι άνθρωποι να περνούν στο παρασκήνιο.

Κυριαρχεί η ερωτική τους ζωή, με προεξάρχοντα τον οργασμό τους, ως υπέρτατη εκδήλωση μιας «επιτυχημένης» ή, ακριβέστερα, «τέλειας» ερωτικής συνεύρεσης.

Αν προσεγγίσουμε αυτά που προαναφέρθηκαν μέσα από μια νεοφιλελεύθερη οπτική, θα μπορούσαμε να πούμε πως ακόμα και η ερωτική ζωή του σύγχρονου ατόμου έχει μετατραπεί σε:

• Ατομικό καταναλωτικό αγαθό και σύμβολο ευ ζην.

• Στοιχεία που συμβαδίζουν με τους γραμμωτούς μύες και το καλό ντύσιμο.

• Μέρος της «σωστής» λιποδιαλυτικής δίαιτας και του «όμορφου» χαμόγελου.

• Εργαλείο για τις «σωστές» δημόσιες σχέσεις.

Τι είναι, αλήθεια, ο γυναικείος οργασμός;

Στο ερώτημα αυτό, η αυτονόητη απάντηση είναι πως πρόκειται για την κορύφωση μιας έντονης αίσθησης ευχαρίστησης που ακολουθείται από ανεξέλεγκτους σπασμούς που κάνουν τον γυναικείο κόλπο να συσπάται.

Ωστόσο, γνωρίζουν όλες οι γυναίκες αν έχουν βιώσει οργασμό; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά, όχι!

Όσες ρωτούν για το πώς μπορεί να γνωρίζει μια γυναίκα αν είχε οργασμό, σημαίνει πως αυτό που ένιωσαν ήταν μάλλον τόσο ήπιο ή/και άτονο που δεν είχε κάποια χαρακτηριστικά και αναγνωρίσιμα γνωρίσματα.

Οι γυναίκες που αρκούνται σε κάτι τέτοιο είναι σίγουρο πως έχουν πολλά ακόμα να μάθουν και πολλά περισσότερα να βιώσουν —αν το επιθυμούν, βέβαια— για τις οργασμικές δυνατότητες του σώματός τους.

Η προϊστορία του γυναικείου οργασμού

Ιστορικά, η γυναικεία σεξουαλικότητα αντιμετωπίζονταν ως κάποιου είδους πρόβλημα, αν όχι ως κάτι νοσηρό ή, αν μη τι άλλο, κάτι στα όρια του νοσηρού που θα πρέπει να «θεραπευθεί» με διάφορες «επιστημονικές» μεθόδους.

Οι μορφές που έχουν αποδοθεί στη γυναικεία σεξουαλικότητα είναι τόσες όσες και οι μορφές της κοινωνίας και της εκάστοτε επικρατούσας ιδεολογίας:

• Τέλη 19ου αιώνα: Η ερωτική επιθυμία της γυναίκας αντιμετωπίζονταν ως κάτι το νοσηρό.

• Λίγες δεκαετίες αργότερα: Η απουσία ερωτικής επιθυμίας (ψυχρότητα) θεωρούνταν παθολογική.

• 18ος αιώνας: Η γυναίκα θεωρούνταν πλάσμα υπερσεξουαλικό που έπρεπε να τιθασευτεί.

Διαγνώσεις του τύπου υστερία, κλεπτομανία(!), ευερεθιστότητα και νευρικότητα θεωρήθηκαν ως συμπτώματα της «επικίνδυνης» γυναικείας σεξουαλικότητας που το ανδρικό φύλο θα έπρεπε να χαλιναγωγήσει.

Από τις πλέον σκοτεινές σελίδες της ιατρικής επιστήμης είναι η αφαίρεση υγειών ωοθηκών, μητρών, ακόμα και κλειτορίδων για τη θεραπεία υποτιθέμενων ψυχικών παθήσεων, αλλά και προς αντιμετώπιση της νυμφομανίας, του λεσβιασμού και του αυνανισμού. Ο θούριος, δηλαδή, της δαιμονοποίησης της γυναικείας σεξουαλικότητας…

Η μετάβαση από την κλειτορίδα στον κόλπο

Κάποια στιγμή, στη διάρκεια του 19ου αιώνα, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Ο εστιασμός μετατοπίστηκε από την κλειτορίδα στον γυναικείο κόλπο. Ήταν η ανατολή της δυτικοευρωπαϊκής χριστιανο-πατριαρχικής παράδοσης που επιδόθηκε στον απόλυτο έλεγχο της γυναικείας σεξουαλικότητας.

Ως δια μαγείας, ο γυναικείος οργασμός ήταν ξαφνικά σαν να μην υπήρχε:

1. Ο όρος «κολπικός οργασμός», που επινοήθηκε από τον Σ. Φρόιντ, χρησιμοποιήθηκε ως άλλοθι για την πριμοδότηση της αναπαραγωγής.

2. Ο κλειτοριδικός οργασμός θεωρήθηκε ένδειξη ανωριμότητας.

3. Ως φυσιολογικό θεωρούνταν η ασεξουαλικότητα της γυναίκας, με μόνη εξαίρεση την αναπαραγωγική διαδικασία.

Στις μέρες μας, ο άνδρας είναι συχνά ο πιο ενεργητικός σεξουαλικά, καθορίζοντας το πότε και το πώς. Στα πολύ παλιά χρόνια, όμως, τονίζονταν η ισοτιμία γυναίκας και άντρα, η δε σεξουαλικότητα της γυναίκας θεωρούνταν δεδομένη και αυτονόητη. Ο γυναικείος οργασμός θεωρούνταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη γονιμοποίηση.

Τις δεκαετίες του ΄60 και ΄70, με τη σεξουαλική επανάσταση, άρχισε να θεωρείται αυτονόητη η ερωτική ικανοποίηση και των δύο φύλων. Παρόλα αυτά, πολλές γυναίκες (περίπου 4 στις 10) προσποιούνται οργασμό.

Θεωρώ πως η σχέση εξουσιάζοντα-εξουσιαζόμενου δεν έχει εκλείψει στις ανθρώπινες σχέσεις. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα είναι ο δυνατός και ένας άλλος που θα είναι ο λιγότερο δυνατός ή ο αδύναμος.

Η κατανόηση της σεξουαλικότητας είναι βασικός πυλώνας της αυτοεκτίμησης. Μπορείτε να περιηγηθείτε στην αρχική σελίδα i-psyxologos.gr για περισσότερα άρθρα σχετικά με τις διαπροσωπικές σχέσεις. Μπορείτε να κλείσετε το δικό σας ραντεβού για ψυχοθεραπεία online ή για συνεδρία δια ζώσης στο γραφείο μας, ώστε να ανακτήσετε την ειλικρίνεια και τη χαρά στη ζωή σας.

Ο κομβικός ρόλος της κλειτορίδας

Πολλές, αν όχι οι περισσότερες, γυναίκες βιώνουν εντονότερο οργασμό όταν αυνανίζονται παρά όταν συνευρίσκονται ερωτικά με το σύντροφό τους.

Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, αλλά ο σημαντικότερος είναι ίσως η έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτογνωσίας της γυναίκας όσον αφορά στο κορμί της. Εάν δεν τολμά να μοιραστεί με τον ερωτικό της σύντροφο τις ιδιαίτερες ανάγκες του σώματός της, τότε ο οργασμός της θα παραμένει μια μακρινή Ιθάκη…

Καταρρίπτοντας τους μύθους της ανεπάρκειας

Η ανάγκη ερεθισμού της γυναικείας κλειτορίδας δεν σημαίνει, όπως αρκετοί άνδρες πιστεύουν, πως ο ανδρισμός τους είναι ανεπαρκής. Κάθε άλλο!

Απλά, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως για να ερεθιστεί επαρκώς μια γυναίκα ίσως χρειασθεί να χρησιμοποιήσουν και άλλα μέρη του σώματός τους. Μια στοιχειώδης φαντασία είναι, σχεδόν παντού και πάντα, απαραίτητη…

Κάθε κορμί είναι διαφορετικό. Κάθε γυναίκα θα πρέπει να πειραματίζεται ώστε να γνωρίζει καλά τις ιδιαιτερότητες του δικού της κορμιού, που αποτελεί πηγή απεριόριστων μορφών οργασμού:

• Από ήπιους μέχρι σεισμικούς.

• Από έναν μέχρι πολλαπλούς.

• Από απλά «δακρυσμένους» μέχρι «καταρρακτώδεις».

Κάποια εύλογα ερωτήματα

Με βάση, λοιπόν, τους παραπάνω συλλογισμούς, προκύπτουν ως εύλογα τα παρακάτω ερωτήματα:

• Αποτελεί αποτυχία ένας οργασμός που ποτέ δεν ήρθε; Αν ναι, αποτυχία ποιανού;

• Για ποιο λόγο χρειάζεται οι γυναίκες να προσποιούνται πως έχουν οργασμό;

• Τι μας λέει η ύπαρξη του προσποιητού οργασμού; Τι για τις γυναίκες και τι για τους άνδρες;

• Γιατί ο άντρας ρωτά συχνά τη νέα του σύντροφο —και όχι την επί χρόνια σύζυγο ή σύντροφό του— αν τελείωσε;

• Νοιάζεται τόσο πολύ για αυτήν ή μήπως αναζητά απλά την επιβεβαίωση πως την απογείωσε στα ουράνια και άρα είναι ο εραστής που αυτή πάντα ονειρεύονταν;

Ποιος θα πρέπει να κρυφτεί, αν κάποια στιγμή αποκαλυφθεί η πραγματική αλήθεια πίσω από το φαινόμενο προσποιητού οργασμού; Ποια είναι η ευθύνη της κοινωνίας στη διαμόρφωση της σεξουαλικότητας και των διαφόρων εκφράσεών της;

Γιατί, ενώ σχεδόν όλοι συντάσσονται με την άποψη της ισοτιμίας στο σεξ, οι στατιστικές δείχνουν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα, δηλαδή την ύπαρξη μιας σεξουαλικής ζωής που είναι ακόμα προσαρμοσμένη στα μέτρα των αναγκών του άνδρα;

Ο οργασμός ως «τεχνική λειτουργία» και η παγίδα του lifestyle

Πολύ συχνά, διαβάζουμε ή/και μιλούμε για τον οργασμό (πραγματικό ή προσποιητό) σαν κάτι το μεμονωμένο, σαν μια τεχνική λειτουργία ή δυσλειτουργία με συγκεκριμένες προδιαγραφές που κάποιος μπορεί να κατακτήσει ή να αποκαταστήσει.

Αρκεί να ακολουθήσει τις οδηγίες αφελών, κακόβουλων ή εμπορικών δημοσιευμάτων και αναρτήσεων σε δημοφιλείς φυλλάδες, σε ιστοσελίδες χωνευτήρια του οτιδήποτε αλλοπρόσαλλου που μπορεί να «πουλήσει» ή αντιγράφοντας τους πρωταγωνιστές ή τις πρωταγωνίστριες διαφόρων επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών ή ταινιών…

Κι επειδή ο ματαιόδοξος και αφελής πιστεύει πάντα στις «εύκολες λύσεις» ή σε «συνταγές-θαύματα», ο δε πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, ο οργασμός, γενικά, εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να αντιμετωπίζεται ως μια τεχνική λειτουργία που μπορεί να ενισχυθεί ή/και να αποκατασταθεί:

• Με την καλή διατροφή.

• Με την εκμάθηση «έξυπνων» tricks.

• Με τη χρήση θαυματουργών φαρμακευτικών ή παραφαρμακευτικών σκευασμάτων.

Την ίδια στιγμή, ο προσποιητός οργασμός εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει…

Γιατί οι γυναίκες προσποιούνται;

Μα μήπως ο προσποιητός οργασμός είναι και ένας «αποτελεσματικός» τρόπος για τη γυναίκα να τελειώσει μια ανούσια, μη επιθυμητή ή ακόμα και επώδυνη ερωτική συνεύρεση; Επίσης, μήπως ο γυναικείος οργασμός γίνεται αντικείμενο προσποίησης λόγω της άγνοιας για το σώμα;

• Μήπως το αποτέλεσμα της άγνοιάς της για το πώς λειτουργεί το σώμα της ή το αποτέλεσμα της ντροπής της να ζητήσει από τον άντρα αυτό που πραγματικά την κάνει να νιώθει όμορφα;

• Μήπως ένας τρόπος της να ανταποκριθεί σε κάποιες προσδοκίες;

• Μήπως επειδή φοβάται την ερωτική απιστία του συντρόφου της, αν δεν είναι «sex and the city» θηλυκό η ίδια;

Μήπως θέλει να φανεί ως το απελευθερωμένο, «σύγχρονο» και άγριο ερωτικά θηλυκό που επιβάλλει το life style; Ή μήπως το κάνει για χάρη του συντρόφου της για να «ανυψώσει» το ευάλωτο εγώ και πέος του; Πράγματι, αυτά τα δύο είναι συχνά ταυτόσημα. Σκοπός της είναι να τον κάνει να νιώσει ως σύγχρονος Ταρζάν και επιβήτορας ολκής σε κρεβατοκάμαρα.

Γιατί είναι, συνήθως, οι νέες γυναίκες αυτές που προσποιούνται οργασμό, ενώ τα ποσοστά αυτά μειώνονται όσο αυξάνεται η ηλικία; Ίσως ο βασικότερος λόγος είναι το ότι οι νέες γυναίκες δεν γνωρίζουν πως λειτουργεί το σώμα τους. Επιπλέον, συχνά δεν τολμούν να ζητήσουν από τον ερωτικό τους σύντροφο τι ακριβώς θέλουν.

Α, και μια τελευταία σκέψη: μήπως, τελικά, η γυναίκα προσποιείται οργασμό επειδή ο άντρας προσποιείται ευχαρίστηση στα προκαταρκτικά; Συχνά, εκείνος τα προσπερνά, έχοντας το μυαλό του αποκλειστικά στο «ψητό»…

Ποιος έχει την ευθύνη;

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ενδιαφέρον για την αυθεντικότητα του γυναικείου οργασμού. Ζούμε, άλλωστε, σε έναν κόσμο που πνίγεται στο ψέμα, στην υποκρισία και στα ψεύτικα υποκατάστατα. Πρόκειται για έναν κόσμο με ψεύτικες βλεφαρίδες, ψεύτικα νύχια, μαυρίσματα, μαλλιά και στήθη.

Επιπλέον, κυριαρχούν οι ψεύτικες επιδερμίδες, τα αρώματα, οι τροφές και οι γεύσεις. Υπάρχουν ψεύτικα πτυχία, διπλώματα και αθλητικές επιδόσεις ή στημένα αποτελέσματα. Παράλληλα, βλέπουμε ψεύτικες «δημοσκοπήσεις», κατασκευασμένες ειδήσεις και φωτογραφικά «ντοκουμέντα».

Υπάρχουν ψεύτικες αφορμές για πολέμους και υποκριτικές «δημόσιες» σχέσεις. Συχνά, συναντάμε ψεύτικα χαμόγελα, υποσχέσεις και «φιλικές» σχέσεις. Τέλος, βιώνουμε ψεύτικους γάμους και ψεύτικες οικογενειακές «ευτυχίες».

Εσείς, λοιπόν, τα απανταχού αυθεντικά και καθαρόαιμα αρσενικά έσο έτοιμοι! Μην επιτρέψετε σε κανένα ανοργασμικό θηλυκό να σας εξαπατήσει. Αποκαλύψτε το! Παρατηρείστε αν έχουν διασταλεί αρκετά οι κόρες των ματιών τους ή αν έχουν αυξηθεί οι χτύποι της καρδιάς τους. Επίσης, μετρήστε τον αριθμό των συσπάσεων του κόλπου τους. Αυτές πρέπει να είναι από τρεις έως δέκα, καθώς όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά.

Ελέγξτε το ρυθμό και το βάθος της αναπνοής τους, αλλά και το μέγεθος της εφίδρωσής τους. Πράγματι, δείτε το βάθος των γρατζουνιών στην πλάτη σας από το ψεύτικο γαλλικό μανικιούρ τους. Συνεπώς, χρησιμοποιήστε και όσα άλλα η φαντασία σας θα υποδείξει.

Μην επιτρέψετε στους εαυτούς σας να γίνουν ένας ακόμα —σύγχρονος αυτή τη φορά— Χάρρυ. Πρόκειται για τον ήρωα που εξαπατάται από μία σύγχρονη Σάλυ, όπως έγινε στην περίφημη ομώνυμη ταινία. Εκείνη, λοιπόν, η ταινία έκανε τα απανταχού ανασφαλή αρσενικά ανά τον κόσμο να κοιτούν υπό γωνία και καχύποπτα. Συνήθως, κοιτούσαν έτσι τη γυναίκα που κείτονταν δίπλα τους, καθώς έκαναν το καθιερωμένο after sex τσιγάρο τους.

Η ευθύνη της γυναίκας και η αυτοεκτίμηση

Κι εσείς τα απανταχού «ευρηματικά» θηλυκά, θεωρείτε πως είναι τόσο ανώδυνο ένα τέτοιο «ξεμπέρδεμα» ή «ξεπέταγμα»; Πιστεύετε πως μια τέτοιου είδους στάση και συμπεριφορά δεν πλήττει καθόλου την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό σας;

Που είναι ο σεβασμός προς το σύντροφό σας; Εκείνος, πράγματι, συνεχίζει να πιστεύει πως όλα βαίνουν καλώς. Έχετε μιλήσει άραγε μαζί του για το τι θέλετε και τι σας ευχαριστεί; Γνωρίζετε το σώμα σας και τους τρόπους με τους οποίους θέλει να βιώνει την ερωτική ικανοποίηση;

Ίσως τα γνωρίζετε αυτά και έχετε συζητήσει σοβαρά με το σύντροφο ή τον σύζυγό σας. Ωστόσο, αν εκείνος δεν ανταποκρίνεται ανάλογα, η λύση βρίσκεται στην υποκρισία; Συνεπώς, αυτό είναι ένα ερώτημα που απαιτεί ειλικρινή απάντηση.

Επίλογος: Το «μυστήριο» του οργασμού ως καθρέφτης των σχέσεων

Συνηθέστατα, η όποια συζήτηση γύρω από τον γυναικείο οργασμό —απόντα ή προσποιητό— αφορά στην ουσία σε μια μη ικανοποιητική ερωτική ζωή. Παράλληλα, αφορά και σε κακές και ανειλικρινείς διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα.

Ειδικά, διαμέσου του προσποιητού γυναικείου οργασμού, η γυναίκα είναι σαν να αναλαμβάνει η ίδια την ευθύνη της σεξουαλικής ικανοποίησης του άντρα. Συχνά, αυτό συμβαίνει σε βάρος της δικής της ικανοποίησης.

αυτόχρονα, την έλλειψη της δικής της ικανοποίησης τη χρεώνει, συνήθως, στον εαυτό της και όχι στον άνδρα. Πράγματι, εκείνος, ανίδεος, προσμένει με αγωνία ενδείξεις του δικού της οργασμού για να νιώσει ως το απόλυτο αρσενικό…

Η ανακύκλωση της σεξουαλικής ανικανοποίησης

Με άλλα λόγια, ο προσποιητός γυναικείος οργασμός συμβάλλει στη δημιουργία και ανακύκλωση:

• Κακών εραστών.

• Ανικανοποίητων σεξουαλικά γυναικών.

• Στη διαιώνιση των κουτσομπολίστικων ή μη συζητήσεων και αναζητήσεων της επίλυσης του «μυστηρίου» του γυναικείου οργασμού, ειδικότερα, και της γυναικείας σεξουαλικότητας, γενικότερα.

Νιώθετε ότι η προσποίηση ή η έλλειψη ικανοποίησης επηρεάζει τη σχέση με τον εαυτό σας; Η αυθεντική ερωτική έκφραση ξεκινά από την επικοινωνία. Μπορείτε να κλείσετε το δικό σας ραντεβού για ψυχοθεραπεία online ή για συνεδρία δια ζώσης στο γραφείο μας, ώστε να ανακτήσετε την ειλικρίνεια και τη χαρά στη ζωή σας.

The post Γυναικείος οργασμός: Χαρακτηριστικά, εξελικτική ιστορία και ψυχολογία appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Η σεξουαλική ζωή τρίτης ηλικίας αποτελεί μια ισχυρή κινητήριο δύναμη. Προάγει την ίδια τη ζωή, αναβαθμίζει την ποιότητά της και αποτελεί συχνά ρυθμιστικό παράγοντα πολλών και σημαντικών επιλογών μας. Μας ωθεί προς την εγγύτητα, τον έρωτα και τη συνύπαρξη, ισορροπεί τη σκέψη και τα συναισθήματα και γενικά συμβάλλει αποφασιστικά στη σωματική και ψυχική μας υγεία. Ως εκ τούτου, απλές και καθημερινές λαϊκές εκφράσεις -που υπονοούν πως το άτομο έχει κάνει έρωτα- του τύπου «χαλάρωσα», «ηρέμησα», «ξελαμπικάρισα» κ.τ.λ. κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι…

Υπάρχουν αρκετά ζευγάρια που εξακολουθούν να έχουν ερωτική ζωή ακόμα και μέχρι τα βαθιά τους γηρατειά. Βασική προϋπόθεση είναι, όμως, η ύπαρξη μιας καλής ψυχικής και σωματικής υγείας, ενός/μίας συντρόφου καθώς και μιας σχέσης συντροφικότητας και αγάπης. Όσο καλύτερη είναι, λοιπόν, η υγεία κάποιου τόσο περισσότερο μπορεί να διατηρηθεί σεξουαλικά ενεργός ακόμα και σε μεγάλη ηλικία. Ισχύει, όμως, και το ακριβώς αντίστροφο. Δηλαδή, η διατήρηση μιας ενεργής σεξουαλικής ζωής και σε μεγάλη ηλικία συμβάλει στη διατήρηση της καλής κατάστασης της υγείας κάποιου.

Η διαφορά μεταξύ σεξουαλικότητας και σεξ

Συχνά, όμως, ο όρος «σεξουαλικότητα» παρερμηνεύεται, ταυτιζόμενος με το σεξ.  Η σεξουαλικότητα, όμως, συμπεριλαμβάνει πολύ περισσότερα πράγματα από την ερωτική πράξη αυτή καθαυτή. Μέσα από αυτήν, εκφράζεται ένα σημαντικότατο μέρος της προσωπικότητάς μας που αφορά στην ικανότητά μας να επικοινωνούμε άμεσα και έμμεσα με έναν Άλλον, να μοιραζόμαστε σώμα, συναισθήματα, χρόνο, έγνοια, πάθος και όμορφες στιγμές, δηλαδή αφορά στην ικανότητά μας για εγγύτητα αλλά και για παροδική απώλεια των προσωπικών μας ορίων -ώστε να μπορούμε να γινόμαστε ένα με τον Άλλον- ανακτώντας τα, όμως, και πάλι, διατηρώντας τη συγκρότηση και συνοχή του Εαυτού μας.

Με άλλα λόγια, η σεξουαλικότητά μας είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στη βιολογία του σώματός μας και του αποστάγματος του συνόλου των εμπειριών μας τόσο από τη διαπαιδαγώγηση όσο και από τις όποιες κοινωνικές μας επιρροές.

Δυστυχώς, τα Μ.Μ.Ε. παρουσιάζουν τη σεξουαλικότητα με τρόπο που προκαλεί σύγχυση. Αυτό δημιουργεί ασάφεια και ανασφάλεια, ιδιαίτερα στα άτομα νεότερης ηλικίας. Άνδρες και γυναίκες παρουσιάζονται ως, σεξουαλικά, πολύ ενεργά και απελευθερωμένα άτομα που μικρή μόνο αντιστοιχία έχουν με την πλειοψηφία των σεξουαλικά ενεργών ατόμων, ασχέτως ηλικίας. Αυτού του είδους η στάση φαίνεται -απ΄ό,τι δείχνουν και πολλά ερευνητικά ευρήματα- πως αποτελεί έναν ανασταλτικό, στην ουσία, παράγοντα για μια αυθεντική και σε βάθος σεξουαλική ευχαρίστηση.

Πώς αντιμετωπίζεται η σεξουαλική ζωή τρίτης ηλικίας σήμερα;

Καθώς τα χρόνια περνούν, το σώμα και η ψυχολογία μας μπορεί να αλλάζουν. Ωστόσο, η σεξουαλικότητά μας δεν εξαφανίζεται ως δια μαγείας και ούτε έχει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Μας ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Παρόλο που εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο σε διαφορετικές περιόδους, είναι συνεχώς παρούσα, άλλοτε ως δυνατότητα και άλλοτε ως πρόβλημα. Παρόλ΄αυτά, δύσκολα ο πολύς κόσμος τη συνδέει με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σε περίπτωση δε που τη συνδέει, τη βιώνει συχνά ως κάτι το ανάρμοστο ή ίσως ακόμα και ως κάτι το απεχθές.

Η σεξουαλικότητα ως δια βίου ανάγκη και ταυτότητα

Ό,τι και να πιστεύει ο καθένας μας, η μόνη αλήθεια είναι πως ερχόμαστε στον κόσμο έχοντας μία σεξουαλικότητα. Αυτή είναι το ίδιο φυσική και συνεχώς παρούσα, όπως ακριβώς και η ανάγκη μας για τροφή και νερό. Εκφράζεται βέβαια με διαφορετικούς τρόπους στις διάφορες περιόδους της ζωής μας, από τη βρεφική ηλικία μέχρι και τα βαθιά μας γηρατειά.. Η ικανότητα να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη είναι απόλυτα προσωπική και δεν αποτελεί προνόμιο κάποιας συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας. Όταν μπορώ να βρίσκομαι κοντά σε άλλους, επιβεβαιώνεται ότι μπορώ να αγαπηθώ. Η ανάγκη να νιώθουμε επιθυμητοί παραμένει πάντα μέρος της σεξουαλικότητάς μας.

Η σεξουαλικότητα προσδίδει στον καθένα μας μία ταυτότητα καθώς η εγγύτητα προς τους άλλους λέει πάντα κάτι για εμάς τους ίδιους. Όταν μπορώ να βρίσκομαι τόσο κοντά σε άλλους, αυτό αποτελεί και επιβεβαίωση του ό,τι μπορώ να αγαπηθώ και να είμαι επιθυμητός. Η σημασία του παράγοντα της επιβεβαίωσης μπορεί να μειώνεται με τα χρόνια, εξακολουθεί, όμως, πάντα να υπάρχει ως μέρος της σεξουαλικότητάς μας. Αυτός είναι και ο λόγος που επηρεαζόμαστε τόσο συθέμελα και κλονίζεται συνολικά η αυτοεικόνα μας όταν η σεξουαλικότητά μας δυσλειτουργεί ή παύει να λειτουργεί.

Η κατανόηση των αλλαγών είναι το πρώτο βήμα για μια ισορροπημένη ζωή. Αν νιώθετε ότι χρειάζεστε καθοδήγηση, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου για μια online συνεδρια η για μια δια ζώσης συνεδρία στο γραφείο 

Είναι αποδεδειγμένο πως η σεξουαλική ζωή τρίτης ηλικίας αποτελεί για τους περισσότερους ταμπού. Και όμως, πολλές είναι οι έρευνες που καταδεικνύουν πως η επιθυμία συνεχίζει να υφίσταται ακόμα και σε πολύ μεγάλη ηλικία, οι δε ηλικιωμένοι έχουν γίνει πιο θετικοί απέναντι στη σεξουαλικότητά της ηλικίας τους, συγκριτικά με τις προηγούμενες γενιές. Πάντως, ασχέτως ηλικίας, οι γυναίκες φαίνεται πως είναι λιγότερο σεξουαλικά ενεργές απ΄ό,τι οι άνδρες. Η εξήγηση της διαφοράς αυτής είναι, μεταξύ άλλων, πως αρκετές ηλικιωμένες γυναίκες ζουν μόνες καθώς έχουν χηρέψει, όπως και εξαιτίας του γεγονότος πως έχουν συνήθως άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας.

Παράγοντες που επηρεάζουν την ερωτική επιθυμία στην τρίτη ηλικία

Ο κυριότερος λόγος που ένα ζευγάρι ηλικιωμένων παύει να έχει ερωτική ζωή είναι η αδυναμία ανταπόκρισης των ανδρών. Αυτό αποτελεί κοινή διαπίστωση και των δύο φύλων. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν πως το 50% των ανδρών και το 25% των γυναικών ηλικίας 57-85 ετών αυνανίζονται, ανεξάρτητα από την ύπαρξη συντρόφου. Οι κυριότερες αιτίες των δυσκολιών είναι η εμφάνιση ασθενειών, όπως ο διαβήτης, η αρτηριοσκλήρυνση και οι καρδιολογικές παθήσεις. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζουν οι παρενέργειες των φαρμάκων και όχι η ηλικία αυτή καθαυτή.

Η βελτίωση της υγείας και η αύξηση του μέσου όρου ζωής έχουν αλλάξει τα δεδομένα τις τελευταίες δεκαετίες. Παράλληλα, η ύπαρξη σκευασμάτων για τη στυτική ικανότητα και τα γυναικεία προβλήματα έχει συμβάλει στην παράταση της ερωτικής επιθυμίας. Αυτό οδηγεί σε μια ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας της ερωτικής τους ζωής.

Η συναισθηματική διάσταση της σεξουαλικότητας

Όπως προαναφέραμε, η σεξουαλικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο από την ερωτική πράξη. Περιλαμβάνει την εγγύτητα, το χάδι, την αγκαλιά και κάθε μορφή σωματικής προσέγγισης προς τον Άλλον. Συνεπώς, η αξιολόγηση της σεξουαλικής ζωής στην τρίτη ηλικία δεν μπορεί να γίνεται αποκλειστικά με μέτρο την ύπαρξη ή μη της ερωτικής πράξης.

Συνήθεις προκαταλήψεις για τη σεξουαλικότητα ατόμων μεσης και τρίτης ηλικίας

Οι προκαταλήψεις μπορεί να είναι είτε συνειδητές -συνήθως εξαιτίας έλλειψης ενημέρωσης- είτε υποσυνείδητες -εξαιτίας διαφόρων συναισθηματικών καθηλώσεων- και μας επηρεάζουν τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Μία σημαντική προκατάληψη είναι ο μύθος των ασεξουαλικών γηρατειών. Αυτό σημαίνει πως τα ηλικιωμένα άτομα δεν έχουν σεξουαλικά αισθήματα και επιθυμίες και, κυρίως, ενεργή σεξουαλική ζωή. Στο δυτικό πολιτισμό μας, η σεξουαλικότητα συνδέεται σχεδόν αποκλειστικά και εκκωφαντικά με τη νεότητα. Με τον τρόπο αυτόν, ενισχύεται σημαντικά η προαναφερθείσα προκατάληψη.

Η έλλειψη πληροφόρησης για τη σεξουαλικότητα των μεγαλύτερης ηλικίας ατόμων εκφράζεται με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, οι ηλικιωμένοι που αποδέχονται και μιλούν για τη σεξουαλικότητά τους χαρακτηρίζονται συχνά ως γελοίοι ή “ψώνια”. Εναλλακτικά, αντιμετωπίζονται ως η σπάνια εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Η οποιαδήποτε σκέψη γύρω από τη σεξουαλικότητα των γονιών μας δημιουργεί σε πολλούς άγχος, άρνηση ή ακόμα και αποστροφή. Η στάση αυτή επηρεάζει και την αντιμετώπιση των ηλικιωμένων γενικότερα. Αυτό συμβαίνει διότι, σε ένα βαθύτερο επίπεδο, οι ηλικιωμένοι βιώνονται υποσυνείδητα ως γονικές μορφές.

Η επίδραση της ηλικίας στην ποιότητα της σεξουαλικής ζωής τρίτης ηλικίας

Θετικοί παράγοντες:

1. Περισσότερος χρόνος τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο σχέσης.
2. Συνήθως, λιγότερο άγχος μετά τη συνταξιοδότηση.
3. Συχνά, τα πρώτα 15 χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση, είναι η ηλικία με τη χαμηλότερη συχνότητα ύπαρξης ψυχοσυναισθηματικών προβλημάτων, σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ζωής.
4. Οι νεότερης ηλικίας ηλικιωμένοι, που δραστηριοποιούνται σε διάφορες οργανώσεις, συλλόγους ή που έχουν διάφορα χόμπι και ενδιαφέροντα, έχουν πολλές ευκαιρίες για νέες γνωριμίες και κοινωνικές σχέσεις.

Αρνητικοί παράγοντες:

1. Η απώλεια του/της συντρόφου, φίλων ή άλλων σημαντικών προσώπων.
2. Προβλήματα υγείας (σωματικής ή/και ψυχικής).
3. Η χρήση διαφόρων φαρμάκων.
4. Η ανημπόρια και η αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης.

«Αυτό που ισχύει γενικά είναι πως η σεξουαλική δραστηριότητα των μεγαλύτερης ηλικίας ατόμων επηρεάζεται από το ιστορικό της προηγούμενης ζωής τους. Παράλληλα, καθοριστικό ρόλο παίζει η σωματική και ψυχική υγεία, καθώς και η εικόνα που έχει ο καθένας για τον εαυτό του και την προσωπική του αξία. Τέλος, η δραστηριότητα αυτή επηρεάζεται σημαντικά από διάφορους κοινωνικούς παράγοντες.

Διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα

Η μείωση της σεξουαλικής ικανότητας έχει συνήθως ως συνέπεια και τη μείωση της αίσθησης ικανοποίησης στην ερωτική ζωή. Οι διάφορες έρευνες δείχνουν πως είναι περισσότερες οι γυναίκες -απ΄ότι οι άνδρες- που δηλώνουν μείωση της σεξουαλικής τους ικανότητας, επιθυμίας και ικανοποίησης. Γενικά, η μείωση του σεξουαλικού ενδιαφέροντος είναι διπλάσια στις γυναίκες, σε σχέση με αυτή των ανδρών. Συνηθέστερη στις γυναίκες είναι, επίσης, και η μείωση της σεξουαλικής ικανότητας που έχει να κάνει με τη φάση της σεξουαλικής διέγερσης.

Συνηθέστερες σεξουαλικές δυσκολίες και κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες

Πάντως, ασχέτως ηλικίας, οι δυσκολίες οργασμού αποτελούν τη συνηθέστερη εκδήλωση μείωσης της σεξουαλικής ικανότητας στις γυναίκες. Αντιθέτως, στους άνδρες -ιδίως αυτούς της νεότερης ηλικίας- η συνηθέστερη δυσκολία είναι η πρόωρη εκσπερμάτιση.

Η μείωση της σεξουαλικής ικανότητας αυξάνει με την ηλικία. Ωστόσο, η μείωση της ερωτικής επιθυμίας και οι δυσκολίες οργασμού είναι συνηθέστερες σε γυναίκες που ανήκουν σε χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται λιγότερο σε γυναίκες υψηλότερης κοινωνικο-οικονομικής προέλευσης.

Τέλος, η μείωση ερωτικού ενδιαφέροντος είναι συνηθέστερη μεταξύ των ανδρών με μόνιμη σύντροφο (σύζυγο, συμβία), παρά μεταξύ όσων δεν βρίσκονται σε μόνιμη σχέση. Η πρόωρη εκσπερμάτιση εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες χαμηλότερων κοινωνικο-οικονομικών στρωμάτων. Παράλληλα, η αίσθηση της κατάστασης αυτής ως πρόβλημα είναι εξίσου συχνή, τόσο σε άνδρες που βρίσκονται σε σχέση όσο και σε αυτούς που ζουν μόνοι.

Η σεξουαλική ζωή τρίτης ηλικίας και μέσης ηλικίας: Επίλογος

Αυτή η αποσιώπηση της σεξουαλικότητας, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες προκαταλήψεις, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα των ατόμων. Επίσης, τα Μ.Μ.Ε. συσχετίζουν ψυχαναγκαστικά τη σεξουαλικότητα με τη νεότητα. Αυτό επηρεάζει αρνητικά τον τρόπο που τα άτομα αυτά βιώνουν τη ζωή τους, αλλά και την ίδια τη σεξουαλική τους υγεία.

Συγκεκριμένα, οι έρευνες δείχνουν πως τα περισσότερα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα αποφεύγουν να μιλούν για τη σεξουαλικότητά τους. Ως εκ τούτου, συχνά διστάζουν να ζητήσουν τη βοήθεια κάποιου ειδικού για τα θέματα που τους απασχολούν. Οφείλουν να τολμούν να ρωτούν ανοιχτά για την ύπαρξη δυσκολιών ή αποριών. Πρόκειται για ζητήματα που αφορούν άμεσα στη σεξουαλική ζωή των ατόμων αυτών.

Ο μέσος όρος διάρκειας ζωής των ανθρώπων έχει αυξηθεί σημαντικά. Το γεγονός αυτό καθιστά απαραίτητη τη διατήρηση της καλής υγείας και της ποιότητας ζωής, ακόμα και σε μεγάλη ηλικία. Για τα περισσότερα άτομα, η σεξουαλική ζωή τρίτης ηλικίας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό μέρος της καθημερινότητας. Σχετίζεται δε άμεσα με τη γενικότερη κατάσταση της υγείας και την ποιότητα ζωής τους. Πολλές είναι οι ενδείξεις που ενισχύουν την άποψη πως μια ενεργή ερωτική ζωή σε μεγάλη ηλικία είναι ευεργετική. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται πως ενδυναμώνει τη γενικότερη υγεία του ατόμου, ασχέτως φύλου

Όλα τα παραπάνω συνιστούν σοβαρούς λόγους και αφορμές ώστε να παρακάμψουμε σταδιακά τις προκαταλήψεις μας. Αυτό αφορά τη σεξουαλικότητά μας γενικά, αλλά και αυτή των μεγαλύτερης ηλικίας ατόμων ειδικότερα. Μια τέτοια αλλαγή θα συνέβαλε ουσιαστικά στο «ευ ζην» όλων μας. Και κάτι τελευταίο. Ποτέ δεν είμαστε πολύ μεγάλοι ή πολύ μικροί για να μιλάμε ή να ενημερωνόμαστε για τη σεξουαλική μας ζωή. Συμπερασματικά, η σεξουαλική ζωή στην τρίτη ηλικία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γενικότερη υγεία και την ισορροπία του ατόμου.

Η σεξουαλική υγεία αφορά τη σωματική και ψυχική μας ισορροπία. Για εξειδικευμένη υποστήριξη, προσφέρω online ψυχοθεραπεία καθώς και ραντεβού για συνεδρίες στο γραφείο μου. Μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια.

The post Σεξουαλική ζωή στη μέση και τρίτη ηλικία: Μύθοι, αλήθειες και ανάγκες appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Συχνά, η γυναικεία σεξουαλικότητα περιβάλλεται από στερεότυπα, όπως: «Οι γυναίκες έχουν μικρότερη επιθυμία για σεξ απ΄ότι οι άνδρες» ή «Οι γυναίκες ποτέ δεν επιθυμούν πρώτες το σεξ, θα πρέπει πάντα να μεταπείθονται». Επίσης, ακούγεται πως «Οι γυναίκες πρέπει να είναι ερωτευμένες για να κάνουν σεξ» και πως «φθάνουν δυσκολότερα σε οργασμό». Τέλος, υπάρχει η άποψη πως «Οι γυναίκες χρειάζονται χάδια και φιλιά τη μισή νύχτα πριν νιώσουν έτοιμες για έρωτα και ποτέ δεν επιθυμούν ένα αυθόρμητο και αχαλίνωτο one night stand» κ.ά.

Συγκεκριμένα, αυτοί είναι ορισμένοι μόνο από τους μύθους που περιβάλλουν τη γυναικεία σεξουαλικότητα. Εάν μία έφηβη ή γυναίκα αποκάλυπτε πως έχει κάνει έρωτα με 50 ή 100 άνδρες, το πιθανότερο θα ήταν να θεωρηθεί από την πλειοψηφία ανδρών ΚΑΙ γυναικών ως «εύκολη», αν όχι «π….να». Μάλιστα, σε κάποιες κοινωνίες, θα λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου. Ωστόσο, δεν θα συνέβαινε το ίδιο αν αντιστρέφαμε το υποκείμενο του αναφερόμενου παραδείγματος. Τότε, οι περισσότεροι θα σκέφτονταν πως πρόκειται για ένα ζηλευτό αρσενικό. Έναν άνδρα με πολλά ερωτικά ένσημα στο βιβλιάριο της ερωτικής του ζωής, που μπορεί άνετα να επιδεικνύει και να νιώθει υπερήφανο για αυτά.

Ο φόβος πίσω από τα κοινωνικά στερεότυπα

Τα κοινωνικά στερεότυπα που θέλουν τα δύο φύλα να συμπεριφέρονται και να λειτουργούν με έναν συγκεκριμένο κάθε φορά τρόπο είναι πάρα πολλά. Ιδίως αυτά που αφορούν στη σεξουαλικότητα, είναι έντονα. Αυτό συμβαίνει από τη στιγμή που η σεξουαλικότητα αποτελεί μια τρομακτική κινητήριο δύναμη που θα πρέπει οπωσδήποτε να ελεγχθεί. Συνεπώς, η οποιαδήποτε μορφή ελέγχου είναι ταυτόσημη με τη χειραγώγηση του ίδιου του ατόμου, και μάλιστα με αυτόματο πιλότο. Οι προκαταλήψεις, οι υπεραπλουστεύσεις και οι γενικεύσεις οφείλονται σχεδόν πάντα σε βαθύτερους φόβους μας. Επίσης, πηγάζουν από μια ανάγκη ελέγχου που, όσο μεγαλύτεροι είναι οι φόβοι, τόσο εντονότερα και πιο άκαμπτα γίνονται τα μέσα μετρίασής τους. Τέλος, πρέπει να θυμόμαστε πως διαφορετικότητα δεν σημαίνει ύπαρξη στεγανών ούτε διαφορά εφ’ όλης της ύλης.

Η διαχρονική στάση απέναντι στη γυναίκα

Αυτό που ισχύει διαχρονικά για τη γυναικεία σεξουαλικότητα είναι η στάση της εκάστοτε κοινωνίας απέναντι σε αυτήν. Πάντα υπήρχε και υπάρχει ακόμα -τουλάχιστον υποδόρια- η αντίληψη πως η γυναίκα που κάνει σεξ, ιδιαίτερα εκτός των «επιτρεπόμενων» ορίων, είναι ένα είδος πόρνης. Αντίθετα, ο άνδρας μπορεί να έχει σεξ όταν και όπως ο ίδιος επιθυμεί. Αυτά δεν λέγονται πλέον ανοικτά. Υπάρχουν, όμως, ως παραστάσεις και αξίες βαθιά ριζωμένες στον τρόπο σκέψης των περισσοτέρων από εμάς. Δυστυχώς, τις μεταφέρουμε συνειδητά ή υποσυνείδητα και στα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια. Επιπλέον, αποτελούν μια ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά. Από αυτήν, φαίνεται πως πολύ δύσκολα θα καταφέρουμε να απαλλαγούμε, παρά τον «εκμοντερνισμό» της κοινωνίας μας.

Οι διάφορες κοινωνίες έχουν επί αιώνες καλλιεργήσει, ανοιχτά ή πιο επιτηδευμένα, μια εικόνα για τη γυναικεία σεξουαλικότητα ως κάτι το μυστηριώδες και επικίνδυνο που θα πρέπει με κάθε τρόπο να ελεγχθεί. Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι εκφράσεις του τύπου «Αν δεις καράβι στο βουνό, μ…ί το έχει σύρει», «Τον έχει βάλει στο βρακί της» κ.τ.λ. Πίσω από τις εκφράσεις αυτές, κρύβεται το δέος, ο φόβος, η  ανασφάλεια και ίσως ακόμα ο φθόνος των ανδρών για τη δύναμη και τον πλούτο της γυναικείας σεξουαλικότητας.

 Η ανδρική ανασφάλεια απέναντι στη δυναμική γυναίκα

Ο φόβος πολλών ανδρών για τις δυνατές γυναίκες -τις γυναίκες που έχουν  αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, αυτογνωσία και άποψη τόσο πολιτική όσο και για το τι θέλουν από τη ζωή και τους άλλους- είναι στην πραγματικότητα τεράστιος, ανεβάζοντας στα ύψη την κατανάλωση ενισχυτικών της στύσης σκευασμάτων τύπου Viagra, Cialis κ.ά., ακόμα και από πολλούς νέους άνδρες, ή καλύπτεται πίσω από καρικατούρες «δυναμικών» γυναικών τύπου Σαμάνθας στο «Sex and the city». Στην ουσία, η κάθε Σαμάνθα δεν εκπροσωπεί παρά την προσωποποίηση του ανδρικού φόβου πως η γυναίκα που θα μπορεί να εκφράζει αυθόρμητα τη σεξουαλικότητά της δεν διαφέρει και πολύ από ένα αρπακτικό, μια καλογυμνασμένη  τίγρη ανάμεσα στα σεντόνια που θα αλώσει, αν μη τι άλλο, τον άνδρα, αν όχι να τον κατασπαράξει.

Ανακαλύψτε τον εαυτό σας Η σεξουαλικότητα είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Αν νιώθετε ότι πιέζεστε από στερεότυπα ή προβλήματα στη σχέση, η online ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε τη φωνή σας.

Ερωτική ζωή και παρεξηγήσεις

Ακόμα θυμάμαι την αφήγηση μιας 25χρονης, ωραίας και με αυτοπεποίθηση κοπέλας. Όταν ήταν μαθήτρια στη Β’ Λυκείου, πήρε την πρωτοβουλία και έδειξε το ερωτικό της ενδιαφέρον για ένα συμμαθητή της. Αυτός θα γίνονταν και ο πρώτος ερωτικός της σύντροφος λίγο αργότερα. Δεν είχε περάσει καν μία βδομάδα από την ημέρα που τα «φτιάξανε», όταν της είπε σε μια συνάντησή τους πως ήταν βέβαιος πως ήταν κοπέλα με πολλές ερωτικές εμπειρίες. […] Δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να τον μεταπείσει πως όλα αυτά που της είπε δεν ίσχυαν στο ελάχιστο. Απλά, όταν ήρθε η στιγμή να κάνουν για πρώτη φορά έρωτα, το αγόρι αυτό έπαθε κυριολεκτικά σοκ. Συγκεκριμένα, διαπίστωσε πως η «αδιαμφισβήτητα σεξουαλικά έμπειρη» συμμαθήτρια και σύντροφός του ήταν παρθένα.

Η παρεξήγηση της εμπειρίας και η γυναικεία στάση

Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι πως μία γυναίκα θα πρέπει να βάλει σε δεύτερη μοίρα τη δική της ενδεχόμενη ματαίωση από έλλειψη ικανοποίησης. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας δικών της τυχόν δυσκολιών ή εξαιτίας της σεξουαλικής άγνοιας ενός άνδρα για τους τρόπους που μπορεί να λειτουργεί ένα γυναικείο κορμί. Ίσως εκείνος θεωρεί πως το μόνο που περιμένει μια γυναίκα είναι να νιώσει οπωσδήποτε κάτι μέσα της. Εναλλακτικά, νομίζει πως αρκεί ο ίδιος να πατήσει το μαγικό κουμπάκι που λέγεται κλειτορίδα. Τελικά, η γυναίκα καλείται να δείξει μεγαλοθυμία, παρηγορώντας τον πληγωμένο και ανασφαλή εραστή της.

Από την άλλη, όταν μία γυναίκα δεν νιώθει καλά με τον εαυτό και τη σεξουαλικότητά της, υποδύεται συχνά το ρόλο του παθητικού θηράματος. Δηλαδή, δεν τολμά να κάνει σεξ για χάρη του σεξ. Αντιθέτως, το χρησιμοποιεί πολλές φορές ως μέσο άσκησης εξουσίας για να αποκτήσει κάποιο πλεονέκτημα. Επιπλέον, μπορεί να θέλει να τιμωρήσει τον άνδρα, στερώντας του την πρόσβαση στο κορμί της.

Θεωρώ πως κάθε γυναίκα θα πρέπει να νιώθει πως έχει το δικαίωμα να παίρνει πρωτοβουλίες. Αρκεί, βέβαια, αυτές να υποκινούνται από μία ανάγκη ερωτικής επιθυμίας και όχι από κάποιου είδους κρυφή ατζέντα. Αναφέρομαι, π.χ., σε τακτικές του τύπου «Να το παίξει σέξι, πλανεύτρα ή γυναίκα αράχνη».

Μία γυναίκα είναι σέξι, δηλαδή ελκυστική, όταν αισθάνεται έτσι και δεν νιώθει άβολα ή ένοχα να το εκδηλώσει με τον τρόπο που της ταιριάζει. Επιπρόσθετα, είναι σέξι όταν αποπνέει αυτοσεβασμό, αυτοπεποίθηση και επάρκεια. Αν προτιμά να το «παίζει» γατούλα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο μόνο και μόνο για να ελκύει άνδρες. Συγκεκριμένα, άνδρες που αρέσκονται να το «παίζουν» με τη σειρά τους «κατακτητές» και «επιβήτορες». Τότε, θα έχει αυτό που της αξίζει.

Όταν το ψέμα και η υποκρισία γίνονται  κανόνας της γυναικείας σεξουαλικότητας

Ένα μέρος της διαπαιδαγώγησης είναι και ο ρόλος της γυναίκας ως του ατόμου που θα «φροντίσει». Παράλληλα, θα αναλάβει την ευθύνη της κάλυψης των αναγκών του συντρόφου της. Εννοώ αυτό στο οποίο οι στίχοι του Λουκιανού Κηλαϊδόνη αναφέρονται στο τραγούδι «Μια μέρα μιας Μαίρης» ή «Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά». […] Υπάρχουν πολλές έρευνες που δείχνουν πως ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών, εντός και εκτός γάμου, νιώθουν ανάλογα. Δυστυχώς, υιοθετούν έναν τέτοιο ρόλο στις ερωτικές τους σχέσεις.

Δέχονται/ανέχονται επώδυνες και χωρίς ευχαρίστηση ερωτικές συνευρέσεις των 1-2 λεπτών το πολύ. Αυτό συμβαίνει γιατί έτσι πιστεύουν πως οφείλει να λειτουργεί μια «σωστή» σύντροφος/σύζυγος. Επίσης, θεωρούν πως η παροχή ερωτικών υπηρεσιών αποτελεί τρόπο προσωπικής επιβεβαίωσης μιας «σωστής» γυναίκας-συντρόφου.

Τέλος, ανέχονται και διακινδυνεύουν την υγεία τους ή μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Ο λόγος είναι για να μη στερήσουν στον εραστή τους ένα μέρος της ευχαρίστησής του από τη χρήση προφυλακτικού.

Συμπερασματικά για τη γυναικεία σεξουαλικότητα

Το σεξ αρχίζει πριν βγάλουμε τα ρούχα μας. Κάτω από αυτά θα πρέπει να υπάρχουν κορμιά που να νιώθουν άνετα, να έχουν αυτοσεβασμό και επιθυμία. Θα πρέπει να λειτουργούν ως πυξίδα που κάθε γυναίκα θα πρέπει να μάθει να εμπιστεύεται, να σέβεται και να φροντίζει. Το πώς και το πόσοι θα επιτρέψει να  χαρούν το κορμί της  μαζί της είναι αποκλειστικό δικαίωμά της, αρκεί οι όποιες επιλογές της να αντιπροσωπεύουν μια αυθεντική της επιθυμία και όχι μίζερους συμβιβασμούς και αυτοκαταστροφικές υποχωρήσεις.

Η σημασία της ισορροπίας στη σχέση

Σε καμία περίπτωση, η ισορροπία μιας σχέσης δεν θα πρέπει να στηρίζεται στην ανισορροπία της σεξουαλικής πλευράς της. Συγκεκριμένα, η όποια παραχώρηση αυτού του είδους από την πλευρά της γυναίκας, αποτελεί ένα είδος μίνι βιασμού. Αυτό συμβαίνει όταν το κορμί χρησιμοποιείται σαν πιπίλα για τον κατευνασμό της γκρίνιας του συντρόφου. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση συχνά «φυσιολογικοποιείται» εν ονόματι μιας υποτιθέμενης αρμονίας στη σχέση. Όμως, η οποιαδήποτε υποκρισία ή έλλειψη αυθεντικότητας σε μία σχέση, μετατρέπεται σιωπηρά και σταδιακά σε μέρος της ταφόπλακας. Όχι μόνο της ίδιας της σχέσης, αλλά και της οποιασδήποτε δυνατότητας για μια πραγματική ισοτιμία ανάμεσα στα δύο φύλα.

Πέρα από τις «τεχνικές» του σεξ

Τα διάφορα Μ.Μ.Ε. θα έπρεπε να αναφέρονται -μεταξύ άλλων- στους τρόπους με τους οποίους μία γυναίκα μπορεί να εισπράξει ευχαρίστηση από το ίδιο της το κορμί. Ακόμα και μόνη της. Όχι απλά σε «τεχνικές» που θα «απογειώσουν» και θα «τρελάνουν» το σύντροφό της.

Τέλος, θα πρέπει η προσέγγιση της σεξουαλικότητας να συμπεριλαμβάνει περισσότερο αισθήματα αλλά και αξίες που την καθορίζουν. Δεν πρέπει να εστιάζει σε στείρες «τεχνικές» σαν να πρόκειται για τη λειτουργία δύο άψυχων μηχανών. Αντίθετα, αφορά τη συνεύρεση δύο Ανθρώπων. Για να χαρούν το όποιο μοίρασμά τους, θα πρέπει τουλάχιστον να σέβονται ο ένας τον Άλλον.

Η ανάδυση της προσωπικής αλήθειας

Η αντίληψη περί θηλυκότητας και γυναικείας σεξουαλικότητας καθορίζεται συλλογικά, μέσα από τα διάφορα κοινωνικά στερεότυπα. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να αναρωτηθεί η κάθε γυναίκα τι κάνει η ίδια σε προσωπικό επίπεδο.

Στόχος είναι να αποκατασταθεί αυτή η στρέβλωση που καθορίζει αποφασιστικά την προσωπική -αν μη τι άλλο- ζωή της. Έτσι, αντί αυτής, θα αναδυθεί τελικά η προσωπική της αλήθεια, δηλαδή τα πραγματικά της θέλω.

Η γυναικεία σεξουαλικότητα ανθίζει μέσα από την αποδοχή και τον αυτοσεβασμό. Αν αισθάνεστε ότι τα κοινωνικά «παράσιτα» επηρεάζουν τη δική σας ισορροπία, η ψυχοθεραπευτική υποστήριξη μπορεί να σας βοηθήσει. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου για μια συνεδρία στο γραφείο μου ή για online ψυχοθεραπεία.

The post Γυναικεία σεξουαλικότητα: Τι την ενισχύει και τι την μπλοκάρει appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Και μόνο το άκουσμα της λέξης «πορνεία» πυροδοτεί σκέψεις και συναισθήματα. Αυτό συμβαίνει από τη στιγμή που περιβάλλεται από έντονες προκαταλήψεις, στερεότυπα, αφορισμούς και ηθικές αξίες. Αξίες που την απορρίπτουν συλλήβδην, δυσχεραίνοντας την κατανόηση και μια πιο ρεαλιστική και ουσιαστική αντιμετώπισή της.

Λέγεται πως η πορνεία είναι το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο. Είναι, όμως, επάγγελμα; Αν ναι, τότε ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες οι υποχρεώσεις των εργαζομένων; Αν όχι, τότε τι είναι; Ποινικό αδίκημα, προσωπικό ή κοινωνικό πρόβλημα; Επιπλέον, αν πρόκειται για ποινικό αδίκημα, τότε ποιος είναι ο ένοχος; Η πόρνη ή/και ο πελάτης; Γιατί διώκεται, συχνά, μόνον αυτός που πουλά υπηρεσίες και όχι αποκλειστικά αυτός που αγοράζει το παράνομο «εμπόρευμα»; (Όπως συμβαίνει σε ορισμένες χώρες όπου δεν περισσεύει η κοινωνική υποκρισία).

Όταν διαβάζουμε ή ακούμε τη λέξη «πορνεία», το μυαλό μας πηγαίνει σχεδόν αυτόματα σε μία συγκεκριμένη εικόνα. Δηλαδή, σε μία προκλητικά ντυμένη ή μισόγυμνη γυναίκα που πουλά το κορμί της, προσφέροντας διαφόρων ειδών σεξουαλικές υπηρεσίες στο δρόμο, σε κάποιο οίκο α(ε)νοχής ή στο διαδίκτυο, σε όσους είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για αυτές.

Πρόκειται, όμως, μόνο περί αυτού; Είναι μόνον οι γυναίκες που εκπορνεύονται; Είναι τα πράγματα τόσο απλά ή μήπως μας έχουν διαπαιδαγωγήσει να τα βλέπουμε με αυτόν τον τρόπο;

Η ανδρική πορνεία

Αν η λέξη πορνεία προκαλεί, τότε το φαινόμενο της ανδρικής πορνείας προκαλεί ακόμα περισσότερο. Ειδικά, όταν αφορά νεαρούς εφήβους. Κι αυτό, καθώς αγγίζει, επιπλέον, και το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας. Εκτός αυτού, υπάρχει και το φαινόμενο της ανδρικής πορνείας, με τον άνδρα να πουλά σεξουαλικές υπηρεσίες σε γυναίκες πελάτισσες.

Για τον ενδιαφερόμενο, τον περίεργο ή τον αμφισβητούντα, έχω να πω το εξής: η πληκτρολόγηση των λέξεων κλειδιών «Male Prostitution» θα εμφανίσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες ανδρικής πορνείας…

Όπως βλέπουμε, το θέμα της πορνείας είναι πολύ πιο σύνθετο. Αν το αναλύσουμε διεξοδικότερα, θα διαπιστώσουμε πως αφορά (λιγότερο ή περισσότερο και με την ευρύτερη έννοια) κάθε άνδρα και γυναίκα. Ουσιαστικά, έχει να κάνει με τη σχέση και τη θέση των δύο φύλων στην κοινωνία. Επίσης, σχετίζεται με τη σχέση εξουσίας μεταξύ τους αλλά και ευρύτερα, και, τέλος, με τη σεξουαλικότητά μας.

Οι διαφορετικές προσεγγίσεις για την πορνεία

Ο ορισμός του τι είναι η πορνεία φαντάζει, αρχικά τουλάχιστον, σχετικά εύκολος. Η πραγματικότητα είναι, όμως, πολύ διαφορετική. Οι ορισμοί που υπάρχουν είναι πολλοί και ποικίλουν ανάλογα με την οπτική αυτού που προσεγγίζει και εξετάζει το θέμα.

Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, θα μπορούσαμε να πούμε πως, στη συζήτηση περί πορνείας, υπάρχουν δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Το ένα αποτελείται από αυτούς που υποστηρίζουν το δικαίωμα των γυναικών να μπορούν να πωλούν σεξ. Δηλαδή, να λειτουργούν όπως και ο κάθε επιχειρηματίας με το δικό του εμπόρευμα. Ως εκ τούτου, ζητούν τη νομιμοποίηση της πορνείας. Αντιθέτως, το άλλο στρατόπεδο θεωρεί την πορνεία ως μοχλό καταπίεσης των γυναικών και μια μορφή σεξουαλικής βίας.

Αν και η διχοτόμηση αυτή αποτελεί μια υπεραπλούστευση, έχει παρόλ΄αυτά την αξία της.

Όταν, πριν από 100 περίπου χρόνια, η πορνεία άρχισε να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης, θεωρήθηκε πως ήταν όχι μόνο κάτι το απόλυτα φυσιολογικό αλλά και απαραίτητο για τον πολιτισμό μας. Παρόλα αυτά, οι ίδιες οι πόρνες θεωρήθηκαν ως πλάσματα ενός κατώτερου θεού. Συγκεκριμένα, ως βιολογικά υποδεέστερες και ως ανήκουσες σε μία κατώτερη φυλή.

Το ζήτημα της νομιμοποίησης της πορνείας

Ζούμε σε κοινωνίες όπου το οτιδήποτε παράγει υπεραξία (δηλαδή κέρδος) πριμοδοτείται. Σε περίπτωση που είναι ανήθικο ή/και παράνομο, «δικαιολογείται». Συχνά, ανάγεται σε αναγκαίο κακό.

Έτσι λοιπόν, και η πορνεία, από τη στιγμή που αποδίδει τεράστια κέρδη, έχει νομιμοποιηθεί σε χώρες όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, η Ν. Ζηλανδία κ.ά. Αυτό έγινε με το πρόσχημα του καλύτερου ελέγχου, της ασφάλειας των ίδιων των πορνών και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Εναλλακτικά, αναφέρεται (σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία) ως προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτό, ως ιδέα, ακούγεται καλό και σωστό. Το ερώτημα είναι, όμως, κατά πόσο μπορεί να επηρεάσει μια πολύ περίπλοκη και σκληρή πραγματικότητα.

Όσον αφορά στα κέρδη αυτής της άκρως επικερδούς (και εκτός οικονομικών κρίσεων) βιομηχανίας, αξίζει να αναφερθεί ένα παράδειγμα. Μόνο στη Γερμανία, οι 400.000 πόρνες που διακινούνται από τη μαφία και εξυπηρετούν καθημερινά έναν αριθμό πελατών που ξεπερνά τα 1,2 εκατομμύρια άτομα, αποδίδουν τεράστια ποσά. Συγκεκριμένα, τα ετήσια κέρδη ξεπερνούν τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ, σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα 23 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ.

Νιώθετε εγκλωβισμένοι σε καταστάσεις εκμετάλλευσης; Τα ψυχικά τραύματα από την κακοποίηση ή την εκμετάλλευση απαιτούν εξειδικευμένη στήριξη για να επουλωθούν. Η online ψυχοθεραπεία προσφέρει έναν ασφαλή χώρο εμπιστευτικότητας για να μιλήσετε ανοιχτά. 

Διάφοροι μύθοι για την πορνεία

Όπως και κάθε άλλο θέμα που αγγίζει σημαντικές και ευαίσθητες πλευρές του ψυχισμού και της ζωής μας, έτσι και το φαινόμενο της πορνείας (που αγγίζει τη σεξουαλικότητα και τις ηθικές μας αξίες) πυροδοτεί φαντασιώσεις. Ταυτόχρονα, γεννά συναισθήματα αλλά και πεποιθήσεις που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται πάντα στην ισχύουσα πραγματικότητα.

Οι πιο συνήθεις μύθοι που περιβάλουν την πορνεία είναι οι εξής:

• Καταρχάς, διαδίδεται πως είναι το αρχαιότερο επάγγελμα.

• Λέγεται, επίσης, ότι μειώνει τον αριθμό των βιασμών γυναικών.

• Οι πόρνες ζουν μια πολυτελή ζωή και είναι πλούσιες.

• Επιπλέον, πιστεύεται ότι οι οίκοι ανοχής προστατεύουν τις πόρνες από τη βία και τους βιασμούς.

• Θεωρείται συχνά πως είναι προτιμότερη και καλύτερη από τη φτώχεια.

• Ακομα, παρουσιάζεται ως απαραίτητη για να μπορούν οι άνδρες να ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ορμές.

• Υποστηρίζεται λανθασμένα πως δεν προκαλεί τραύματα ψυχικού, φυσικού, σεξουαλικού ή κοινωνικού χαρακτήρα.

• Μια πόρνη μπορεί να διακόψει οποτεδήποτε θελήσει αυτήν τη δραστηριότητά της.

• Τέλος, υπάρχει η αντίληψη ότι μειώνει τον αριθμό των διαζυγίων.

Τι οδηγεί στην πορνεία: Οι κυριότερες αιτίες

Στο παρελθόν, η επιστημονική έρευνα γύρω από τους λόγους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν κάποια άτομα στην πορνεία, εστιάζονταν, σε μεγάλο βαθμό, στην ύπαρξη κάποιας μορφής ψυχοπαθολογίας. Τότε, το ενδιαφέρον εστίαζε σε ατομικούς κυρίως παράγοντες, όπως η ύπαρξη μιας λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας, νοητική υστέρηση ή χαμηλός δείκτης νοημοσύνης. Επιπροσθέτως, γινόταν αναφορά σε διάφορες ψυχικές διαταραχές, ασαφή εικόνα εαυτού και σεξουαλικής ταυτότητας κ.ά.

Στη σύγχρονη εποχή, ωστόσο, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και υπάρχει μια σαφής αλλαγή προσανατολισμού. Πιο αναλυτικά, η έρευνα επικεντρώνεται σε κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς κυρίως παράγοντες. Παραδείγματα τέτοιων παραγόντων αποτελούν η ύπαρξη σοβαρών κοινωνικών και οικογενειακών προβλημάτων (όπως π.χ. το διαζύγιο, οι έντονες και διαχρονικές οικογενειακές συγκρούσεις). Ακόμη, βαρύνουσα σημασία έχουν γονείς στην πορνεία ή με ανεξέλεγκτη σεξουαλική συμπεριφορά, η ελλιπής φροντίδα και η σεξουαλική κακοποίηση του ατόμου κατά τη διάρκεια της παιδικής ή/και εφηβικής του ηλικίας.

Σχετικά με την πλειοψηφία των ατόμων που οδηγούνται στην πορνεία (καθώς υπάρχουν και αρκετοί άνδρες ομοφυλόφιλοι, τραβεστί κ.τ.λ.), ο συνηθέστερος λόγος που επικαλούνται είναι η έλλειψη χρημάτων. Πρόκειται, ουσιαστικά, για την ανάγκη που δεν τους επιτρέπει να ζήσουν τη ζωή που επιθυμούν.

Βέβαια, υπάρχουν και ορισμένες χώρες (όπως π.χ. η Σουηδία, που διαθέτει ένα πολύ αναπτυγμένο κοινωνικό σύστημα) όπου, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει αλλού, καμία γυναίκα δεν χρειάζεται να οδηγηθεί στην πορνεία για να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή. Επομένως, η διαπίστωση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα πως υπάρχουν και άλλοι λόγοι που συμβάλουν σε αυτήν την «επιλογή».

Τα δευτερογενή κίνητρα

Έχει διαπιστωθεί, λοιπόν, πως, εκτός από τις όποιες πρωτογενείς ανάγκες, υπάρχουν και κάποια δευτερογενή -όπως αποκαλούνται- κίνητρα που μπορεί να οδηγήσουν κάποιο άτομο στην πορνεία. Τα συγκεκριμένα κίνητρα είναι, για παράδειγμα, η αναζήτηση μιας προσωπικής ταυτότητας, μια αυτοκαταστροφική διάθεση, η περιέργεια, η απόγνωση και μια διάθεση συνειδητής ή υποσυνείδητης διαμαρτυρίας.

Ειδικά στην περίπτωση πολλών νέων ατόμων ή εφήβων, ο κυριότερος λόγος που οδηγεί στην πορνεία είναι η ύπαρξη μιας χαοτικής κατάστασης στη ζωή τους και η σχεδόν παντελής έλλειψη χρημάτων. Συχνά, αυτή η χαοτική κατάσταση αφορά στη χρήση ναρκωτικών ουσιών, στην έλλειψη σταθερών σχέσεων με κάποια ενήλικα άτομα ή κάποιου είδους τραυματική κρίση στο οικογενειακό περιβάλλον (που οδήγησε στη φυγή από το σπίτι).

Στο Λος Άντζελες, για παράδειγμα, το 75% του συνόλου των νέων ατόμων που βρίσκονται στην πορνεία είναι άστεγοι ή έχουν φύγει από το σπίτι τους εξαιτίας πολύ σοβαρών οικογενειακών προβλημάτων. Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζουν και νέα άτομα που τοποθετήθηκαν για ανάλογους λόγους σε διάφορα κρατικά ιδρύματα. Φαίνεται, τελικά, πως η ιδρυματοποίηση αυτή καθαυτή, αλλά και τα σοβαρά προβλήματα που οδήγησαν σε αυτήν, αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για είσοδο στην πορνεία.

Συμπεράσματα των ερευνών για την πορνεία

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τα αποτελέσματα των διεθνών ερευνών επί του θέματος είναι πως η είσοδος στην πορνεία είναι το αποτέλεσμα πολλών και αλληλεπιδρώντων μεταξύ τους παραγόντων. Βασικοί παράγοντες θεωρούνται η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, η ύπαρξη πρώιμων ψυχικών διαταραχών και τραυματικών εμπειριών (όπως η φυσική, ψυχική και σεξουαλική κακοποίηση).

Παράλληλα, καθοριστική είναι η συστηματική συναισθηματική απόρριψη καθώς και η ύπαρξη άλλων σοβαρών κοινωνικών και οικογενειακών προβλημάτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη φτώχεια, τη χρήση ουσιών, την παντελή απουσία σχέσεων εμπιστοσύνης με άλλα ενήλικα άτομα ή στοιχειώδους κοινωνικού δικτύου. Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα την απουσία ορίων και βασικών αξιών όσον αφορά στη σεξουαλικότητα.

Η επίδραση των τραυματικών βιωμάτων

Θεωρείται πως τέτοιου είδους τραυματικά βιώματα πριμοδοτούν τη δημιουργία μιας αίσθησης στο άτομο που διευκολύνει την εμφάνιση συμπεριφορών όπως η πορνεία. Στην πράξη, διευκολύνουν τη χρησιμοποίηση του σώματος με τρόπο που να καλύπτει -ως ένα βαθμό τουλάχιστον- μη σεξουαλικές ανάγκες. Τέτοιες ανάγκες μπορεί να είναι η δημιουργία μιας αίσθησης κοινότητας με άλλους, η απόκτηση μιας προσωπικής ταυτότητας, χρημάτων ή άλλων υλικών απολαβών κ.τ.λ.

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτά τα τραυματικά βιώματα (στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ζωής ατόμων που οδηγήθηκαν στην πορνεία), έχουν ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση και συνέχιση των καταστροφικών συμπεριφορών που βίωσαν και στη μετέπειτα ζωή τους.

Η αναζήτηση ταυτότητας και η ψευδαίσθηση της ένταξης

Για παράδειγμα, μία έφηβη που προέρχεται από ένα οικογενειακό περιβάλλον με τεράστια προβλήματα, χωρίς κάποια στήριξη από άλλα ενήλικα άτομα και που έχει ήδη μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό της, μπορεί εύκολα να αναζητήσει κάποιο περιβάλλον όπου θα βρει λίγη προσοχή. Αναζητά, δηλαδή, να βρει μια «ταυτότητα» και μια ψευδαίσθηση κοινότητας ως υποκατάστατο της οικογένειας και της ασφάλειας που ίσως ποτέ να μην είχε.

Ένα τέτοιο περιβάλλον μπορεί να είναι μία παρέα-υποκουλτούρα που κάνει, καθημερινά και με συγκεκριμένες τελετουργίες, χρήση ναρκωτικών. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι μια παρέα όπου εισπράττει το ενδιαφέρον διαφόρων αγοριών ή ανδρών, νιώθοντας με τον τρόπο αυτόν πως έχει μία αξία, έστω και ως καθαρά σεξουαλικό αντικείμενο. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται…

Η πληρωμή μπορεί να έχει αρχικά τη μορφή ανταλλαγμάτων όπως τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, τα ρούχα κ.τ.λ. Ωστόσο, η πραγματική πορνεία αρχίζει όταν τα ανταλλάγματα των «σεξουαλικών υπηρεσιών» μετατρέπονται σε χρηματική αμοιβή…

Χρειάζεστε βοήθεια για εσάς ή κάποιον δικό σας; Η αναγνώριση του προβλήματος είναι το πρώτο βήμα. Επικοινωνήστε μαζί μου για συνεδρίες στο γραφείο και λάβετε την υποστήριξη που χρειάζεστε.

Είναι η πορνεία αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής;

Είναι η απόπειρα αυτοκτονίας, η αυτοτραυματική ή η βίαιη συμπεριφορά κάποιου, ή η κατανάλωση αλκοόλ από έναν αλκοολικό, αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής; Κανείς δεν τους αναγκάζει να κάνουν αυτό που κάνουν. Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ. Το ίδιο ισχύει και για την πορνεία.

Κάθε μορφή πορνείας εμπεριέχει πάντα κάποιας μορφής εξαναγκασμό. Εξαρτάται, βέβαια, από τον τρόπο που ορίζει κάποιος την ελεύθερη επιλογή ή τον εξαναγκασμό.

Ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή όχι κάποιου μαστροπού ή εμπόρου λευκής σαρκός, η ουσία είναι άλλη. Είναι πάντα παρούσα, με το δικό της ξεχωριστό τρόπο, η προηγούμενη ζωή κάποιου.

Δηλαδή, τα βιώματά του, η κακοποίηση και η ανέχεια. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι ψυχοκοινωνικοί ή οικογενειακοί παράγοντες. Αυτοί καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό έναν τέτοιο προσανατολισμό.

Επιλέγω σημαίνει πως διαλέγω μεταξύ διαφόρων άλλων πιθανών επιλογών ή δυνατοτήτων. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι άλλες πιθανές επιλογές; Πόσοι μπορούν να απαλλαγούν με τη δική τους θέληση από τον εσωτερικό καταναγκασμό που συνιστούν για κάθε άνθρωπο η προσωπική του ιστορία και τα βιώματά του; Ειδικά όταν αυτά (π.χ. σεξουαλική ή/και συναισθηματική κακοποίηση) σε συνδυασμό με κάποιους εξωτερικούς παράγοντες (π.χ. φτώχεια), διαμορφώνουν για κάποια άτομα μονόδρομους ζωής;

Με τον ίδιο τρόπο που η άποψη πως «σε μια δημοκρατική κοινωνία έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ευκαιρίες» συνιστά υπεραπλούστευση (αν όχι χλευασμό), έτσι και η άποψη πως ο δρόμος προς την πορνεία είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, γεννά πολλά ερωτηματικά και είναι εκ του πονηρού…

Το νομικό και ηθικό πλαίσιο

Το ερώτημα περί ελεύθερης βούλησης δεν είναι θεωρητικό ή ρητορικό. Η όποια απάντηση υιοθετηθεί έχει καθοριστική επίπτωση στον τρόπο αντιμετώπισης του φαινομένου της πορνείας, τόσο σε ατομικό όσο και σε νομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Όταν υπάρχει κάποιο θύμα (π.χ. πόρνη) τότε υπάρχει, όπως είναι φυσικό, και ένας θύτης (πελάτης). Η νομική προσέγγιση του φαινομένου, στην περίπτωση αυτή, είναι ολοκληρωτικά διαφορετική απ΄ ό,τι αν η επικρατούσα άποψη ήταν πως η πορνεία είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής. Το θύμα πάντα προστατεύεται με τη βοήθεια κατάλληλου νομικού πλαισίου αλλά και συγκεκριμένων κοινωνικών δομών και παρεμβάσεων που θα πρέπει να υπάρχουν.

Οι συνέπειες της πορνείας

Η πορνεία έχει σοβαρές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Οι συνέπειες αυτές, βέβαια, μπορεί να ποικίλουν από άτομο σε άτομο εξαιτίας διαφόρων παραγόντων (όπως π.χ. η διάρκεια που το άτομο βρισκόταν στην πορνεία, το είδος της πορνείας κ.ά.).

Πάντως, είναι γεγονός πως ένα μεγάλο μέρος της εγκληματικότητας, όπως το εμπόριο λευκής σαρκός, η μαστροπεία, η κακοποίηση, η διακίνηση ναρκωτικών κ.ά. συνδέονται άμεσα με αυτήν.

Έχει διαπιστωθεί πως περισσότεροι από το 75% των ατόμων που βρίσκονταν στην πορνεία βιώνουν τουλάχιστον κάποιες από τις παρακάτω συνέπειες. Δυστυχώς, σε αρκετές περιπτώσεις έχουν δραματικές επιπτώσεις στη μετέπειτα ζωή τους.

Ψυχολογικές συνέπειες της πορνείας

• Ανεξαρτήτως χώρας ή μορφής, η πορνεία φαίνεται πως προκαλεί σε πολλούς τον ίδιο τύπο μετατραυματικού στρες (PTSD) με αυτόν που παρατηρείται σε βετεράνους πολέμου. Παρατηρείται επίσης σε θύματα βασανισμών, βιασμών και άγριας κακοποίησης.

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολίες δημιουργίας στενών διαπροσωπικών σχέσεων με άλλους και αυτομομφές.

• Αισθήματα ενοχής και κατάθλιψης, αποφυγή κοινωνικών συναναστροφών.

• Φόβος συναισθηματικής εγγύτητας, δυσανεξία στη σωματική εγγύτητα ή στην επαφή με άλλους.

Σωματικές και Κοινωνικές συνέπειες της πορνείας

• Σωματικές: Έχει διαπιστωθεί πως υπάρχει σχέση ανάμεσα στην πορνεία και στην εμφάνιση διαφόρων σωματικών και ψυχοσωματικών προβλημάτων. Ιδιαίτερα, αϋπνίες, πόνοι στην πλάτη, στους αγκώνες, στην κοιλιά και στο κεφάλι, διάφορα γυναικολογικά προβλήματα, αφροδίσια νοσήματα.

• Κοινωνικές: Κοινωνική απομόνωση και στιγματοποίηση. Μερική μοναξιά, εξαιτίας της απόσυρσης από συγγενικές και φιλικές σχέσεις, λόγω ντροπής ή φόβου αποκάλυψης του τρόπου ζωής τους.

Η μεγάλη ανάγκη της πλειοψηφίας των γυναικών να αποστασιοποιηθούν συναισθηματικά είναι έντονη. Προσπαθούν να βουβάνουν τα επώδυνα συναισθήματά τους, ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της δραστηριότητάς τους. Αυτό, τελικά, τις οδηγεί στη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών.

Οι συνέπειες αυτού του μηχανισμού αυτοπροστασίας έχουν πολύ βαρύ αντίτιμο (πέραν του εθισμού σε διάφορες ουσίες). Συγκεκριμένα, έχουν κόστος και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις αργότερα.

Όπως προαναφέρθηκε, είναι σχεδόν αδύνατον να μπορέσουν να λειτουργήσουν σε μια στενή προσωπική σχέση. Δυσκολεύονται να λειτουργήσουν με τρόπο φυσιολογικό και αμοιβαίο, είτε συναισθηματικά είτε ερωτικά.

Επίλογος

Στο διάλογο για το φαινόμενο της πορνείας, η αναφορά στο θέμα της δύναμης/εξουσίας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η έκφραση «Και με τα λεφτά μου, γ…ω και την κυρά μου» ίσως να μην είναι το ίδιο αντιπροσωπευτική πλέον όσο παλαιότερα. Αντικατοπτρίζει, όμως, μια υφιστάμενη νοοτροπία.

Δηλαδή, εκφράζει μια στάση ζωής όπου ο Άνδρας έχει το δικαίωμα να αγοράζει γυναίκες. Σκοπός του είναι να εκφορτίζει τη σεξουαλική του ορμή. Για τους ίδιους λόγους, ένας μαστροπός έχει το δικαίωμα να έχει στην κτήση του μία ή περισσότερες γυναίκες. Στη συνέχεια, τις εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν.

Σε ορισμένες μουσουλμανικές χώρες, ένας άνδρας μπορεί ακόμα να έχει (αν διαθέτει οικονομική άνεση) περισσότερες της μίας συζύγους.

Σε μία κοινωνία ισοτιμίας και ισονομίας, δεν νοείται η ύπαρξη της πορνείας. Κι αυτό, από τη στιγμή που αντικατοπτρίζει το δικαίωμα ενός απόλυτου ελέγχου. Ουσιαστικά, δείχνει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο.

Ας υποθέσουμε πως κάποια στιγμή οι κοινωνίες θα φθάσουν σε ένα διαφορετικό σημείο. Σε ένα σημείο όπου η πορνεία θα είναι πραγματικά αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και επιλογής. Θα μπορούσε να γίνει ένα επάγγελμα με τους ίδιους όρους, δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως και κάθε άλλο. Τότε, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.

Αν φτάσουμε εκεί όπου οι πόρνες θα έχουν την ίδια ακριβώς αξία και αποδοχή ως άτομα. Εφόσον έχουν την ίδια αποδοχή όπως η οποιαδήποτε άλλη γυναίκα ή άνδρας. Τότε, καλώς να ορίσει.

Αναζητάτε ψυχολογική υποστήριξη; Η επούλωση των ψυχικών τραυμάτων είναι μια δύσκολη αλλά λυτρωτική διαδικασία. Μην μένετε μόνοι σε αυτό. Επιλέξτε την online ψυχοθεραπεία για διακριτικότητα και ευελιξία, ή επικοινωνήστε μαζί μου για συνεδρίες δια ζώσης.

The post Πορνεία: Επιλογή ή εσωτερικός καταναγκασμός; appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Η απουσία ερωτικής επιθυμίας ή οι διακυμάνσεις της, δεν είναι κάτι το σταθερό και αμετάβλητο. Ποικίλει από άτομο σε άτομο αλλά και στη διάρκεια των διαφόρων περιόδων ή φάσεων της ζωής μας. Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή στη διάρκεια των οποίων η επιθυμία για σεξ είναι πολύ έντονη, ενώ άλλες όπου συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτό δεν είναι, κατ΄ανάγκη, κάτι το ανησυχητικό.

Μερικές φορές, μπορεί πραγματικά να υπάρχει επιθυμία για έρωτα χωρίς, όμως, το σώμα να ανταποκρίνεται ανάλογα στη διάθεση αυτή. Ίσως για αυτό να ευθύνεται κάποιο άγχος ή διάφορες σκέψεις που δεν επιτρέπουν το ξεδίπλωμα της ερωτικής επιθυμίας. Το σώμα δεν ακολουθεί πάντα τυφλά και ανεμπόδιστα την ερωτική επιθυμία. Αντιθέτως, άλλες φορές γνωρίζει και αντιδρά σε κάτι που ίσως εμείς οι ίδιοι αγνοούμε ή που δεν τολμούμε να ομολογήσουμε στον εαυτό μας…

Υπάρχουν και άτομα που πραγματικά δεν νιώθουν κάποια ερωτική επιθυμία και που δεν ενδιαφέρονται για το σεξ. Αυτό ίσως είναι ένας από τους πολλούς  τρόπους που μπορεί να αισθάνεται και να λειτουργεί κάποιος. Συνεπώς δεν χρειάζεται να  το αναγάγουμε αβίαστα και απαραίτητα σε πρόβλημα, μόνο και μόνο επειδή δεν ανταποκρίνεται στο γενικό κανόνα.

Η άποψη που συνήθως επικρατεί είναι πως, από τη στιγμή που το σεξ αποτελεί βασική βιολογική μας λειτουργία. Ως εκ τούτου, η απουσία ερωτικής επιθυμίας κάποιου ή η μη ικανοποιητική σεξουαλική ζωή σε ένα ζευγάρι θεωρούνται πως αποτελούν απαραίτητα ένδειξη ύπαρξης κάποιου προβλήματος. Η οπτική αυτή μπορεί να αποτρέψει πολλά ζευγάρια από το να ζητήσουν βοήθεια για τις δυσκολίες αυτές. Επιπλέον,αυτό μπορεί να τους στερήσει την ευκαιρία να ακούσουν από το στόμα ενός ειδικού πως αυτού του είδους τα προβλήματα είναι πολύ συνηθισμένα -κανόνας, θα μπορούσαμε να πούμε- φυσιολογικά και όχι απαραίτητα ένδειξη κάποιας ψυχοπαθολογίας.

Διάφορες αιτίες πίσω από την απουσία ερωτικής επιθυμίας

Η απουσία ερωτικής επιθυμίας μπορεί, όμως, να αποτελεί και ένδειξη πως κάτι δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Αυτό μπορεί να συμβαίνει όχι μόνο στο σώμα, αλλά στην ψυχή και στη ζωή μας γενικότερα. Ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική ολότητα. Συνεπώς, η οποιαδήποτε δυσλειτουργία στο σώμα, στον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο ή στη ζωή του μπορεί να επηρεάσει τη γενικότερη ισορροπία του.

Για παράδειγμα, όταν κάποιος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην εργασία ή στις σχέσεις του, τα δεδομένα αλλάζουν. Τότε, αυτά είναι πολύ πιθανόν να επηρεάσουν αρνητικά και την ερωτική του διάθεση. Όπως στην περίπτωση που κάποιος σκέφτεται συνέχεια το πόσο και το τι τρώει, δεν πρόκειται να ευχαριστηθεί το γεύμα του. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και κάποιος που σκέφτεται συνέχεια τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στη ζωή του. Αν αναλώνεται στο τι κάνει, πώς το κάνει και αν αυτό ικανοποιεί τη σύντροφό του, συνεπώς δεν πρόκειται να ευχαριστηθεί τον έρωτα. Έτσι, είναι πιθανόν να μειωθεί ή ακόμα και να χαθεί η ερωτική του επιθυμία.

Η ερωτική επιθυμία μπορεί να επηρεασθεί από πολλούς αντικειμενικούς αλλά και υποκειμενικούς ή ψυχολογικούς παράγοντες. Ως εκ τούτου, μπορούμε να πούμε πως αποτελεί ένα είδος βαρόμετρου της γενικότερης διάθεσής μας.

Όταν λέμε πως υπάρχουν ψυχολογικοί παράγοντες πίσω από την απουσία ερωτικής επιθυμίας, εννοούμε συγκεκριμένα πράγματα. Αναφερόμαστε στις σκέψεις και τα συνειδητά ή υποσυνείδητα συναισθήματα κάποιου που σχετίζονται με την έλλειψη επιθυμίας για σεξ. Για παράδειγμα, μπορεί να αφορά στο φόβο κάποιου για το αν και κατά πόσο θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Επίσης, μπορεί να αφορά στις ανάγκες του/της συντρόφου του, στο φόβο για εγγύτητα, για σωματική και συναισθηματική ένταση κ.ά.

Χρειάζεστε υποστήριξη; Μην αφήνετε τις απορίες να σας βαραίνουν. Κλείστε μια συνεδρία για Online Ψυχοθεραπεία από την άνεση του χώρου σας.

Ψυχολογικοί παράγοντες και εικόνα σώματος

Το άγχος ή η ντροπή κάποιου για το σώμα του μπορούν, επίσης, να μπλοκάρουν σημαντικά την ερωτική επιθυμία. Όταν κάποιος έχει μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό και το σώμα του, συχνά δεν αισθάνεται επαρκής. Τότε, πολύ δύσκολα θα πιστέψει πως μπορεί κάποιος να τον/την επιθυμήσει ερωτικά.

Διάφορες τραυματικές εμπειρίες ή μία μη ολοκληρωμένη διεργασία πένθους ή θλίψης μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν αρνητικά την ερωτική επιθυμία. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση ύπαρξης ανεπίλυτων συγκρούσεων και εντάσεων στη σχέση.

Επίσης, η ύπαρξη διαφορετικών επιθυμιών που δεν εκφράζονται ή για τις οποίες δεν υπάρχει κατανόηση, δημιουργεί προβλήματα. Η έλλειψη ανταπόκρισης μπορεί να προκαλέσει μια αίσθηση απόρριψης ή απόστασης. Ως εκ τούτου, επέρχεται η ερωτική απόσυρση.

Επιπλέον, το να γνωρίζεις εκ των προτέρων τον τρόπο, τον τόπο, την ημέρα και τον χρόνο που θα κάνεις έρωτα δεν βοηθάει. Μια τέτοια συνθήκη δεν ευνοεί ούτε τη φαντασία ούτε το ενδεχόμενο μιας ευχάριστης έκπληξης. Κατ’ επέκταση, δεν ευνοεί ούτε την επιθυμία.

Ορισμένες ασθένειες ή η λήψη κάποιων φαρμακευτικών σκευασμάτων μπορούν, επίσης, να μειώσουν την ερωτική επιθυμία. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, με αρκετά αντικαταθλιπτικά ή υπνωτικά σκευάσματα.

Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και όταν το σώμα κάποιου δεν ανταποκρίνεται μια συγκεκριμένη στιγμή με τον τρόπο που ο ίδιος θα επιθυμούσε. Στην περίπτωση αυτή, μπορεί την επόμενη φορά να υπάρχει έντονο άγχος, φόβος και ανασφάλεια. Αυτά τα συναισθήματα είναι ικανά να μειώσουν ή ακόμα και να αφανίσουν την ερωτική του διάθεση.

Απουσία ερωτικής επιθυμίας: Η ιδιαιτερότητα των μακρόχρονων συντροφικών σχέσεων

Γιατί μειώνεται ή χάνεται οριστικά και τόσο συχνά το αρχικό ερωτικό πάθος στις μακρόχρονες συντροφικές σχέσεις; Υπάρχουν τρόποι αποκατάστασης αυτής της ανεπιθύμητης εξέλιξης ώστε να επανεμφανισθεί το αρχικό ερωτικό πάθος; Αυτό που διακρίνει κάθε ενήλικη και στενή συναισθηματικά σχέση -ασχέτως αν αυτό επιτυγχάνεται ή όχι- είναι η εύρεση μιας ισορροπίας. Αναφέρομαι στην ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για συναισθηματική εγγύτητα και στην ανάγκη μας για αυτονομία. Δηλαδή, της αίσθησης πως εμείς οι ίδιοι ορίζουμε τον εαυτό και τις κύριες επιλογές μας.

Ο τρόπος διαχείρισης αυτής της βασικής ανθρώπινης σύγκρουσης παίζει καθοριστικό ρόλο στην ποιότητα και στη συνέχεια της σχέσης. Το ίδιο ισχύει και για την αναγκαιότητα ύπαρξης αναπόφευκτων συμβιβασμών ώστε να γίνει εφικτή μια συνύπαρξη.

Οι συμβιβασμοί αυτοί, όμως, δεν πρέπει να στραγγαλίζουν την ανάγκη των δύο συντρόφων για αυτονομία. Η δυνατότητα δημιουργίας ενός ενδιάμεσου χώρου αποτελεί τη λυδία λίθο μιας ισορροπημένης, ζωντανής και ποιοτικής σχέσης. Ο χώρος αυτός οφείλει να δημιουργεί και στους δύο την αίσθηση πως είναι αρκετά κοντά μεταξύ τους, ώστε να νιώθουν ασφαλείς και επιβεβαιωμένοι. Αλλά, ταυτόχρονα, πρέπει να νιώθουν και αρκετά «μακριά» ώστε να είναι αυτόνομοι και πως συνεχίζουν να είναι ο εαυτός τους.

Η προέλευση της συναισθηματικής εξάρτησης

Ωστόσο, η απουσία αυτής της τόσο σημαντικής συνθήκης σημαίνει πως κάθε συναισθηματική μας διάθεση εξαρτάται, κατά κύριο λόγο, από τις αντιδράσεις του ή της συντρόφου μας. Επιπλέον, η δημιουργία της συνθήκης αυτής προϋποθέτει την ύπαρξη μιας ευέλικτης και σταθερής εικόνας για τον εαυτό μας. Η εικόνα αυτή δημιουργείται σε μεγάλο βαθμό στην παιδική μας ηλικία, μέσα από την επιβεβαίωση και την αποδοχή που έχουμε -κυρίως από τους γονείς μας- για αυτό που πραγματικά είμαστε. Εάν κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, τότε η κάθε μας σχέση θα βιώνεται -στον ανάλογο βαθμό- είτε ως σανίδα σωτηρίας είτε ως φυλακή. Στη μεν πρώτη περίπτωση, γαντζωνόμαστε επάνω στον Άλλον, επιζητώντας συνεχώς την επιβεβαίωση μέσα από αυτόν. Αντίθετα, στη δεύτερη περίπτωση, αποστασιοποιούμαστε συναισθηματικά. Και στις δύο περιπτώσεις, κοινός παρονομαστής είναι η αδυναμία μας να μπορούμε να ρυθμίζουμε μόνοι μας την εικόνα του εαυτού και τη συναισθηματική μας διάθεση.

Τέτοιου είδους δυσκολίες είναι συνηθισμένες και υπάρχουν στις περισσότερες ανθρώπινες σχέσεις. Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτηση από τον Άλλον τόσο γρηγορότερα θα δημιουργηθεί αδιέξοδο και συναισθηματικό τέλμα στη σχέση.

Αντιμετωπίζετε δυσκολίες στη σχέση σας; Η συζήτηση με έναν ειδικό μπορεί να δώσει λύσεις. Ενημερωθείτε για τις συνεδρίες στο γραφείο μου: Επικοινωνία & Ραντεβού Δια Ζώσης.

Η ανισορροπία στις επιθυμίες του ζευγαριού

Όσον αφορά στην ερωτική ζωή και στη συναισθηματική εγγύτητα του ζευγαριού, υπάρχει σχεδόν πάντα μια ανισορροπία ανάμεσα στα θέλω και στις ανάγκες των δύο συντρόφων και, ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο δημιουργίας εντάσεων, ματαιώσεων και συγκρούσεων. Πάντα, ο ένας από τους δύο θέλει περισσότερο, και άρα ο άλλος λιγότερο, στους διάφορους τομείς της σχέσης. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να έχει μεγαλύτερη ανάγκη ή επιθυμία για σεξ από το ταίρι του αλλά μικρότερη ανάγκη για συναισθηματική εγγύτητα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει απαραίτητα πως συμβαίνει και σε κάθε του σχέση. Μπορεί σε μια άλλη σχέση -παλαιότερη ή επόμενη- να έχει συμβεί ή να συμβεί το ακριβώς αντίθετο.

Ταυτόχρονα, επειδή αυτός που είναι προθυμότερος -ερωτικά ή συναισθηματικά- θέλει περισσότερο και συχνότερα, ο λιγότερο πρόθυμος, είτε το επιδιώκει είτε όχι, έχει το δικαίωμα του βέτο και άρα τον έλεγχο της κατάστασης. Μπορεί, με άλλα λόγια, να ελέγχει την κοινή σεξουαλική ζωή και το επίπεδο της συναισθηματικής εγγύτητας στη σχέση.

Όταν συμβαίνουν τα ανωτέρω, κανείς από τους δύο συντρόφους δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει τον άλλον. Για αυτόν που θέλει λιγότερο, είναι σημαντικό να  μπορεί να υπερασπίζεται το δικαίωμά του να λέει «όχι», ενώ για αυτόν που θέλει περισσότερο το σημαντικό είναι να μπορεί να διαχειρίζεται την απόρριψη που εισπράττει από τον Άλλον. Και οι δύο βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση και η συναισθηματική τους ισορροπία εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον Άλλον. Όσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτηση τόσο μεγαλύτερη και η ματαίωση και η ένταση που δημιουργούνται στη σχέση του ζευγαριού.

Συχνά, η σεξουαλική ζωή είναι αυτή που μετατρέπεται σε πεδίο εκφόρτισης των εντάσεων και του αδιεξόδου μιας σχέσης με τη μορφή της μειωμένης ερωτικής επιθυμίας…

Απουσία ερωτικής επιθυμίας: Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η αλήθεια είναι πως, σε μία σχέση, η απουσία ερωτικής επιθυμίας στον ένα σύντροφο -ιδιαίτερα όταν είναι παρατεταμένη- δημιουργεί τις περισσότερες φορές μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση και για τους δύο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μιλήσουν οι δύο σύντροφοι για τους πιθανούς λόγους που μπορεί να βρίσκονται πίσω από το πρόβλημα. Η αποσιώπηση και οι διάφορες δικαιολογίες όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Αν το πρόβλημα είναι παροδικό και υπάρχει συγκεκριμένος λόγος πίσω από αυτό, είναι ευκολότερο να το αποδεχθεί ο άλλος σύντροφος. Εάν, όμως, διαρκεί και διαταράσσει την ισορροπία και το συναισθηματικό κλίμα της σχέσης, τότε είναι σημαντικό οι σύντροφοι να ζητήσουν τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Αναλόγως με τις διαπιστώσεις που θα γίνουν, υπάρχουν και οι ανάλογες λύσεις.

Είναι σημαντικό να τονισθεί για μία ακόμη φορά πως η απουσία ερωτικής επιθυμίας δεν σημαίνει απαραίτητα πως δεν υπάρχει αγάπη μεταξύ των δύο συντρόφων ούτε πως υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη σχέση, αν και το τελευταίο αποτελεί την πιο συνήθη αιτία.

Και κάτι τελευταίο. Ο διάλογος μεταξύ των δύο συντρόφων και η ανοιχτή συζήτηση για τις πιθανές αιτίες του προβλήματος αποτελεί σημαντική ένδειξη έγνοιας, ευαισθησίας και αγάπης προς τον Άλλον.

Η απουσία ερωτικής επιθυμίας είναι ένα συχνό φαινόμενο που αντιμετωπίζεται. Αν χρειάζεστε καθοδήγηση για να βρείτε ξανά τη σύνδεση με τον σύντροφό σας, είμαι στη διάθεσή σας. Δείτε πώς μπορω να σας βοηθησω μέσω Online Ψυχοθεραπείας. Για συναντήσεις από κοντά, βρείτε με εδώ: Επικοινωνία & Συνεδρίες

The post Απουσία σεξουαλικής επιθυμίας: Αίτια και τι κρύβεται πίσω της appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Διαφορές ανάμεσα στα φύλα και την πρώτη φορά

Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, όσον αφορά στις σεξουαλικές τους εμπειρίες και ιδιαίτερα όσον αφορά στην πρώτη τους φορά. Στα αγόρια, περισσότερο απ΄ό,τι συμβαίνει με τα κορίτσια, μπορεί να προσλάβει μια χροιά μέτρου του κύρους τους. Αυτή η αίσθηση μπορεί να φθάσει ακόμα και τα όρια του άγχους πως πρέπει να αποδείξουν την επάρκειά τους απέναντι στους φίλους τους. Θέλουν να δείξουν την πέραση που έχουν στο αντίθετο φύλο.

Στα κορίτσια, δεν υπάρχει -τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό- μια ανάλογης μορφής πίεση. Υπάρχει όμως περισσότερο ο φόβος μήπως πονέσουν ή εκτεθούν. Αυτά τα συναισθήματα τα κάνουν να είναι πιο επιφυλακτικά απέναντι στην πρώτη τους ερωτική εμπειρία. Γενικά, στα κορίτσια υπάρχει μια αιωρούμενη αίσθηση απώλειας. Νιώθουν πως θα χάσουν, δηλαδή, την παρθενία τους. Οι λόγοι αυτοί κάνουν την πρώτη ερωτική εμπειρία για τα κορίτσια ένα περισσότερο συναισθηματικά φορτισμένο θέμα απ΄ό,τι είναι για τα αγόρια.

Χρειάζεστε υποστήριξη σε θέματα σχέσεων ή σεξουαλικότητας; Μπορείτε να κλείσετε ένα ραντεβού για online ψυχοθεραπεία ή να με επισκεφθείτε για συνεδρίες δια ζώσης στο γραφείο μου.

Προσωπική στάση και ετοιμότητα για το σεξ

Κάθε άτομο, ανεξαρτήτως φύλου, έχει τη δική του αίσθηση και στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα. Κάποιοι σκέφτονται το σεξ συνεχώς, ενώ άλλοι έχουν μια πιο χαλαρή στάση πως «Ας έρθει όταν είναι να ΄ρθει». Η πρώτη ερωτική εμπειρία είναι μία μετάβαση ή ένα πρώτο βήμα στην ερωτική ζωή κάποιου. Πρόκειται για ένα βήμα ανάμεσα σε πολλά άλλα μελλοντικά στάδια. Ως πρώτη αίσθηση που είναι, λοιπόν, είναι πάντα καλό να συμβαίνει όταν κάποιος αισθάνεται έτοιμος για αυτό. Έτσι, θα μπορέσει να την απολαύσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Συνήθεις σκέψεις για το σεξ και την πρώτη φορά

Όταν κάποιος δεν έχει ξανακάνει έρωτα στη ζωή του, είναι φυσικό να έχει πολλές και διάφορες σκέψεις αλλά και να νιώθει πολλά και, συχνά, αντιφατικά συναισθήματα για τη στιγμή αυτή, για το πώς θα είναι και για το τι πρόκειται να συμβεί. Ίσως κάποιοι να έχουν μιλήσει με φίλους ή φίλες, να έχουν διαβάσει κάποια βιβλία ή να έχουν δει και κάποιες ταινίες. Όλες αυτές οι πληροφορίες, όμως, φιλτράρονται πάντα μέσα από την προσωπικότητα του καθενός μας που δημιουργεί τελικά -συχνά δίχως να το συνειδητοποιεί- το δικό του μύθο ή το δικό του «παραμύθι».

Αν νιώθετε πίεση ή άγχος για τις προσωπικές σας αποφάσεις, μπορείτε να αναζητήσετε στήριξη. Κλείστε ένα ραντεβού για online ψυχοθεραπεία ή επισκεφθείτε το γραφειο μου για συνεδρίες από κοντά. 

Η απόφαση για το σεξ πρέπει να είναι πάντα προσωπική

Αρκετές φορές, υπάρχει πίεση -άλλες ακόμα και εξαναγκασμός-  από τον περίγυρο για να κάνει κάποιος αυτό το βήμα, χωρίς στην πραγματικότητα να το επιθυμεί ή να νιώθει έτοιμος για κάτι τέτοιο.

Άλλες πάλι αναγκάζεται να περιμένει, αν και θα ήθελε να ζήσει την εμπειρία αυτή. Η πίεση που νιώθει κάποιος για να κάνει σεξ ή για να περιμένει περισσότερο οφείλεται συνήθως στην πίεση που έχει από συμμαθητές, φίλους ή από την οικογένειά του.

Δεν είναι ποτέ εύκολο να παραβλέψει κάποιος όλη αυτήν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω του και μάλιστα για ένα τέτοιο θέμα και στην ηλικία αυτή. Είναι, όμως, πολύ σημαντικό να έχει κατά νου και να λάβει σοβαρότατα υπόψη πως, πάνω απ΄όλα, οφείλει να αφουγκρασθεί τα δικά του συναισθήματα και το τι ο ίδιος θέλει .

Θα πρέπει, επίσης, να έχει υπόψη πως ένα μεγάλο μέρος της αποτρεπτικής συμπεριφοράς ορισμένων ή της φαινομενικής άνεσης και των πειραγμάτων κάποιων άλλων γύρω από το θέμα αυτό είναι, για τους μεν πρώτους, η προσωπική τους στάση και αίσθηση που δεν ισχύει απαραίτητα για τον καθένα, για τους δε άλλους, πως πρόκειται συχνά για τα δικά τους ανεστραμμένα αισθήματα ανησυχίας, φόβου και ανασφάλειας που, μετατρεπόμενα στο αντίθετό τους, καθησυχάζουν τους ίδιους και μεταφέρουν το δικό τους άγχος σε κάποιον άλλον.

Ο κάθε έφηβος ή έφηβη δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνά πως ο ίδιος ορίζει

• το σώμα του
• εάν και πότε νιώθει έτοιμος να βιώσει αυτήν την εμπειρία
• με ποιον τρόπο θέλει να το κάνει και
• με ποιον θέλει να τη μοιρασθεί

Το δικαίωμα στην αναμονή: Γιατί κάποιοι δεν επιλέγουν το σεξ ακόμα

Είναι πολλοί οι λόγοι που ορισμένοι έφηβοι θέλουν να περιμένουν κι άλλο πριν δοκιμάσουν την εμπειρία αυτή. Ίσως να μη νιώθουν έτοιμοι σωματικά ή ψυχολογικά. Μπορει να μην έχουν συναντήσει ακόμα το άτομο με το οποίο θα ήθελαν να μοιρασθούν κάτι το τόσο προσωπικό και πρωτόγνωρο. Μπορει όμως και να το έχουν συναντήσει αλλά να φοβούνται τον ενδεχόμενο πόνο, κάποια πιθανή εκμετάλλευση ή διάδοση αυτού που πρόκειται να γίνει. Κάποιοι ίσως να έχουν την πεποίθηση και την ανάγκη να περιμένουν να έχουν ολοκληρωμένη ερωτική σχέση μέχρι την ημέρα που θα παντρευτούν.

Η οποιαδήποτε επιλογή ή «επιλογή» κάποιου θα πρέπει να είναι πάντα σεβαστή και αποδεκτή. Και όχι λόγος κριτικής, απόρριψης, χλευασμών, ειρωνειών ή πειραγμάτων. Το πότε και με ποιον τρόπο θέλει κάποιος να ξεκινήσει την ερωτική του ζωή ποικίλει. Το ίδιο ισχύει και για το τι θεωρεί ως έρωτα. Για κάποιους, έρωτας είναι η ολοκληρωμένη ερωτική πράξη. Για κάποιους άλλους είναι τα χάδια, τα φιλιά και ο αμοιβαίος αυνανισμός κ.τ.λ. Ενώ για ορισμένους η επιλογή είναι καθόλου σεξ.

Ο καθένας έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να ορίζει το σώμα και τη σεξουαλικότητά του με τον τρόπο που του ταιριάζει. Αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα να δέχεται ή να αρνείται κάποιος το σεξ για όσο διάστημα το έχει ανάγκη. Με κανέναν τρόπο δεν θα πρέπει να εξαναγκάζεται ή να πιέζει τον εαυτό του να κάνει κάτι για το οποίο δεν αισθάνεται έτοιμος.

Ηλικία και σεξ: Υπάρχει κατάλληλη στιγμή για την πρώτη φορά;

Μπορούμε να πούμε γενικά πως το σεξουαλικό ντεμπούτο δεν είναι απλά και μόνο συνάρτηση της βιολογικής μας ηλικίας. Είναι, κυρίως, συνάρτηση της συναισθηματικής μας ωριμότητας και ετοιμότητας. Με την έννοια αυτή, μπορεί μία 15χρονη έφηβη να είναι πολύ πιο έτοιμη για να κάνει το βήμα αυτό. Μπορεί να είναι πιο έτοιμη απ΄ό,τι μια 20χρονη νέα κοπέλα ή ακόμα και από μια 30χρονη γυναίκα.

Υπάρχουν, όμως, και κάποιες νομικές προϋποθέσεις για τη διαφορά ηλικίας που θα πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους δύο εμπλεκόμενους. Εξετάζεται, επίσης, το αν η πράξη ήταν το αποτέλεσμα μιας ελεύθερης επιλογής. Αυτό το νομικό πλαίσιο δημιουργήθηκε κυρίως για να προστατέψει τα μικρής ηλικίας παιδιά. Στόχος είναι η προστασία από το ενδεχόμενο να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης/κακοποίησης από ενήλικα ή με μεγάλη διαφορά ηλικίας άτομα.

Μίλησε με κάποιον για θέματα σεξουαλικότητας και προβληματισμούς

Ποτέ δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα το να μην αισθάνεται κάποιος την ανάγκη να ξεκινήσει την ερωτική του ζωή στην ηλικία που το κάνουν οι περισσότεροι. Είναι διαφορετικό, όμως, να το θέλει πολύ αλλά για κάποιους λόγους να το βιώνει ως πρόβλημα, από το να μην έχει επιθυμία ή να μην του αρέσει/κατανοεί το σώμα του.

Εάν κάποιος θεωρεί ως πρόβλημα το να μην έχει κάνει έρωτα ή δεν αποδέχεται το σώμα του, είναι καλό να μιλήσει με κάποιο άτομο της εμπιστοσύνης του ή με κάποιον ειδικό της ψυχικής υγείας. Πάντα ανακουφίζει το να ακούμε πως δεν είμαστε οι μόνοι που νιώθουμε έτσι αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι με παρόμοιους προβληματισμούς και ανασφάλειες. Η γνώση αλλά και η επιβεβαίωση κάποιων πραγμάτων από κάποιον που εμπιστευόμαστε μας βοηθά να νιώσουμε μεγαλύτερη ασφάλεια και αυτοπεποίθηση.

Σεξ: Ένας επίλογος για την πρώτη ερωτική εμπειρία

Προσδοκίες και πραγματικότητα στην πρώτη φορά

Αυτό που συνήθως συμβαίνει -όπως και με πολλά άλλα πράγματα στη ζωή- είναι πως η πρώτη μας ερωτική εμπειρία δεν είναι έτσι όπως την έχουμε σκεφθεί. Κάποιες φορές, ίσως ακόμα και να νιώσουμε πως ήταν σκέτη αποτυχία. Αυτό μπορεί να οφείλεται κυρίως στις προσδοκίες και στην εικόνα που είχαμε δημιουργήσει οι ίδιοι στο μυαλό μας.

Ο χρόνος και η «εκμάθηση» του σώματος

Το σεξ, όπως και οτιδήποτε άλλο στη ζωή, χρειάζεται χρόνο για να μπορέσει να μας δώσει τη χαρά και την ικανοποίηση που μπορεί. Κανείς δεν μπορεί να μάθει αμέσως τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες του σώματός του. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η εμπειρία εξαρτάται και από κάποιον Άλλον. Κανείς δεν μπορεί να παίξει το αγαπημένο του τραγούδι στην κιθάρα χωρίς να μάθει πρώτα τα ακόρντα. Κυρίως, δεν μπορεί να το κάνει χωρίς να πάρει την κιθάρα στα χέρια του!!!

Η σημασία της ασφάλειας και της νηφαλιότητας

Ο έρωτας χρειάζεται πάντα ένα ασφαλές μέρος. Εκεί, και οι δύο μπορούν να έχουν τον απαραίτητο χρόνο και την άνεση ώστε να μπορέσουν να χαλαρώσουν. Χρειάζεται, επίσης, νηφαλιότητα και πλήρη συνείδηση αυτού που πρόκειται να γίνει. Αυτό σημαίνει: ΠΟΤΕ χρήση αλκοόλ ως μέσο χαλάρωσης ή διαχείρισης αναστολών και δύσκολων συναισθημάτων. Αυτά τα συναισθήματα θα πρέπει να διευθετούνται διαφορετικά και από πριν.

Οι έρευνες δείχνουν πως το αλκοόλ συνήθως δυσκολεύει τα πράγματα και μειώνει αισθητά τις προϋποθέσεις ευχαρίστησης. Επιπλέον, μπορεί να οδηγήσει στην υπέρβαση ορισμένων βασικών ορίων. Πρόκειται για όρια που, κάτω από κανονικές συνθήκες, δεν θα θέλαμε σε καμία περίπτωση να υπερβούμε.

Σεβασμός στο σώμα και προστασία

Το σεξ είναι πολύ περισσότερα πράγματα από την ερωτική πράξη αυτή καθαυτή. Είναι στοιχεία τα οποία θα πρέπει κάποιος να μάθει και να τα λάβει υπόψη. Σεβάσου τα θέλω σου και αυτόν που έχεις επιλέξει για να μοιρασθείς μια τόσο σημαντική εμπειρία. Σεβάσου το σώμα σου και προστάτεψέ το! Να χρησιμοποιείτε ΠΑΝΤΑ προφύλαξη για να προστατεύετε όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή σας.

Η σεξουαλική υγεία ξεκινά από την ψυχική ισορροπία. Είμαι εδώ για να συζητήσουμε οτιδήποτε σας απασχολεί, είτε μέσω online συνεδριών είτε στο γραφείο μου. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου.

The post Η πρώτη φορά στο σεξ: Σκέψεις και συναισθήματα appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Οι σεξουαλικές διαταραχές (Σ.Δ.) ή σεξουαλικές δυσλειτουργίες αποτελούν ένα εξαιρετικό παράδειγμα της «αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε σώμα και ψυχή». Αρκεί, για παράδειγμα, μία και μόνο σκέψη για να προκαλέσει απώλεια στύσης ή κολεόσπασμο. Η αντιμετώπιση των διαταραχών αυτών -κυρίως στον άνδρα- εστιάζεται συχνά στο ίδιο το άτομο. Διερευνάται η πιθανή ύπαρξη οργανικών ή ψυχοσυναισθηματικών αιτιολογικών παραγόντων.

Πίσω από τέτοιου είδους δυσλειτουργίες υποκρύπτονται συχνά πολλοί οργανικοί και ατομικοί ψυχικοί παράγοντες κινδύνου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες. Όταν το άτομο ζει σε μία σταθερή σχέση ή γάμο, μπορεί να υπάρχουν θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική λειτουργία της/του συντρόφου. Επίσης, ρόλο παίζει η γενικότερη έλλειψη ικανοποίησης από τη σχέση, την οικογενειακή ζωή ή ακόμα και την ίδια τη ζωή.

Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να διερευνώνται διεξοδικά όλοι οι πιθανοί παράγοντες. Όπως συμβαίνει με κάθε άλλη δυσλειτουργία, αξιολογούμε καθετί που μπορεί να έχει συμβάλλει στην εμφάνιση και συντήρηση του προβλήματος.

Μία και μόνο σκέψη αρκεί για να επηρεάσει τη σεξουαλική απόκριση.

Πώς ορίζονται οι σεξουαλικές διαταραχές ή δυσλειτουργίες;

Σεξουαλικές δυσλειτουργίες -περιορισμένης ή πιο εκτεταμένης μορφής, συχνότερα ή σπανιότερα- έχουν όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή ή περίοδο της ζωής τους. Αυτό, όμως,  δεν σημαίνει αυτόματα και ύπαρξη κάποιου σοβαρού σεξουαλικού προβλήματος. Σοβαρό σεξουαλικό πρόβλημα σημαίνει πως, εκτός από την όποια σεξουαλική δυσλειτουργία, συνυπάρχουν και πολλά άλλα προβλήματα, όπως, για παράδειγμα, προσωπικά ψυχολογικά προβλήματα στον έναν ή και στους δύο συντρόφους, προβλήματα επικοινωνίας ή σχέσης κ.ά. Επίσης, μία σεξουαλική δυσλειτουργία μπορεί να αφορά σε μια αλλαγή των προϋποθέσεων ενός ατόμου, εξαιτίας κάποιων παθολογικών αλλαγών στη φυσιολογία της σεξουαλικότητας (συνήθως καρδιαγγειακοί, νευρολογικοί ή ενδοκρινολογικοί παράγοντες), κάποιας ασθένειας ή χειρουργικής επέμβασης.

Στην περίπτωση μιας χρόνιας σοβαρής ασθένειας, επηρεάζεται ολόκληρη η ζωή του ασθενούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και, κατά συνέπεια, η σεξουαλική του ζωή και συμπεριφορά καθώς, επίσης, και η συντροφική/συζυγική του σχέση. Αυτό έχει, συχνά, ως συνέπεια η όποια κλινική προσέγγιση να εστιάζεται και στη σεξουαλική λειτουργία/ζωή του ασθενούς. Όταν συμβαίνει αυτό, διευκολύνεται όχι μόνον η προσαρμογή του ασθενούς στη νέα του κατάσταση αλλά ενισχύεται και το κίνητρό του ώστε να την αντιμετωπίσει ενεργητικά.

Οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες αποτυπώνονται στην επιθυμία, στη διέγερση και στον οργασμό. Όσο μεγαλύτερο διάστημα διαρκεί μια σεξουαλική δυσλειτουργία τόσο πρωιμότερα εκφράζεται το πρόβλημα. Η απουσία επιθυμίας είναι συχνά ο τελικός σταθμός. Αυτό συμβαίνει συνήθως μετά από μια μακρόχρονη δυσλειτουργία.

Αισθάνεστε ότι η σεξουαλική σας ζωή έχει αλλάξει; Μην αφήνετε τις απορίες να γίνονται άγχος. Ξεκινήστε μια online συνεδρία ψυχοθεραπείας για να συζητήσουμε όσα σας απασχολούν με απόλυτη εχεμύθεια.

Οι πιο συχνές ανδρικές σεξουαλικές διαταραχές

Οι συνηθέστερες ανδρικές Σ.Δ. ή σεξουαλικές δυσλειτουργίες είναι οι εξής:

–   Μειωμένη ερωτική επιθυμία ή μειωμένο ερωτικό ενδιαφέρον

–   Στυτική δυσλειτουργία

–   Πρόωρη εκσπερμάτιση

–   Καθυστερημένη εκσπερμάτιση

Οι έρευνες δείχνουν πως 20-30% των ενήλικων ανδρών έχουν τουλάχιστον μία εμφανή σεξουαλική δυσλειτουργία και τουλάχιστον 40-50% κάποια σποραδικά επανεμφανιζόμενη. 

Μειωμένη επιθυμία: Μια σύνθετη σεξουαλική διαταραχή

Η δυσλειτουργία αυτή σημαίνει απουσία ή μειωμένη αίσθηση ερωτικής επιθυμίας ή ερωτικού ενδιαφέροντος, όπως επίσης και απουσία ερωτικών φαντασιώσεων ή σκέψεων. Η μειωμένη ερωτική επιθυμία είναι η συνηθέστερη σεξουαλική δυσλειτουργία και συνήθως συνυπάρχει με κάποια άλλη δυσλειτουργία (π.χ. στυτική δυσλειτουργία). Συχνά, η μειωμένη ερωτική επιθυμία είναι ο εκλυτικός παράγοντας της όποιας άλλης συνυπάρχουσας σεξουαλικής δυσλειτουργίας. Αυτού του είδους η δυσλειτουργία, όπως και η στυτική δυσλειτουργία, αυξάνεται σημαντικά σε μεγάλη ηλικία.

Διάφορες χρόνιες ασθένειες, κινητικά προβλήματα, αρκετά φαρμακευτικά σκευάσματα, η διάρκεια μιας σχέσης ή προβλήματα σε αυτήν, η κατάθλιψη, διάφορα ψυχολογικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, η μακρόχρονη απουσία ερωτικού συντρόφου ή τραυματικές εμπειρίες (π.χ. σεξουαλική κακοποίηση) μπορούν να προκαλέσουν πρωτογενώς ή δευτερογενώς μείωση του ερωτικού ενδιαφέροντος ή της ερωτικής επιθυμίας.

Οι σεξουαλικές διαταραχές επηρεάζουν συχνά τη σύνδεση με το σύντροφό σας. Αν η επικοινωνία σας δυσκολεύει, επικοινωνήστε μαζί μου σήμερα για να βρούμε μαζί τις ισορροπίες σας.

Στυτική δυσλειτουργία και οργανικές επιπτώσεις

Είναι πολλοί οι παράγοντες κινδύνου πίσω από τη δυσλειτουργία αυτή, όπως η ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, τα καρδιαγγειακά προβλήματα, η υπέρταση, το κάπνισμα, ουρολογικά, νευρολογικά και ενδοκρινολογικά προβλήματα, όπως και διάφορες  χειρουργικές επεμβάσεις.

Επίσης, προβλήματα σχέσης ή κάποια σεξουαλική δυσλειτουργία του ή της συντρόφου μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στη στυτική λειτουργία ενός άνδρα.

Πρόωρη εκσπερμάτιση

Με τον όρο «πρόωρη εκσπερμάτιση» εννοούμε τη δυσκολία ενός άνδρα να ελέγξει την εκσπερμάτισή του. Πιο συγκεκριμένα, η εκσπερμάτιση γίνεται πριν από τη πάροδο ενός περίπου λεπτού μετά τη διείσδυση. Οι περισσότεροι άνδρες με πρόωρη εκσπερμάτιση φαίνεται πως έχουν παράλληλα και στυτική δυσλειτουργία, παρά το ό,τι διατηρούν μια καλή στυτική ικανότητα.

Δεν είναι ακόμα σαφείς οι αιτίες της διαταραχής αυτής.

Καθυστερημένη εκσπερμάτιση

Με τον όρο αυτόν εννοούμε τη μη επιθυμητή καθυστέρηση ή την απουσία εκσπερμάτισης κατά τη διάρκεια της ερωτικής συνεύρεσης. Οι μηχανισμοί που προκαλούν τη δυσλειτουργία αυτή δεν είναι γνωστοί. Για την εφόρου ζωής καθυστερημένη εκσπερμάτιση πιθανολογούνται διάφοροι νευροβιολογικοί παράγοντες, ενώ η αποκτηθείσα Κ.Ε. θεωρείται ως το αποτέλεσμα της συνέργειας ψυχολογικών και οργανικών παραγόντων.

Η δυσλειτουργία αυτή εμφανίζεται κατά μέσο όρο παγκοσμίως στο 1-3% των ανδρών ηλικίας 40-50 ετών.

Διαδικασία διάγνωσης για τις σεξουαλικές διαταραχές

Η διερεύνηση μιας σεξουαλικής διαταραχής ή ενός σεξουαλικού προβλήματος συμπεριλαμβάνει πάντα δύο άτομα, παρόλο που μόνον ένα από αυτά είναι συνήθως παρόν. Διερεύνηση πρέπει να γίνεται σε διάφορα επίπεδα: σωματικό, ψυχολογικό, σχέσης και  επικοινωνίας. Θα πρέπει, επίσης, να εκτιμάται και η διάθεση του ζευγαριού να επενδύσει χρόνο και ενέργεια στην όποια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος.

Οι σεξουαλικές διαταραχές δεν είναι είτε «σωματικές» είτε «ψυχικές» αλλά συχνά ένας συνδυασμός των δύο αυτών παραμέτρων. Το σημαντικό είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της συμμετοχής της κάθε μίας από αυτές τις δύο διαστάσεις στη δημιουργία, διατήρηση αλλά και αποκατάσταση του υφιστάμενου προβλήματος με τη βοήθεια και συμπαράσταση ενός θεραπευτή που να διαθέτει, εκτός από γνώσεις και εμπειρία, ευαισθησία και συναισθαντικότητα για τον Άνθρωπο που έχει απέναντί του.

Η σεξουαλική υγεία είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου. Πάρτε τον έλεγχο της κατάστασης στα χέρια σας και κλείστε ένα ραντεβού στο γραφείο για μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση και υποστήριξη.

The post Σεξουαλικές διαταραχές ή δυσλειτουργίες: Τι πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.

Η σεξουαλικότητα θεωρούνταν πάντα ως πηγή ευχαρίστησης και χαράς αλλά διασυνδέονταν, παράλληλα, και με αισθήματα ενοχής και ντροπής. Αν και η βιολογική βάση της σεξουαλικότητας είναι η ίδια για όλους τους ανθρώπους, αποτελώ μια απόλυτα φυσική ανάγκη, ο τρόπος που αντιμετωπίζονταν -αλλά και που εκφράζονταν- είχε πάντα μια έντονα πολιτισμική χροιά και άμεση σχέση με την εκάστοτε επικρατούσα άποψη για τα δύο φύλα, αλλά και με θρησκευτικά κίνητρα.

Τα θεμέλια των διαφόρων μορφών ή αποχρώσεων που θα πάρει η σεξουαλικότητά μας μπαίνουν από τη βρεφική μας κιόλας ηλικία. Το είδος της φροντίδας που τύχαμε, η ποιότητα της σωματικής επαφής που λάβαμε και η στάση του άμεσου περίγυρού μας απέναντι στο σώμα μας και στις διάφορες λειτουργίες του διαμορφώνουν ανάλογα και την προσωπική στάση του καθενός μας απέναντι σε αυτό, στις διάφορες ανάγκες του και στον τρόπο που εκφράζουμε -σωματικά- συναισθήματα και ανάγκες. Θα αγαπήσουμε το σώμα μας και οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτό, αν το τελευταίο έχει γίνει αποδέκτης άδολης και ανυστερόβουλης φροντίδας και αγάπης. Αν συμβεί το αντίθετο, είτε διαμέσου ανεπαρκούς/κακής φροντίδας είτε διαμέσου υστερόβουλης χρησιμοποίησής του από τον άμεσο περίγυρο (π.χ. σεξουαλική κακοποίηση), τότε το άτομο, ως ενήλικας, ούτε το σώμα του θα αγαπήσει ούτε και την οποιαδήποτε έκφραση της σεξουαλικότητάς του θα βιώνει με τρόπο που να χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα, αμοιβαιότητα και χαλαρότητα.

Η συμβολή της σεξουαλικότητας στη διαμόρφωση προσωπικής ταυτότητας

Η σεξουαλικότητα, ως αναπόσπαστο μέρος της φύσης μας και ανεξάρτητα από τους εκάστοτε τρόπους έκφρασής της, μας ακολουθεί -θέλουμε, δεν θέλουμε- σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, άλλοτε ως δυνατότητα και άλλοτε ως πρόβλημα. Η σεξουαλικότητα προσδίδει στον καθένα μας μία ταυτότητα, τη σεξουαλική ταυτότητα που, με τη σειρά της, επηρεάζει και καθορίζει τη γενικότερη ατομική μας ταυτότητα. Επίσης, ενδυναμώνει τους κοινωνικούς μας δεσμούς και καθορίζει τις σχέσεις μας, από τη στιγμή που το σεξ είναι μία από τις σημαντικότερες επιβεβαιώσεις μιας ουσιαστικής κυρίως σχέσης, καθώς σημαίνει -πλην των όσων άλλων- αποδοχή, εγγύτητα και μοίρασμα συναισθημάτων.

Για το λόγο αυτό, όταν η σεξουαλική μας ζωή δυσλειτουργεί, πλήττεται και απειλείται θεμελιακά ολόκληρη η ταυτότητα και η εικόνα του εαυτού μας, εξαιτίας του φόβου απώλειας της εγγύτητας, της αποδοχής, της επάρκειας και, εντέλει, της αγάπης που ο καθένας μας τόση ανάγκη έχει για να νιώθει και να λειτουργεί ισορροπημένα και δημιουργικά. Όταν ο φόβος αυτός είναι έντονος, οδηγεί αναπόφευκτα στην απόσυρση και αποφυγή κάθε είδους σεξουαλικής προσέγγισης που, με τη σειρά της, ενδυναμώνει το φόβο απόρριψης από τον Άλλον. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που αναπαράγει, ανακυκλώνει και ενισχύει το πρόβλημα.

Το μέγεθος της σημασίας της σεξουαλικότητας στην ταυτότητα και στην εικόνα του εαυτού μας διαφαίνεται και από τα αποτελέσματα πολλών ερευνών που δείχνουν πως οι περισσότεροι άνθρωποι εστιάζονται πολύ στην ικανοποίηση των ερωτικών τους συντρόφων. Όταν είμαστε βέβαιοι πως ο/η σύντροφός μας βιώνει ικανοποίηση, αυτό ενισχύει την αίσθηση επάρκειας και άρα την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή μας. Υπάρχουν, όμως, και άτομα -κυρίως άνδρες- στα οποία ο φόβος της αποτυχίας επαρκούς ερωτικής τους ανταπόκρισης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη στυτική τους ικανότητα.

Διακυμάνσεις σεξουαλικότητας

Η ερωτική μας επιθυμία δεν είναι σταθερή σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Προβλήματα σχέσης, υγείας, κόπωσης, εργασίας, οικονομίας κ.τ.λ. μας επηρεάζουν φυσικά και ψυχικά και -κατ΄επέκταση- τις αντοχές, την επιθυμία και την ικανότητά μας για μοίρασμα ερωτικής ευχαρίστησης.
Σταθερή δεν παραμένει, επίσης, και η επιθυμία προς τον ίδιο σύντροφο. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα και μπορεί να αποκατασταθεί, αν υπάρχει αμοιβαία κατανόηση και αποδοχή πως η κάθε σχέση, όπως και η ζωή, έχει τα σκαμπανεβάσματά της.

Αυτό που, συνήθως, βιώνουμε και συναντούμε καθημερινά στη ζωή, στα Μ.Μ.Ε. και στο «μαγικό» κόσμο της διαφήμισης είναι ο τρόπος παρουσίασης της σεξουαλικότητας, των επιθυμιών και της ελκυστικότητας των νέων και υγειών ατόμων. Όμως, η σεξουαλικότητα, η χαρά και η επιθυμία για εγγύτητα δεν εξαρτώνται απαραίτητα από τη βιολογική μας ηλικία. Η σεξουαλική ευχαρίστηση μπορεί να έχει διαφορετική μορφή στις διάφορες ηλικίες, όμως, η νοσταλγία και η επιθυμία διαρκούν όσο και η ίδια η ζωή, ακόμα και σε περιόδους ασθένειας και πένθους. Η ερωτική ζωή, στη διάρκεια της «τρίτης ηλικίας», μπορεί να είναι το ίδιο συναρπαστική όσο και στα νεανικά χρόνια, έστω και με διαφορετικό, συχνά, τρόπο.

Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που προτιμούν να ζουν, για μικρότερες ή μεγαλύτερες περιόδους της ζωής τους, και για διάφορους λόγους ο καθένας, δίχως κάποιου είδους ερωτική ζωή με το/τη σύντροφό τους. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως η σεξουαλικότητα έχει πάψει να παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή τους. Η σεξουαλικότητα δεν είναι απλά το σύνολο συγκεκριμένων πράξεών μας αλλά η ενέργεια που μας οδηγεί στην αναζήτηση επαφής, αγάπης, τρυφερότητας και εγγύτητας.

Η ερωτική επιθυμία μπορεί να ατονήσει ή να χαθεί εξαιτίας προβλημάτων υγείας αλλά και χωρίς την ύπαρξη αυτών. Στην περίπτωση αυτή, είναι σημαντική η αναζήτηση εξειδικευμένης βοήθειας -αν η περαιτέρω πληροφόρηση ή οι όποιες προσωπικές προσπάθειες αποτύχουν ή δεν επαρκέσουν- ώστε να αποκατασταθεί το υπάρχον πρόβλημα. Σήμερα, η επιστήμη διαθέτει πολλά όπλα για την αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με την ερωτική λειτουργία του ανθρώπου. Επειδή, όμως, τέτοιου είδους προβλήματα συχνά δεν αναφέρονται ή δεν διερευνώνται επαρκώς, η ευθύνη μετατίθεται αυτόματα στον ίδιο τον παθόντα που έχει κάθε δικαίωμα και λόγο να ζητήσει την απαραίτητη βοήθεια χωρίς χρονοτριβή.

The post Σεξουαλικότητα: Ψυχολογικές προεκτάσεις και υγιής έκφραση appeared first on Ψυχολόγος στη Θεσσαλονίκη & Online | Σάββας Σαλπιστής M.Sc. Ph.D.